Τετάρτη, 31 Δεκεμβρίου 2008

ΕΝΑ LINK ΓΙΑ ΤΟΝ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ

Το σαλόνι του κυριακάτικου Ριζοσπάστη, υπό την κάληψη ενός διηγήματος, επιχειρεί την ηθική υποστήριξη του δολοφόνου αστυνομικού, με τρόπο που θα ζηλευε (και θα προκαλούσε), ακόμα και ο Κούγιας!! Ανακρίβειες, λαϊκισμός, βάζει λόγια και δημιουργεί καταστάσεις που δεν ξέρουμε καν αν υπήρξαν...



Είναι απίστευτο, διαβάστε το....


Το λάθος τηλεφώνημα ενός φονιά

Ακου με προσεχτικά φίλε, χωρίς να με διακόψεις.
Ξέρω πως έχεις βοηθήσει πολλούς ανώνυμους ν' ακουστεί η φωνή τους, γι' αυτό σε παίρνω κι εγώ.
Ελπίζω να φερθείς και σε μένα όπως στους άλλους.
Λοιπόν, ναι του την άναψα!
Και δεν το μετανιώνω, να το ξέρεις, μόνο που άλλον νόμιζα ότι βαρούσα, αν και καλά να πάθει το κωλόπαιδο, το πλουσιόπαιδο που γύρευε να κάνει πλάκα σε μας, που μας έβριζε κωλόμπατσους και τα τέτοια...
Κι όλοι εσείς που ουρλιάζετε τώρα στα κανάλια και μυξοκλαίτε, δεν ξέρετε τίποτα ή ξέρετε και κάνετε τον παλαβό. Λένε λοιπόν κάποιοι από σας πως έπρεπε να πάω σε ψυχίατρο αφού ήμουνα λέει με σπασμένα νεύρα, ή να φύγω από την Αστυνομία και να μην κρατάω όπλο και άλλα τέτοια... Τόσα ξέρουν οι κοπρίτες, οι καναλάκηδες και όλοι οι βολεμένοι. Μόνο εκείνη η καριόλα η Λιάνα σα να μου φάνηκε πως το πλησίασε το θέμα, λέγοντας πως μ' έχουνε καρφωμένο δέκα χρόνια στα Εξάρχεια! Εχει τις πληροφορίες της αυτή, όπως όλοι στο σινάφι σας, μόνο που τις χρησιμοποιείτε όπως και όταν σας βολεύει...
Νομίζω λοιπόν πως ακούω τους αραχτούς όλους στους καναπέδες να λένε, «δηλαδή δεν πρέπει όλοι να περνούν από ψυχίατρο;» και άλλες τέτοιες μαλακίες. Οπως ας πούμε, περνάνε από ψυχίατρο οι γιατροί, οι δικαστές και τόσοι άλλοι που σε σφάζουν ή σε ξεφτιλίζουν όταν σε πετυχαίνουν στο «γήπεδό» τους, τα νοσοκομεία και τα δικαστήρια δηλαδή. Δηλαδή, πόσοι σε υπεύθυνες θέσεις περνάνε από ψυχίατρο κανονικά και μετά από κάποια διαστήματα στην υπηρεσία; Δεν μπορεί να είσαι ή να φαίνεσαι καλά και ξαφνικά κάτι να στη βαρέσει; Να σε κερατώνει η γυναίκα σου ας πούμε ή κάτι άλλο σοβαρότερο ή να σε κάψει η καθημερινή υπηρεσία, ειδικά αν δε σου δίνουν άδεια, δεν πας διακοπές γιατί πότε το ένα πότε το άλλο, η υπηρεσία θεωρεί πως πρέπει να ανακαλέσει τις άδειες και όλα τα σχετικά; Για να μη σου θυμίσω πως οι τελευταίοι που μπορούν να εξετάσουν και να κρίνουν αν είσαι ψυχικά εντάξει είναι οι ψυχίατροι, έτσι δε λένε; Και να μη σου θυμίσω πόσοι πολιτικοί αποδείχτηκε πως ήταν βαρεμένοι και σε άλλη περίπτωση θα τους είχανε δεμένους, όχι αμολητούς να κυβερνάνε τον κοσμάκη, ούτε να σου θυμίσω πόσοι στρατιωτικοί που δίνουν διαταγές στα παιδάκια είναι για τα σίδερα, άσε που... αλλά τι να πρωτοπείς...
Λοιπόν, εγώ, είν' αλήθεια πως υπηρετώ κοντά δέκα χρόνια εκεί, που λέει η έτσι. Το προσπάθησα τρεις φορές μετά τα τρία πρώτα χρόνια να την κάνω με μετάθεση, έπιασα διάφορους, παρακάλεσα αλλά τίποτα! Δεν είχα βλέπεις βύσμα, άσε που είχα και τη φωλιά μου λερωμένη από την αρχή. Υστερα τα παράτησα και κάπου μάλλον βολεύτηκα, έμαθα τη «δουλειά», έμαθα να λουφάρω και κοίταξα να στήσω κι εγώ μια οικογένεια που μέχρι τότε είχα στερηθεί. Αλλά ησυχία δεν είχαμε ποτέ. Πότε ο ένας πότε ο άλλος είμαστε οι μόνιμοι στόχοι. Οι πολιτικοί και οι διάφοροι κομπιναδόροι κάνουν τις αρπαχτές τους κι εμείς γινόμαστε σάκοι του μποξ - «γι' αυτό πληρώνεστε ρεμάλια!» φωνάζει συχνά ο διοικητής, ενώ οι υψηλά ιστάμενοι είναι πιο ευγενείς αλλά και πιο σκληροί. «Κυρίους» μας προσφωνούν αλλά στάζουνε φαρμάκι και μας στέλνουν στο στόμα του λύκου.
Ξέρεις πόσες φορές πήγαν να με κάψουν σαν λαμπάδα αυτά τα κωλόπαιδα, οι φονιάδες οι κουκούλες; Ξέρεις με τι τέχνη φτιάχνουν και πετάνε τις μολότοφ; Πάνω στη μαρκίζα τις αμολάνε κάτω από κει που καθόμαστε να προστατευτούμε, κι έρχεται η φωτιά και σε λούζει... τρεις φορές με έχουνε κάψει και τη γλίτωσα με μέτρια εγκαύματα σε όλο το σώμα. Ξέρεις εσύ που με δείχνεις με το δάχτυλο, ξέρεις πόσες φορές γύρισα στο σπίτι με τα αίματα και το δέρμα μου καμένο και με ρωτούσαν τα παιδιά μου τι έπαθα και κρυβόμουνα για να μη με δουν καμένο και κλαίγανε;
Ενα κομμάτι ψωμί έβγαζα κι εγώ, το παιδί της παραδουλεύτρας από το χωριό, με τον πατέρα χαμένο στο πιοτό, να γυρίζει στο σπίτι και να τσακίζει στα χαστούκια κι εμένα και τη μάνα μου γιατί δεν του άρεσε πότε το ένα πότε το άλλο...
Και πώς βρέθηκα στο Σώμα δε θα το αναλύσω, αν και ξέρω πως όλοι ξέρετε πάνω - κάτω με ποιο τρόπο μας χώνουν στο τσουβάλι, όπως τα φίδια που τα αμολάνε μετά - μας αμολάνε δηλαδή, γιατί να μην το ομολογήσω; - μας στέλνουνε καταπάνω στον κοσμάκη. Λεπτομέρειες δεν τολμάω να σου πως, πάντως εκείνο το βράδυ αφού με σύρανε με κλοτσιές και μπουνιές στην Ασφάλεια, με μούρη πρησμένη και αίματα να τρέχουν από τα χείλια και τη σπασμένη μύτη - όλα για μια μηχανή που είχα κλέψει από το πάρκινγκ, κάναμε απίθανες κόντρες τότε, τι άλλο να κάναμε, πεταμένοι απ' όλους, μάνα, πατέρα, χωρίς φράγκο στην τσέπη, από το σχολείο τρεις αποβολές και στο τέλος έπρεπε ν' αλλάξω σχολείο, και τι να το κάνω το σχολείο; - αφού λοιπόν με αφήσανε χωρίς φαΐ και νερό τρεις μέρες, μου είπαν: «ή δέκα χρόνια μέσα ή στην Αστυνομία και θα κάνεις ό,τι σου λέμε, γκέγκε μάγκα;». Διάλεξα τα σίγουρο ψωμί και να μας, δέκα χρόνια στη σφηκοφωλιά, στα Εξάρχεια με όλο εκείνο το αληταριό, που τους ήξερα και από τη μια και από την άλλη - και ανάμεσά τους κάμποσους παραστρατημένους. Μήπως ξέρεις φίλε τι ρόλο παίζουν πολλοί από αυτούς; Δικοί μας είναι, τι δικοί μας δηλαδή, της Ασφάλειας είναι και από κει παίρνουν οδηγίες, πότε θα την ανάψουν τη μια ή την άλλη φωτιά εδώ κι εκεί! Για πες μου εσύ που είσαι έξυπνος και σπουδαγμένος, γιατί δε χτυπάνε κανένα στόχο πλουτοκρατίας, κανέναν με γιοτ, με αυτοκίνητα ακριβά και τεράστιες περιουσίες; Γιατί χτυπάνε τον μεροκαματιάρη με το μαγαζάκι, τον περιπτερά και άλλους ανυπεράσπιστους; Δειλά πραχτοράκια της μαύρης συμφοράς είναι, πεμπτοφαλαγγίτες τους έλεγε ο μόνος σοβαρός και τίμιος άνθρωπος που γνώρισα στη ζωή μου, ένας δικηγόρος που έλεγε πως είναι με το ΚΚΕ, αλλά είναι έξω και απ' αυτό γιατί θέλει λέει να είναι ανεξάρτητος.
Λοιπόν, τον φουκαρά το μικρό τον έφαγα.
Είχα φτάσει στο αμήν, και πώς φτάνει κανείς στο αμήν δε θα στο αναλύσω, πάντως είχα μπουχτίσει. Με βρίζανε τα κωλόπαιδα, με είχαν βρίσει τουλάχιστον άλλες πενήντα φορές την ίδια μέρα, βρίζανε τη μάνα μου - «γαμώ το μ... που σε πέταγε» μου είχε φωνάξει ένα καθίκι το ίδιο απόγευμα - και είχα φτάσει ως το λαιμό - σου είπα ότι η μάνα μου ήταν παραδουλεύτρα, τίποτε άλλο δε σου λέω. Κάτι αυτές οι βρισιές, κάτι οι σπόντες του αστυνόμου την προηγουμένη «δεν κάνετε για τη δουλειά για την οποία προσληφθήκατε, και πλησιάζει η λήξη ή ανανέωση της σύμβασής σας και πρέπει να αποδείξετε πως αξίζετε το ψωμί που τρώτε...» και άλλα τέτοια.
Ξέρεις πώς είναι να έχεις το σιδερικό στη θήκη και να σε βλαστημάνε και να σου πετάνε μπουκάλια που μπορεί να είναι και μολότοφ; Οχι φίλε, δεν ξέρεις, και να μην αξιωθείς να μάθεις, στο λέω εγώ, ο γιος της πλύστρας που θέλησα να ζήσω έξω στην κοινωνία και με στολή εξουσίας και όχι στη φυλακή.
Τον σημάδεψα και πρώτη φορά το χέρι μου δεν έτρεμε. Γιατί πρώτη φορά δεν είχα πιει πριν βγω περιπολία - στο λέω κι αυτό και να μείνει μεταξύ μας: αν κρατήθηκα τόσα χρόνια και δε σκότωσα, είναι που έπινα μισό μπουκάλι ουίσκι πριν βγούμε περίπολο και έτσι ό,τι κι αν άκουγα για τη μάνα μου και το αντριλίκι μου το πέρναγα ντούκου - έχω ακούσει πως άμα μεθύσεις βγαίνει ο πραγματικός εαυτός σου κι εγώ είμαι καλό παιδί στο βάθος και όλοι στην υπηρεσία το ξέρουν και μ' αγαπάνε, αλλά και με εκμεταλλεύονται. Και δε θα σου πω τι καλοσύνες έχω κάνει εγώ στη ζωή μου, γιατί θα με περάσεις ή για παινεψιάρη ή για μαλάκα. Μέσα στο πιοτό κατάλαβα σιγά σιγά και τον πατέρα μου, που δεν ήταν κακός άνθρωπος έστω κι αν μεθώντας έβγαινε η κακή του πλευρά. Να σου πω κάτι; Αποτυχημένος σε όλα ήτανε, γι' αυτό έπινε. Οπως κι εγώ δηλαδή: Τι πέτυχα στη ζωή μου; Τίποτα! Ενας μπάτσος έγινα κι αυτό από σπόντα, όπως σου είπα, και μάλιστα χωρίς καν μόνιμη σύμβαση. Και να 'ρχονται αυτά τα κωλόπαιδα, που δεν έχουν δουλέψει στη ζωή τους, που δεν ξέρουν τι θα πει βάρδια και ξενύχτι, τι πάει να πει μεροκάματο και τι σφαλιάρα κάθε είδους από το αφεντικό και να σου ρίχνονται μετά από δώδεκα ώρες ορθοστασία στις γωνίες ή στις εισόδους τραπεζών, να 'ρχονται και να σε βρίζουν και να σου πετάνε ό,τι βρουν στο δρόμο. Και να σου πω κάτι άλλο; Πόσοι από αυτά τα κωλόπαιδα είναι εργαζόμενοι των 700 ευρώ που λένε και ξαναλένε; Να σου πω εγώ; Κανένας! 'Η κάτι πρεζόνια είναι ή κάτι τύποι από τα βόρια προάστια που βαριούνται στη σιγουριά του σπιτιού ή τα πραχτοράκια, οι πεμπτοφαλαγγίτες που λέγαμε πριν. Ποιος μεροκαματιάρης προλαβαίνει να βγει στους δρόμους, πόσοι από τους αναγκεμένους έχουν τέτοιες πολυτέλειες; Εντάξει, είμαι απόλυτος θα μου πεις, αλλά αυτό δεν αλλάζει την ουσία αυτού που λέω.
Λοιπόν, για να τελειώνω γιατί σε ζάλισα: το έκανα!
Πριν, σου έλεγα πως τον σημάδεψα και έτσι έγινε, όπως ήμουνα με το αίμα στο κεφάλι. Ομως, φίλε, πρέπει να σου πω πως δε θυμάμαι αν εκείνη τη στιγμή που πάτησα τη σκανδάλη, σημάδευα ακόμη τον πιτσιρικά ή το χέρι μου είχε κατέβει. Και μη νομίσεις πως πάω να πω ότι δεν το 'κανα, αφού ξέρω ότι εσύ δε θα με δώσεις. Απλά, δε θυμάμαι γιατί το μυαλό μου έχει σκεπαστεί από μια θολούρα και έχω χάσει εκείνες τις στιγμές τελείως. Για να μη λέω πολλά: δεν ξέρω ποια δύναμη ή ποια κούραση μου κατέβασε το χέρι - αν το κατέβασε - πάντως ό,τι έγινε, έγινε χωρίς τη θέλησή μου.
Και να στο πω; Ενα βουνό έχει πέσει πάνω μου από την επόμενη στιγμή που έφυγε η σφαίρα και είδα το κορμάκι του πιτσιρικά να διπλώνεται στις πλάκες. Οταν σκέφτομαι πως θέρισα μια ψυχούλα που δεν είχε κάνει ούτε ένα βήμα ακόμα στη ζωή, άνετο ή ζόρικο βήμα - τι σημασία έχει;
Αλλά φίλε, είχε φτάσει ένας κόμπος και μ' είχε πνίξει, αν δεν τράβαγα το πιστόλι εκείνη τη στιγμή θα είχα πεθάνει από ασφυξία. Ολο τον τελευταίο καιρό με είχε μαγκώσει ένα μούδιασμα - ξέρεις τι σημαίνει μούδιασμα; - ένα μούδιασμα που ξεκίνησε από τα πόδια και σκαρφάλωνε σιγά σιγά στο λαιμό. Δε θα το πιστέψεις φίλε, όμως με το που έφυγε η σφαίρα, μου φάνηκε πως πήρε μαζί της κι αυτόν τον βραχνά, έστω κι αν αυτό κράτησε όσο και η διαδρομή του βλήματος που άφησα να φύγει μέσα στο πάθιασμά μου. Ξέρω καλά πως θα με κυνηγάει πάντα αυτή η στιγμή αλλά πίσω δεν μπορώ να τη φέρω ούτε τη σφαίρα ούτε τη ζωούλα του πιτσιρικά. Ολοι εσείς που σήμερα φωνάζετε και χτυπιέστε τάχα, θα το προσπεράσετε γρήγορα, θα το ξεχάσετε μέχρι τις επόμενες δυο - τρεις μέρες, όπως ξεχάστηκαν τόσα και τόσα φριχτά εγκλήματα, δικά μας ή των άλλων, των επωνύμων που δεν τους αγγίζει ούτε νόμος ούτε συνείδηση. Ετσι κυλάει η ζωή, με όλες τις καθημερινές σκοτούρες, γιατί έτσι πρέπει, οι ζωντανοί με τους ζωντανούς και οι νεκροί με τους νεκρούς. Εγώ βέβαια εδώ σημαδεύτηκα και εδώ θα καρφωθώ, αλλά δε θ' αφήσω να το καταλάβει κανείς και πιστεύω πως εσύ θα κρατήσεις το μυστικό που σου εμπιστεύτηκα.
Να το ξέρεις: ό,τι και να δείξει η βαλλιστική που θα γίνει, όπως πάντα, εγώ δε θα το παραδεχτώ δημόσια πως του την άναψα και μάλιστα εν βρασμώ, που λένε, ούτε πως τον σημάδεψα κατάστηθα. Εχω τρία παιδιά να μεγαλώσω κι εγώ. Ναι, σαν εκείνο που σκότωσα, θα μου πεις, το ξέρω και τα δικά μου έχουν μόνο εμένα και τη μάνα τους, δεν έχουν σπίτι ιδιόκτητο, δεν έχουν τρία αυτοκίνητα, δεν έχουνε νταντάδες και καθηγητές στο σπίτι. Δε θα έχουν καλά καλά να φάνε άμα εγώ μπω φυλακή.
Ούτε συγγνώμη με παίρνει να ζητήσω, γιατί θα είναι σα να ομολογώ. Αλλωστε, πόσοι απ' όλους αυτούς που κακοποιούν κάθε μέρα τους ανθρώπους - και δεν είναι και λίγοι, κοίταξε στα ρετιρέ της παλιοκοινωνίας μας και θα καταλάβεις τι εννοώ - πόσοι απ' αυτούς ζήτησαν συγνώμη; Οχι, δεν οφείλω κανένα συγγνώμη σε κανέναν, κανέναν από τούτη τη βρωμοκοινωνία που ζούμε, εκτός ναι, εκτός από κείνο το παιδάκι που έστειλα στον άλλο κόσμο, αλλά όπως σου είπα, θα είναι η καταδίκη μου, άλλωστε τι θα άλλαζε αν ζητούσα συγγνώμη; Θα έφερνα πίσω τον πιτσιρικά ή θα μου το αναγνώριζαν σαν ελαφρυντικό;
Εμένα η μόνη μου ελπίδα τώρα είναι οι εγγυήσεις που μας έχουν δώσει από τότε που μπήκαμε στο Σώμα, πως ό,τι κι αν κάνουμε θα το κουκουλώσουν, αρκεί να πειθαρχούμε στις διαταγές των ανωτέρων.
Και μου το 'χουν υποσχεθεί πως κι εγώ θα πέσω στα μαλακά.
Τόσα χρόνια κάνω τον μαλάκα, μου το χρωστάνε.
Κυρίως φοβούνται, μην ανοίξω εγώ και άλλοι πολλοί το στόμα μας.
Γι' αυτό θα μου το κλείσουν απαλά και κομψά. Κρατώντας, μέχρι να περάσει η μπόρα μου, το στόμα των παιδιών μου γεμάτο. Που με τη σειρά τους, μεγαλώνοντας, θα βαδίσουν στα χνάρια μου, τη λαμπρή «σταδιοδρομία» μου.
Γιατί άλλη επιλογή δεν έχουν.
Οπως κι εσύ και τόσοι άλλοι που νομίζουν πως ποτέ δε θα τους αγγίξει η κακιά η ώρα.
Ολοι στο ίδιο καζάνι κλωθογυρνάμε βλαστημώντας την τύχη μας που δεν μπορούμε ν' αλλάξουμε.
Για την αντιγραφή,
Α. Σ. Α.



και για του λόγου το αληθές τα παρακάτω Link


http://www2.rizospastis.gr/wwwengine/page.do?publDate=28/12/2008&id=10422&pageNo=8&direction=1

Παρασκευή, 12 Δεκεμβρίου 2008

16χρονος νεκρος το μισος μεγαλωνει....

Δυστυχως δεν μπoρω να ανανεωνω αυτο το blog οσο συχνα θα ηθελα γιατι δεν προλαβαινω
Αυτες ομως τις ομορφες μερες αυτες τις μερες εξεγερσης ηθελα να γραψω 2 λογια
Ημουν κ εγω εκει η μαλλον ειμασταν και εμεις εκει...
Στη πορεια με το βραδυ του σαββατου που χιλιαδες ανθρςποι βγηκαν αυθορμητα στο δρομο
Την κυριακη προς την ΓΑΔΑ οπου δεν καταφεραμε να φτασουμε απο τα δακρυγονα των δολοφωνων
Την δευτερα προς την βουλη οπου οι μπατσοι μας κυνηγαγαν μες την πλατεια συνταγματος με την φισουνα των χημικων σε μια απο τις μεγαλυτερες ποριες που εγιναν στην ελλαδα
Την τριτη στο πανεκπαιδευτικο
Την τεταρτη στην πανεργατικητη τερασστια πορεια
Σημερα παρασκευη στην πορεια προς την βουλη οπου οι μπατσοι παλι μας ψεκασαν, παλι μας χτυπησαν
Οσεςκι αν χτιζουν φυλακες και αν ο κλοιος στενευει ο νους μας ειναι αληταριο και ολο δραπετευει λεει ο ποιητης
Αλλα αυτες της μερες δεν δραπετευει μονο ο νους μας
Η εν ψυχρο δολοφωνια του 15χρονου Αλεξη απο το μακρυ χερι του κρατους, εναν μπατσο ηταν η σταγονα που ξεχειλησε το ποτηρι η μαλλον τον χειμαρο της οργης που ξεχυθικε στους δρομους και δεν αφησε τιποτα ορθιο
ΔΕν θα ανεχτουμε ποτε ξανα μια μανα να χανει ετσι το παιδι της δεν θα ανεχτουμε ποτε ξανα μια ολοκληρη γενια μια ολοκληρη χωρα να τρομοκρατειται απο ενστολους δολοφωνους
Η δολοφονια αυτη ερχεται να παρει θεση διπλα σε μια σειρα αλλων κρατικων δολοφονιων αλλα το αιμα του παιδιου αυτου που δεν προλαβε να ζησει θα βαψει κοκκινες τις μερες και τις νυχτες μας... Ας ποτησει την καρδια μας ανεξιτηλα και ας μας πονεσει οπως πονεσε η μανα που ειδε το παιδι της στο φερετρο
Ας κανει ολους εμαςνα βγουμε στους δρομους και να απιτησουμε κατι πολυ περισσοτερο απο λιγοτερη καταστολη η απο εκπαιδευτικα αιτηματα
Ας μας κανει να απαιτησουμε και να κερδισουμε τις ζωες μας πισω γιατι δεν τις χροσταμε σε κανεναν

ΑΘΑΝΑΤΟΣ

Τρίτη, 28 Οκτωβρίου 2008

ΠΑΜΕ ΠΑΛΙ.... (ελπιζω...)

Η συγκυρια με εκανε να ξαναθημηθω αυτο το blog και να προσπαθησω(παρα την ελειψη χρονου) να το ανανεωνω οπως παλια...

Νεοι καιροι νεα καθηκοντα λοιπων μιας και ως φοιτητης πλεον συνεχιζω (η τουλαχιστον ποσπαθω ) να απαιτω το αδυνατο οντας ρεαλιστης,να απαιτω μια καλυτερη ζωη,να απαιτω εναν καλυτερο κοσμο...

Οι πρωτες μερες ηταν ταξιδι για τον νοτο (δυσκολες βαρδιες κακος υπνος και μαλαρια που θα λεγε και ο καββαδιας) και εννοιωσα ασκημα στο πετσι μου τι θα πει συνδικαλια προσωπικη επιθεη λασπη και κακια...

Καταλαβα τι θα πει καποιος να ενδιαφερετε για το μαγαζακι του τι θα πει καποιος να εχει κομπλεξ και να το παιζει αριστερος...

Ειδα λοιπων τα νευρα μου σιγα σιγανα σπανε γιαμια ακομη φορα και να με χτυπανε με καθε αλλο απο καλοσυνη και στοργη...

Μα αυτη τη φορα δεν θα κανω την χαρη κανενος...

Ομως επειδη ενδοαριστερα υπουλα χτυπηματα δεν ενδιαφερουν και πολυ κοσμο και επιδη αυτο το blog (αντιθετα με διαφορα σχηματα) δεν εχει φτιαχτει για να καταφερεται εναντιων αριστερων ανθρωπων δεν θα αναφερθω στα χτυπηματα αυτα δεν θα αναφερθω περαιτερο σε τετοιες πρακτικες... λεω απλως οτι δεν θελω ποτενα πεσω τοσο χαμηλα και να κανω αυτο που εκεινοι εκαναν.... αν και ο προσδιορισμος αριστερος χρειζεται επανεξεταση για καποιους....

Η αριστερα λοιπων οφειλει να δρασει συντονισμενα στην συγκυρια και να απαντησει μαζικα στην επιθεση που καθε τι δημοσιο δεχεται... Σημερα που οσοι μιλουσαν για τελος της ιστοριας καταπινουν την γλωσσα τους σημερα που οσοι μιλουσαν για αυτορυθμιση της αγορας εχουνε χασει την μιλια τους , σημερα νου οι οπαδοι του ελαχιστου κρατους πσαχνουν το κρατος στα συντριμια του (και δεν μιλαω για τους μηχανισμους του ιδεολογικους και κατασταλτικους, αυτοι μια χαρα υπαρχουν, αλλα γαι το κρατος στην οικονομια)... το κρατος αποτυπονοντας τον συσχετισμο δυναμεων στην κοινωνια αγωνιζεται να εξυπηρετησει οσους υπηρετει αλλα δεν τα καταφερνει...
σημερα λοιπων εμεις στα πανεπιστημια ακουμε για κες για λιστες συγραματων για manager και για τετραετη πλανα...

Ε δεν θα δεχτουμε μαθηματα απο τους αποτυχιμενους καπιταλιστες... δεν θα τους ακουσουμε δεν θα τους υπακουσουμε...

Ειναι καθηκον της αριστερας να φωναξει ενωμενη :ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ...
Εινα καθηκων της αριστερας να προτεινει σχεδιο εξοδου απο την κριση με αλλη προοπτικη,με σοσιαλιστικη προοπτικη...
Ειναι καθηκων της αριστερας να αποδειξει οτι ειναι η μονη διεξοδος να πεισει τον κοσμο να την ακολουθησει και στις σχολες και στα σχολεια και στους εργασιακους χωρους και στην κοιωνια ολοκληρη....
Αλλα το βασικο καθηκων της αριστερας ειναινα ενωθει... να ξεπερασει τις διαφορες της και να παλεψει γαι αυτα για τα οποια οφειλει να παλευει...

Και οχι Συντροφε Περικλη (βλ. 2η σελ προχθεσινης ΕΠΟΧΗΣ) δεν ειμαστε μαζοχες και ουτε
ψαχνουμε θεση στην μακρονησο η την σηβιρια... Ειμαστε ρεαλιστες και απαιουμε το αδυνατο... Οπως και εσυ δηλαδη σε ολη σου την ζωη....

Πέμπτη, 25 Σεπτεμβρίου 2008

Στις φάμπρικες της Γερμανίας

Nα πώς παράγονται τα φθηνά προϊόντα των μεγάλων αλυσίδων super market.

Τα ρεπορτάζ που έχει κάνει τις τελευταίες δεκαετίες, υποδυόμενος
ρόλους, συγκλόνισαν τη Γερμανία και δημιούργησαν ολόκληρη σχολή της
ερευνητικής δημοσιογραφίας. Αυτή τη φορά, δύο δεκαετίες και βάλε μετά
το βιβλίο όπου περιέγραφε τις συνθήκες εργασίας των ξένων μεταναστών,
ο Γκίντερ Βάλραφ ξαναφόρεσε την ποδιά του ανειδίκευτου εργάτη, για να
δείξει τις συνθήκες κάτω από τις οποίες εργάζονται στην αναπτυγμένη
Γερμανία αυτοί που παράγουν τα φτηνά προϊόντα της αλυσίδας σούπερ
μάρκετ Lidl.
Το ρεπορτάζ που δημοσίευσε το τελευταίο τεύχος του περιοδικού της
εφημερίδας «Die Zeit» κράτησε ένα μήνα στο εργοστάσιο μιας εταιρίας
που αποτελεί αποκλειστικό προμηθευτή των Lidl με φραντζολάκια. Η
εταιρία Βαϊντσχάιμερ, σε μια κωμόπολη στη Ρηνανία-Παλατινάτο, δουλεύει
επί 24 ώρες το 24ωρο, συσκευάζοντας σε σακουλάκια 10 μικρά ψωμάκια,
που μπορούν να αγοράσουν οι πελάτες του σούπερ μάρκετ για ένα ευρώ και
5 λεπτά.
Ο Βάλραφ, που έχει πια πατήσει τα 65, χρειάστηκε να επιστρατεύσει την
τέχνη του στη μεταμφίεση, φορώντας μαύρη περούκα και X-AntiVirus:
checked by AntiVir MailGuard (Version: 8.0.0.18; AVE: 8.1.0.46; VDF:
7.0.4.56) αφήνοντας μουστάκι, με στόχο να πείσει τους εργοδότες του
ότι είναι 50άρης. Χρησιμοποίησε και όλα τα τρικ που ήξερε από το
παρελθόν για να «πάρει τη δουλειά». Μια δουλειά που αμείβεται με 7,66
ευρώ την ώρα μικτά, κάτω δηλαδή από το επίσημο κατώτατο ωρομίσθιο της
Γερμανίας, που είναι 9,61 ευρώ. Υπερωρίες δεν υπάρχουν, Σαββατοκύριακα
ή αργίες δεν πληρώνονται έξτρα, όποιος αρρωστήσει δεν πληρώνεται.
Συνήθως μάλιστα χάνει τη «βάρδια» για πάντα.
Ο δημοσιογράφος περιγράφει τις εμπειρίες του, όταν οι στραβωμένες από
τη χρήση λαμαρίνες κολλούν πάνω στους ιμάντες και οι εργάτες
προσπαθούν να πιάσουν αυτές και τα ψωμάκια που ίπτανται στον αέρα,
καίγοντας τα χέρια τους. Μιλάει για την τρομοκρατία της εργοδοσίας,
που απολύει όποιον τολμά να αναφερθεί σε συνδικαλιστικά δικαιώματα.
«Την πρώτη ημέρα η υπεύθυνη μου έδωσε ένα παντελόνι εργασίας και ένα
κοντομάνικο μπλουζάκι. Τη ρώτησα πώς δεν θα παγώνω το χειμώνα. 'Αν
κρυώνετε, θα πρέπει να δουλεύετε πιο γρήγορα', ήταν η απάντησή της». Ο
δημοσιογράφος περιγράφει πως η πίεση για φτηνά προϊόντα μεταφέρεται
από τα σούπερ μάρκετ στους προμηθευτές, καθιστώντας ουσιαστικά
«υποχρεωτική» την κακοπληρωμένη εργασία κάτω από απάνθρωπες συνθήκες.
Οταν ρώτησε έναν υπεύθυνο γιατί δεν αγοράζουν καινούργιες λαμαρίνες,
αυτός του απάντησε αφοπλιστικά: «Εσείς είστε φθηνότεροι».
Μιλάει για το πώς υποχρεώθηκε με το ίδιο κοντομάνικο μπλουζάκι να
πετάει τα χαλασμένα ψωμάκια στους κάδους που υπήρχαν έξω από το
εργοστάσιο. Ή για το πώς, χωρίς προστασία, έσκιζε σε ένα στενό δωμάτιο
τα ελαττωματικά σακουλάκια, που περιείχαν διοξείδιο του άνθρακα
φτάνοντας σε σημείο λιποθυμίας.
«Αντεξα ένα μήνα στην κόλαση με τα φραντζολάκια. Εχασα πέντε κιλά. Τις
επόμενες ημέρες αισθανόμουν μόνο χαρά που είχα τελειώσει με αυτήν την
ιστορία. Μετά άρχισα να αισθάνομαι τύψεις απέναντι στους συναδέλφους
που είχα αφήσει πίσω μου. Στα μάτια μου έχω διαρκώς την εικόνα του
νεοφερμένου εργάτη που μπαίνει μέσα στο εργοστάσιο. Μόνος,
απελπισμένος, ουρλιάζει μόλις κάψει τα χέρια του. Δεν έχει ιδέα τι να
κάνει, κανείς δεν θα τον βοηθήσει, ούτε οι συνάδελφοί του».
Ο έλεγχος του 70% της ευρωπαϊκής αγοράς από πέντε μεγάλες αλυσίδες
ενισχύει τέτοια φαινόμενα, επισημαίνει ο Βάλραφ. Μοναδική λύση, κατά
τη γνώμη του, είναι να κατανοήσουν οι καταναλωτές τη δύναμή τους και
να τη χρησιμοποιήσουν, γυρνώντας την πλάτη σε εκείνους που παράγουν
κάτω από τέτοιες συνθήκες. Το ερώτημα είναι βέβαια πώς μπορούν να το
μάθουν οι καταναλωτές... Δεν υπάρχουν και τόσοι πολλοί Βάλραφ στη
σύγχρονη δημοσιογραφία.

απο τον Ελεύθερο Τύπο

Τετάρτη, 17 Σεπτεμβρίου 2008

γελοιες δικαιολογιες αθλητων που πιαστηκαν με αναβολικα

Απο τον ιο της ελευθεροτυπίας:

«Να το βρει από το Θεό όποιος μου έκανε τέτοιο πράγμα» δήλωνε ο Τάσος Γκούσης από την Ιαπωνία, μετά την αποκάλυψη ότι βρέθηκε θετικός στη χρήση μεθυλτριενολόνης. Ανάλογες καταγγελίες έκαναν όλοι οι Έλληνες πρωταθλητές που βρέθηκαν θετικοί στη θαυματουργή (αλλά και θανατηφόρα) αυτή ουσία.

Πριν από τέσσερα χρόνια ο Λεωνίδας Σαμπάνης ορκιζόταν στα παιδιά του ότι δεν γνώριζε πώς βρέθηκε θετικός σε χρήση τεστοστερόνης και υποστήριζε ότι του την έριξαν στην πορτοκαλάδα. Έξι μήνες αργότερα απέσυρε την προσφυγή του στο Διεθνές Αθλητικό Δικαστήριο (CAS), αποδεχόμενος σιωπηλά την ενοχή του.

Ας μην παραξενευόμαστε. Η πρώτη αντίδραση των αθλητών που συλλαμβάνονται ντοπαρισμένοι σ’ όλο τον κόσμο είναι να εφεύρουν τις πιο παράξενες δικαιολογίες και να αφήσουν υπονοούμενα για κάθε λογής σενάρια συνωμοσίας. Ο μέχρι πρότινος ισχυρός άντρας του Παγκόσμιου Οργανισμού κατά του Ντόπινγκ (WADA) Ντικ Πάουντ έχει συγκεντρώσει μερικά από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα:

- Ο σταρ του μπέιζμπολ Ραφαέλ Παλμέιρο υποστήριξε ότι τα στεροειδή που ανιχνεύτηκαν στο αίμα του οφείλονται σε μολυσμένη Βιταμίνη Β που του έδωσε κάποιος φίλος του.

- Ο Αμερικανός σπρίντερ Ντένις Μίτσελ απέδωσε την υψηλή συγκέντρωση τεστοστερόνης στο γεγονός ότι την παραμονή του αγώνα έκανε τέσσερις φορές σεξ και ήπιε έξι μπύρες.

- Ο Γερμανός δρομέας Ντίτερ Μπάουμαν υποστήριξε ότι η οδοντόκρεμά του περιείχε την απαγορευμένη ουσία ναδρολόνη.

- Ο Αυστραλός αθλητής του κρίκετ Σέιν Γουόρν είπε ότι η μητέρα του, του χορήγησε απαγορευμένο διουρητικό για να φαίνεται πιο λεπτός στην τηλεόραση.

- Ο Αυστραλός αθλητής του καγιάκ Νέιθαν Μπαγκάλι υποστήριξε ότι κατά λάθος ήπιε την πορτοκαλάδα του αδελφού του από το ψυγείο, η οποία περιείχε στεροειδή. Το CAS δέχτηκε εν μέρει τον ισχυρισμό, αλλά οι αθλητικές αρχές στράφηκαν εναντίον του (επίσης αθλητή) αδελφού του.

- Ο Αργεντινός τενίστας Μαριάνο Πουέρτα ισχυρίστηκε ότι κατά λάθος ήπιε τα χάπια που είχε η γυναίκα του για τους πόνους της περιόδου.

- Ο Αμερικανός ποδηλάτης Τάιλερ Χάμιλτον απέδωσε το διαφορετικό αίμα που ανιχνεύτηκε στον οργανισμό του στην ύπαρξη κάποιου διδύμου που εξαφανίστηκε κατά την κύηση και απορροφήθηκε απ’ αυτόν.

- Η αυστριακή ομοσπονδία σκι ισχυρίστηκε ότι ο εξοπλισμός μετάγγισης αίματος που ανακαλύφτηκε στους χώρους των αθλητών της χρειαζόταν για να τους προφυλάξει από κρυολόγημα.

- Ο σούπερ σταρ του μπέιζμπολ Μπάρι Μποντς επιμένει ότι αυτό που έπαιρνε από τον Βίκτορ Κόντε της Balco ήταν λάδι λιναρόσπορου.

- Ο Καναδός παίχτης του χόκεϊ Χοσέ Τίοντορ υποστήριξε ότι έπαιρνε finasteride (που χρησιμοποιείται ως μάσκα αναβολικών) για να μην του πέφτουν τα μαλλιά.

- Το ίδιο ισχυρίστηκε και ο Αμερικανός Ζακ Λαντ.

- Η Τζαμίλια Τουραρμπέκ από τη Κιργισία βρέθηκε θετική στο αναβολικό clenbuterol και το διουρητικό furosemide που χρησιμοποιείται ως μάσκα. Η αθλήτρια υποστήριξε ότι πήρε το διουρητικό για να τη βοηθήσει στην ούρηση!

- Ο Λιθουανός ποδηλάτης Ραϊμόντας Ρούμσας ισχυρίστηκε ότι οι δεκαεπτά διαφορετικές ουσίες ντοπαρίσματος που βρέθηκαν στο αυτοκίνητο της γυναίκας του προορίζονταν για την πεθερά του.

- Ο Βέλγος ποδηλάτης Φρανκ Βαντενμπρούκε δήλωσε ότι η ερυθροποιητίνη (EPO) που βρέθηκε στην κατοχή του προοριζόταν για το σκύλο του.

- Ο Κινέζος προπονητής στίβου Μα Ζούνρεν επέμενε ότι οι αθλητές του (που βρέθηκαν ντοπαρισμένοι) έτρωγαν μόνο αποξηραμένες κάμπιες και χελωνόσουπα.

- Ο Ουζμπέκος προπονητής στίβου Σεργκέι Βοϊνόφ που πιάστηκε με 15 φιάλες αυξητική ορμόνη στο αεροδρόμιο του Σίδνεϊ πριν τους Ολυμπιακούς ισχυρίστηκε ότι μ’ αυτά θεραπεύει τη φαλάκρα του.

- Ο Γάλλος αθλητής του ράγκμπι Πίτερ ντε Βιλιέ που βρέθηκε θετικός σε «έκστασις» και κοκαΐνη υποστήριξε ότι είχε πιεί μολυσμένη μπύρα.

- Ο Βρετανός Πολ Εντουαρντς απέδωσε το συνδυασμό στεροειδών και clenbuterol που ανιχνεύτηκαν στον οργανισμό του σε λίγο σαμπουάν που είχε πιεί κατά λάθος.

- Ο Γιαπωνέζος Τζουνσούκε Ινούε υποστήριξε ότι πήρε μεθυλτεστροστερόνη για να βελτιώσει τις επιδόσεις του στο κρεβάτι και όχι στο άθλημά του, το μπιλιάρδο.

Δευτέρα, 15 Σεπτεμβρίου 2008

Κανένας άνθρωπος δεν είναι λαθραίος…

Την Τρίτη 5 Αυγούστου πραγματοποιήθηκε προγραμματισμένη επίσκεψη στο κέντρο «υποδοχής» μεταναστών στην παγανη της Μυτιλήνης από επιτροπή του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Λέσβου παρουσία του Παναγιώτη Λαφαζανη .

Ήμασταν προετοιμασμένοι για το τι θα δούμε αλλά η πραγματικότητα υπερέβαινε κάθε φαντασία. Βρεθήκαμε σε έναν χώρο ιδανικό για φύλαξη ζώων αλλά απαράδεκτο για κράτηση ανθρώπων, έναν χώρο όπου τα ανθρώπινα δικαιώματα καταπατιόνταν συστηματικά, έναν χώρο όπου ανθρωποφυλακες φυλάκιζαν ανθρώπους

Στην είσοδο τα αστυνομικά όργανα μας απαγόρεψαν την λήψη φωτογραφιών με την αιτιολογία του ότι οι λαθρο-μετανάστες όπως τους αποκάλεσαν, μπορεί να μην θελαν, να φοβόντουσαν μην τους δει κάποιος στην πατρίδα τους…

Όταν κρυφά, ρωτήσαμε τους μετανάστες αν μπορούμε να τραβήξουμε μερικές φωτογραφίες εκείνοι μας έκρυψαν με τα σώματα τους και μας είπαν που να τραβήξουμε … Μας έδειξαν τα ουρητήρια και τις απαράδεκτες συνθήκες υγιεινής, μας έδειξαν το στοίβαγμα τους, μας έδειξαν την ζωή τους, μας έδειξαν την φυλακή τους όπως εκείνοι την βιώνουν καθημερινά για 30 και πλέον μέρες…

Το ζήτημα είναι βαθειά πολιτικό. Δεν είναι απλώς αποτέλεσμα αμέλειας η παράβλεψης των ιθυνόντων. Είναι αποτέλεσμα πολίτικης σκοπιμότητας. Είναι γνωστό ότι οι εκφραστές του νεοφιλελευθέρου καπιταλισμού προωθούν την γκετοποιηση και την εξαθλίωση των μεταναστών, σκοπεύοντας στην ευκολότερη εκμετάλλευση τους.

Οι άνθρωποι αυτοί, που διωγμένοι από την πατρίδα τους αναγκάζονται να αντιμετωπίσουν είτε την θάλασσα στοιβαγμένοι σε βάρκες είτε τα ναρκοπέδια του Έβρου, δίνοντας τις οικονομίες μιας ζωής στους συγχρόνους δουλεμπόρους , αδειάζονται –όσοι άντεξαν- σε φυλακές, που κατ ευφημισμόν ονομάζονται <<κέντρα υποδοχής>>, για να προωθηθούν στην μαύρη εργασία, στην παράνομη ζωή

Το αίτημα για μια εντελώς διαφορετική από την ισχύουσα μεταναστευτική πολιτική είναι επίκαιρο όσο ποτέ καθώς έχουμε φτάσει στο ζενίθ της εξαθλίωσης .Διεκδικούμε άμεση βελτίωση των συνθηκών κράτησης καθώς επίσης να κλείσει το κέντρο κράτησης και να δημιουργηθεί ένα ανοιχτό κέντρο φιλοξενίας. Οι άνθρωποι αυτοί δεν είναι εγκηματίες, για να τους κρατούν εκεί παραβιάζοντας όλα τους τα δικαιώματα.

Όσο η κατάσταση αυτή συνεχίζεται , όσο υπάρχουν άνθρωποι που θεωρούνται λαθραίοι τόσο ο πολιτισμός μας θα μένει με το ένα πόδι κολλημένο στην λάσπη…

ΙΓΝΑΤΗΣ ΚΑΚΑΡΩΝΗΣ

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΛΑΔΙΤΗΣ

ΠΑΠΑΖΑΧΑΡΙΟΥ ΑΝΤΩΝΗΣ









Τρίτη, 12 Αυγούστου 2008

ΚΤΕΛ ΛΕΣΒΟΥ

Τις προαλλες γυριζα απο ερεσσο με το κτελ
το κτελ που εχει δωθει σε ιδιωτες για βελτιωση των υπηρεσιων...
περα του οτι μεσα αυγουστου την κυριακη υπηρχαν 2 δρομολογια ερεσσο μυτιληνη
(απαραδεκτο... μετα θελουμε κ τουρισμο) και του οτι η διαδρομη διηρκεσε σχεδον 3 ωρες, μεσα στο 50 θεσεων λεωφοριο ειμασταν 70 ατομα...
αυτο θα πει ασφαλεια και ανεση...
η μαλλον αυτο θα πει ιδιοτικοποιηση
αυτο θα πει κερδος....

Τρίτη, 8 Ιουλίου 2008

Παρεμβάσεις του ΣΥΡΙΖΑ για την ακρίβεια και την κατάσταση στην ακτοπλοΐα

Στα πλαίσια της καμπάνιας του ΣΥΡΙΖΑ για την ακρίβεια, τη Τετάρτη 9 του Ιούλη, θα πραγματοποιήσουμε παράσταση στο λιμάνι με αντικείμενο τις τιμές των εισιτηρίων των πλοίων, αλλά και γενικότερα την κατάσταση που υπάρχει σήμερα στην ακτοπλοΐα.
Ειδικότερα προβλέπονται οι παρακάτω ενέργειες:

· Συγκέντρωση μελών και φίλων του ΣΥΡΙΖΑ από τις 8.00 έως 8.30 στην πλατεία
Σαπφούς


· Πορεία στο λιμάνια και μοίρασμα προκηρύξεων στους πολίτες


· Μοίρασμα προκηρύξεων στο λιμάνι κατά την άφιξη και αναχώρηση του Νήσος


Χίος

· Ανάρτηση πανό στο λιμάνι.
Συνέντευξη τύπου του ΣΥΡΙΖΑ

Συνέντευξη τύπου θα παραχώρηση η επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ στο Νομό Λέσβου, την Πέμπτη 10 Ιουλίου, στις 12.30 π.μ.

Η συνέντευξη θα δοθεί στο ξενοδοχείο Λέσβιο με τα παρακάτω θέματα:

1. Ενημέρωση για την καμπάνια του ΣΥΡΙΖΑ για την ακρίβεια και τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ

2. Ενημέρωση για τις τρέχουσες πολιτικές εξελίξεις και τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ

3. Ενημέρωση για την συγκρότηση και Σύγκληση της Πανελλαδικής Συντονιστικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ

Τετάρτη, 11 Ιουνίου 2008

back to action

Επιτελους... τελιωσαν οι παννεληνιες και τωρα (εν αναμονη αποτελεσματων) μπορω να ασχοληθω με οτι πραγματικα γουσταρω...
επειδη εχω διαπιστωσει μια κινιτικοτητα και ορεξη για δραση απο πολυ κοσμο για την ακριβεια θα ηθελα να προτινετε τροπους δρασεις κλπ γαι την αντιμετωπιση της...
περιμενω προτασεις...

Πέμπτη, 8 Μαΐου 2008

Το παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα μοιάζει με το Matrix

Το κείμενο που ακολουθεί γράφτηκε από τον οικονομολόγο που είναι γνωστός με το ψευδώνυμο Sbancor και δημοσιεύτηκε -σχετικά- πρόσφατα στο περιοδικό Βαβέλ, με την ευγενική άδεια του οποίου γίνεται και η εδώ αναδημοσίευση του.
http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=21484
και απο εκει το πηρα και εγω...



Το παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα μοιάζει με το Matrix. Υπάρχει κάπου κρυμμένος ένας μηχανισμός, μια matrix (μήτρα) που γεννάει ένα κόσμο ανεστραμμένο, «όπου οι σχέσεις μεταξύ ανθρώπων γίνονται σχέσεις μεταξύ πραγμάτων». Από τη στιγμή που αυτός ο μηχανισμός ξεκίνησε, είναι αδύνατο να γυρίσουμε πίσω.

Ή, μάλλον, πίσω μπορούμε να γυρίσουμε μόνο με ιστορικο-μαντικές λειτουργίες, αλλά –και σε αυτή την περίπτωση- δε θα μπορέσουμε ποτέ να ανακαλύψουμε την «πραγματικότητα». Χάθηκε οριστικά στην πρώτη εξίσωση της μαθηματικής μήτρας. Μόνο να επινοήσουμε ιστορίες μπορούμε. Τίποτα σχεδόν δε ξέρουμε για την Τροία, πολλά ξέρουμε για την «Ιλιάδα».

Αν το δει κανείς στη στοιχειώδη του μορφή, το matrix μοιάζει με το οικονομικό μοντέλο γενικής ισορροπίας του Warlas. Σε ένα τέλειο ανταγωνισμό, τέλεια προϊόντα συνιστούν τέλειες αγορές κι έτσι οι τιμές ελαχιστοποιούνται και οικοδομείται αυτή η ισορροπία, η γενική ισορροπία. Ο Leontiev προσπάθησε να μετατρέψει αυτές τις θαυμαστές εξισώσεις σε ένα σχέδιο. Σκέφτηκε δηλαδή ότι ένα σχέδιο θα μπορούσε να αναπαράγει την ισορροπία, με την ίδια αποτελεσματικότητα, αλλά αυτή τη φορά συνειδητά, στηριζόμενο στη σκέψη και όχι τους μηχανισμούς της αγοράς. Ήταν μια καταστροφή.

Μια καταστροφή λογική, που κατέληξε και σε οικονομικο-πολιτική καταστροφή σκέψη είναι πολύ πιο αργή και πολύ πιο διαψεύσιμη από ένα μηχανισμό. Η διόρθωση των λαθών της είναι επίσης πιο αργή. Και απαιτεί βία φανερή, συνειδητή, ενώ η βία της αγοράς φαντάζει φυσική μοίρα και συνεπώς αθώα. Η ιστορία σοβιετικού «σοσιαλισμού» εμπεριέχεται όλη σε αυτό το «προμηθεικό» λάθος. Και τις συνέπειες τις πληρώνουμε ακόμα.

Στο μεταξύ, το Matrix συνέχιζε να λειτουργεί. Οι εξισώσεις γίνονταν όλο και πιο πολύπλοκες. Οι ειδικοί του μηχανισμού/ μήτρας (οι οικονομολόγοι) δεν καταλάβαιναν πια το νόημά τους. Παπαγάλιζαν, σαν κομμένες κεφαλές, ξύλινες φράσεις της οικονομικής θεωρίας τους: «ελεύθερη αγορά...ιδιωτικοποιήσεις...μάχη κατά του πληθωρισμού...περιορισμός των μη παραγωγικών δημόσιων δαπανών...ελαστικότητα...αισιοδοξία...συγκυρία...απαισιοδοξία...δείκτες...συνολική δημόσια δαπάνη...ανελαστική ζήτηση...bad loans…soft loans…bonds…equity highyield bonds…junk bonds…derivatives…emerging markets…πληροφορικές ασυμμετρίες...moral hazard…deregulation…τεχνολογικός εκσυγχρονισμός...του προϊόντος...της διαδικασίας...αντιπληθωρισμός ύφεση αντιπληθωρισμός...»

Η εικόνα τους ήταν θλιβερή. Πολλοί το καταλάβαιναν, αλλά κανείς δεν μπορούσε να αντικρούσει τη μοναδική σκέψη, γιατί ήταν ακριβώς μοναδική... Και κανείς δε μπορούσε να βγάλει το Matrix από τη πρίζα, χωρίς να εξαφανίσει τον κόσμο, αυτόν τον κόσμο, γιατί άλλοι κόσμοι δεν υπήρχαν πια. Το ωραίο είναι ότι η μήτρα, το Matrix, συνέχιζε να παράγει πλούτο. Έθνη αναπτύσσονταν με εντυπωσιακούς ρυθμούς. Σε πολλές χώρες, νικήθηκαν σοβαρές αρρώστιες, επιμηκύνθηκε η ζωή., λύθηκε το πρόβλημα της πείνας. Το ένα τέταρτο περίπου του κόσμου απέκτησε πρόβλημα παχυσαρκίας. Τα τρία τέταρτα είχαν ακόμα το πρόβλημα της πείνας, αλλά δεν μπορούσες να ρίξεις το πρόβλημα στο Matrix.

Ανάμεσα όμως στις εκατοντάδες εκατομμύρια εξισώσεις της μήτρας, υπάρχει και μια ιδιαίτερα επικίνδυνη. Το κωδικό της όνομα είναι «warfare». Δείχνει την επίδραση που έχουν οι στρατιωτικές δαπάνες ως πολλαπλασιαστές του Α.Ε.Π., του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος, υπό ορισμένες συνθήκες. Η θεωρία του «πολλαπλασιαστή» ανήκει σε ένα διεφθαρμένο εγγλέζο, γεννημένο το 19ο αιώνα, με παράξενες φιλίες, παθιασμένο με τις υπερβολικά αρρενωπές δεσποινίδες του Μπλούμσμπερι. Κερδοσκόπος του χρηματιστηρίου, συχνά με μεγάλη τύχη, ανακάτευε τους λογαριασμούς των άλλων με τους προσωπικούς του, με μια εκπληκτική απατεωνίστικη ικανότητα, που αποτελούσε και τη πεμπτουσία της ιδιοφυΐας του.

Κατάφερε να πείσει τον κόσμο ότι η οικονομία ξαναπήρε μπροστά μετά τη Μεγάλη Κρίση, χάρη στις Θεωρίες του, παραβλέποντας ως ασήμαντο το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και την επίδραση της «δημιουργικής καταστροφής» που είχε.

Τι ακριβώς είναι αυτό το Α.Ε.Π. πολύ δύσκολα μπορεί να το καταλάβει κανείς. Μέρος του Α.Ε.Π. της Ινδονησίας, παραδείγματος χάριν, αποτελεί το εξαγόμενο πετρέλαιο, αλλά και τα χρήματα που ξοδεύονται για να εξαχθεί. Στο απλό οικονομικό μοντέλο, που διατύπωσε ένας ιταλός μοναχός, ο Pacioli, αιώνες πριν εμφανιστεί το Matrix, το δεύτερο νούμερο έπρεπε να αφαιρεθεί από το πρώτο, κι αυτό θα ήταν το λογικό για όποιον διαθέτει έστω και στοιχειώδη νοημοσύνη. Κι όμως, όχι! Οι ιερείς των τελετουργιών του Α.Ε.Π. το προσθέτουν. Μετά υπολογίζουν αυξήσεις και μειώσεις, χρόνο με το χρόνο, και το αποτέλεσμα αυτού του, συχνά τελείως τυχαίου, υπολογισμού μετράει τον πλούτο των κρατών και καθορίζει αυτό που πρέπει να κάνουν για να σεβαστούν τη «μοναδική σκέψη», της οποίας τη σωστή ερμηνεία κατέχουν απολύτως μόνο οι επίσκοποι του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Α, ναι! Να μην το ξεχάσω: Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ήταν κι αυτό μια ιδέα του απατεώνα εγγλέζου που λέγαμε, του περίφημου λόρδου Κέινς.

Με λίγα λόγια, η εξίσωση του «warfare» λεει ότι ένα δολάριο (τι σημαίνει ακριβώς το δολάριο είναι και αυτό ένα ανοικτό ζήτημα μετά το Breton Woods, το 1973) αν επενδυθεί σε όπλα αυξάνεται κατά 2,5 δολάρια περίπου. Το «warfare» λειτούργησε αρκετές φορές: στην Κορέα, στο Βιετνάμ, στο Ιράκ, στο Κόσοβο. Το «warfare» λειτούργησε ακόμη κι αν ο πόλεμος δε γινόταν, όπως αποδείχθηκε με τον «πόλεμο των άστρων», την εποχή που το πιο υψηλό αξίωμα της Αυτοκρατορίας κατείχε ένας ηθοποιός τρίτης κατηγορίας. Γιατί να μη λειτουργούσε και μια ακόμα φορά;

Έτσι γεννήθηκε ο 1ος Ισλαμικός Πόλεμος. Δικαιολογήθηκε με μια λεπτή, παλιά στρατηγική, που έχει τελειοποιηθεί τα τελευταία χρόνια. Η επιλογή του εχθρού γίνεται προσεκτικά. Επιλέγεται συνήθως κάποιος πράκτορας, πρώην μισθοδοτούμενος, της Αυτοκρατορίας: Νοριέγα, Σαντάμ, Μιλόσεβιτς, Οσάμα Μπιν Λάντεν. Απίστευτοι τύποι που, αν κάποιος εξετάσει προσεκτικά την περιουσία τους και τις σχέσεις τους, θα ανακαλύψει δεσμούς παράξενους και ανησυχητικούς. Ομάδες «ειδικών επί της γεωπολιτικής», ιερατικό λειτούργημα που αποκτά όλο και μεγαλύτερη σημασία στην Αυτοκρατορία, σχεδιάζουν αρχικά στρατηγικές και χάρτες για το προς τα που πρέπει να κατευθυνθεί ο πόλεμος. Κατόπιν, μιντιολόγοι και δημοσιογράφοι αναλαμβάνουν να δημιουργήσουν τους εχθρούς. Τρομοκράτες.

Ο στρατός μοιάζει όλο και περισσότερο με αστυνομία. Και η αστυνομία με στρατό. Κι αν ένας κακορίζικος δημοσιογράφος πρόεδρος, που καλλιεργούσε και καταβρόχθιζε συνέχεια φιστίκια, είχε θέσει εκτός νόμου τις «covert operations», τις πολύ «dirty» «covert operations», αυτό αποδείχθηκε τελικά καλό. Δημιουργήθηκε «ιδιωτικός τομέας» Μυστικών Υπηρεσιών και Ασφάλειας, κι αναπτύχθηκε ένα δίκτυο εταιριών που παρέχει συμβουλές και υπηρεσίες, ένα δίκτυο εταιριών ειδικευμένων στις πιο βρώμικες επιχειρήσεις. Αφού το «warfare» λειτούργησε τόσες φορές, θα λειτουργούσε και τώρα. Άλλωστε, από κάποιο καταραμένο δομικό λάθος, οι Δίδυμοι Πύργοι πλάκωσαν ένα σωρό ανθρώπους. Η συγκίνηση ήταν μεγάλη. Και, υπό το κράτος της συγκίνησης, δε σκέφτεσαι πολύ.

Έτσι, ο Μπους ο 2ος μπορεί να καταφέρει αυτό που ο Μπους ο 1ος δεν κατάφερε: Να κάνει πόλεμο και ίσως να βγει από την οικονομική κρίση, λίγο πριν τις εκλογές για τη δεύτερη αυτοκρατορική θητεία. Τον Μπους τον 1ο τον πρόδωσε ο χρόνος, κι έτσι τα ευεργετικά οικονομικά αποτελέσματα του Πολέμου στον Κόλπο τα καρπώθηκε ένας αυτοκράτορας δημοκρατικός και ερωτομανής. Κι αυτή τη φορά, όλα θα λειτουργούσαν. Ο κόσμος του Matrix θα εξακολουθούσε να υπάρχει και να ευημερεί.

Αλλά μέσα στο Matrix υπάρχει ένα «ελάττωμα». Κανείς από τους οικονομολόγους- επισκόπους της Μοναδικής Σκέψης δεν φαίνεται να έχει καταλάβει τη φύση του, αν και πρόκειται για απλούστατα, τα πιο απλά μαθηματικά. Μεταφρασμένα σε γλώσσα που καταλαβαίνουν ακόμα και οι πιο ταπεινοί πληβείοι, τα μαθηματικά αυτά λένε πως, αν αυξάνεται η παραγωγικότητα χάρη στη χρήση νέων τεχνολογιών και στη νέα οργάνωση της εργασίας, ενώ δεν αυξάνεται ταυτόχρονα η συνολική ζήτηση, οι τιμές πέφτουν ραγδαία. Πρόκειται για πολύ παλιά ατέλεια του Matrix, που φανερώθηκε στη δεκαετία του 30, αλλά μετά κάπως κρύφτηκε. Λέγεται Αντιπληθωρισμός, το ακριβώς αντίθετο του «μεγάλου εχθρού» των επισκόπων οικονομολόγων, που λέγεται Πληθωρισμός.

Η πρώτη χώρα όπου εξαπλώθηκε αυτή η επιδημία ήταν η Ιαπωνία. Εκεί η παραγωγικότητα αυξανόταν πολύ και για πολλά χρόνια. Στην αρχή, η Αυτοκρατορία την υποχρέωσε να ανατιμήσει το νόμισμά της, ώστε να σταματήσει να εξάγει. Μετά κατέρρευσε ένας δείκτης που τον λένε Nikkei και στον οποίο αποδίδουν μεγάλη σημασία, μετά έσκασε η φούσκα των ακινήτων και τέλος οι τράπεζες έφτασαν στα πρόθυρα της πτώχευσης.

Κι όμως, οι ιάπωνες δοκίμασαν όλες τις συνταγές των μάγων οικονομολόγων. Πρώτα, κατέβασαν στο μηδέν τα επιτόκια. Μετά χρέωσαν το κράτος. Τελευταία, άρχισαν να τυπώνουν και νόμισμα. Τίποτα. Οι τιμές εξακολουθούσαν να πέφτουν, και συνεπώς συνέφερε να κρατάει κανείς ρευστό, ακόμα και με μηδενικά επιτόκια, παρά να επενδύει ή να καταναλώνει. Με το ίδιο ποσό, αύριο μπορείς να αγοράσεις περισσότερα αγαθά απ ότι σήμερα. Παγίδα ρευστότητας, που τον κίνδυνό της είχε καταλάβει κι εκείνος ο διεφθαρμένος εγγλέζος.

Η Αυτοκρατορία σκεφτόταν ότι αυτό μπορούσε να συμβεί μόνο στην Ιαπωνία, χώρα που είχε να κάνει πόλεμο από τότε που δύο πυρηνικές βόμβες έπεσαν στο έδαφός της, καίγοντας χιλιάδες ανθρώπους και σκοτώνοντας άλλες δεκάδες χιλιάδες με τη ραδιενέργεια.

Ψάχνοντας τους πίνακες, που το Matrix παράγει σωρηδόν, συχνά αλλάζοντας τα νούμερα για να φανεί πιο καλό (ακόμα και τα Matrix έχουν προβληματάκια με το εγώ τους), βρήκα και ορισμένους αποκαλυπτικούς: Στον πίνακα που δείχνει τον αντιπληθωρισμό στην Ιαπωνία, οι τιμές κατηφορίζουν ραγδαία! Το ίδιο και στον πίνακα με τον αμερικάνικο αντιπληθωρισμό.

Που φαίνεται πιο καθαρά, αν κοιτάξει κανείς τις τιμές στην παραγωγή, που κι αυτές έχουν πάρει την κατηφόρα. Αντίθετα, η παραγωγικότητα ανεβαίνει. Πετάει! Από το πρώτο τρίμηνο του 1994 μέχρι το πρώτο τρίμηνο του 2001, αυξήθηκε κατά 35%. Πόσο πρέπει να αυξηθεί η ζήτηση, για να στηρίξει αυτή την άνοδο της παραγωγικότητας; Εδώ το Matrix γίνεται λίγο πιο ασαφές. Αλλά εμείς θα επιμείνουμε.

Λοιπόν, στο ΑΕΠ των ΗΠΑ, στις προσωπικές δαπάνες και στις επενδύσεις συμβαίνουν τα εξής: Το τελευταίο τρίμηνο είναι σίγουρα αρνητικό και το τέταρτο θα έχει σίγουρα και αυτό αρνητικό πρόσημο. Οι δαπάνες κρατάνε, μέχρι το δεύτερο τρίμηνο το 2001, ενώ οι επενδύσεις αρχίζουν να πέφτουν από το δεύτερο τρίμηνο το 200 ήδη. Ο δείκτης αποταμίευσης (savings rate), που στην Αυτοκρατορία είναι παραδοσιακά χαμηλός, ανεβαίνει. Πρόκειται μάλλον για το πρώτο σημάδι της παγίδας ρευστότητας.

Λοιπόν, για να ανέβει το ΑΕΠ κατά μια εκατοστιαία μονάδα, θα χρειαζόταν περίπου 130 δισεκατομμύρια δολάρια σε πολεμικές δαπάνες (πολλαπλασιαστής 2,5), που θα απέδιδαν ακριβώς 325 δισεκατομμύρια δολάρια. Αλλά αν ο αντιπληθωρισμός εξακολουθήσει να κινείται στα σημερινά επίπεδα, -1,5%, στις τιμές παραγωγής, αυτό το ποσό είναι εντελώς ανεπαρκές, γιατί μου υποτιμάται την ώρα που το ξοδεύω. Συνεπώς χρειάζονται κι άλλα χρήματα. Για να επανέρθει το ΑΕΠ σε μια κανονική αύξηση, ίση με 3%, χρειάζονται πολεμικές δαπάνες μεγαλύτερες από 600 δισεκατομμύρια δολάρια το χρόνο.

Σκεφτείτε τις επιπτώσεις στο δημόσιο χρέος, την αφαίρεση πόρων από άλλους τομείς της οικονομίας, τα επιτόκια που, αργά ή γρήγορα πρέπει να ανέβουν, κλπ, κλπ, κλπ...

Μα σας φαίνεται λογικό να ξοδεύονται 600 δισεκατομμύρια για τον Μπιν Λάντεν; Κι αν όλες αυτές οι επενδύσεις συνεχίσουν να αυξάνουν την παραγωγικότητα και να κατεβάζουν τις τιμές; Μέχρι πότε οι «πολεμικές δαπάνες» πρέπει να επεκτείνονται, για να καλύπτουν μια μειούμενη ζήτηση «μη στρατιωτικών» αγαθών και υπηρεσιών; Σε ένα χρόνο θα χρειάζονται πάνω από 1.000 δισεκατομμύρια δολάρια. Και ούτω καθεξής...

Το Matrix τα έχει παίξει. Και δεν είναι δυνατόν να το έχω καταλάβει μόνο εγώ. Κι άλλοι το ξέρουν. Κι άλλοι ξέρουν ότι το «πρόγραμμα warfare» παρουσιάζει ελάττωμα στη σειρά των εξισώσεων που αφορούν τις στρατιωτικές επενδύσεις, την αύξηση της παραγωγικότητας και την πορεία των τιμών. Ένας πόλεμος, για να έχει ουσιαστική επίδραση σε μια οικονομία όπως η σημερινή, πρέπει να είναι ένας πραγματικά μεγάλος πόλεμος, όχι μια διεθνής αστυνομική επιχείρηση.

Η «σύγκρουση των πολιτισμών», ο ισλαμικός πόλεμος, δεν είναι σοβαρός πόλεμος. Ένας και μοναδικός πραγματικά μεγάλος αντίπαλος υπάρχει: Η Κίνα.

Το Matrix άρχισε να το υπολογίζει αυτό, από τους πρώτους μήνες της αυτοκρατορίας του Μπους του 2ου. Έστειλε ένα αεροπλάνο στον εναέριο χώρο της Κίνας. Προκάλεσε μεγάλο επεισόδιο. Αλλά κάποιος επενέβη στα κυκλώματά του και το εμπόδισε, σκεπτόμενος –όπως το σκέφτηκε και ο στρατηγός Μακ Άρθουρ στην Κορέα- ότι ο πόλεμος εναντίον 1,5 δισεκατομμυρίου κινέζων δεν μπορεί παρά να είναι θερμοπυρηνικός. Οπότε...

Άφησαν τους στρατιωτικούς να παίξουν με το Αφγανιστάν. Έφεραν στα ίσα της την Lockheed και απέφυγαν την κατάρρευση της Wall Street τον Σεπτέμβριο. Αποτελέσματα προσωρινά. Τώρα βρισκόμαστε πάλι στο σημείο που ήμασταν πριν. Αύριο, ή σε ένα μήνα, ή σε τρεις, θα καταφτάσουν στην αγορά τα «προβλήματα» των γιαπωνέζικων τραπεζών, μπροστά στα οποία το τεράστιο χρέος της Αργεντινής είναι μια απλή ακάλυπτη επιταγή επαρχιακής επιχείρησης. Μιλάμε για 152 τρισεκατομμύρια δολάρια, το 30% του ΑΕΠ της Ιαπωνίας. Κι από αυτά, μόνο τα 70 καλύπτονται από εγγυήσεις. Αν το μεταφράσουμε σε τραπεζικούς ισολογισμούς, σημαίνει ότι οι πεντε μεγαλύτερες τράπεζες της Ιαπωνίας έχουν χάσει τα μισά αποθέματά τους. Και οι άλλες απλώς δεν έχουν τίποτα. Τα στοιχεία προέρχονται από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, και είναι συνεπώς αισιόδοξα.

Οι ιάπωνες ήταν «the lenders of the last source». Οι σίγουροι δανειστές, αυτοί που μπορούσαν να σώσουν την κατάσταση, ακόμη και την τελευταία στιγμή. Ήτανε. Το μέλλον δεν θα είναι αυτό που μας έλεγαν... «Κάποιοι» πρέπει να βγάλουν την πρίζα... «Κάποιοι» ξέρουν ότι το Matrix μας οδηγεί όλους στην καταστροφή. «Κάποιοι» που δεν έχουν εμφανιστεί ακόμα δημόσια. «Κάποιοι» που περιμένουν να φτάσει ο Μπους ο 2ος στο τέλος της κούρσας για να τον πετάξουν απ το άλογο.

Αυτοί οι «κάποιοι» θα μπορούσε βέβαια να είναι ένα λόμπι της Αυτοκρατορίας. Ακόμα και στην Αυτοκρατορία υπάρχουν «φωτισμένοι». Αλλά αυτοί οι κάποιοι θα μπορούσε να είμαστε και εμείς. Χιλιάδες, εκατοντάδες χιλιάδες εργάτες της νοητικής εργασίας, σπαρμένοι παντού. Στις τράπεζες, στα ερευνητικά κέντρα, στη βιομηχανία του θεάματος, στις διαφημιστικές εταιρίες, στη βιομηχανία του software, στους εκδοτικούς οίκους, σε οποιοδήποτε μέρος σου ζητάνε να χρησιμοποιήσεις τον εγκέφαλό σου, την ικανότητά σου για κοινωνικές σχέσεις, τα συναισθήματά σου, για την επιχείρηση...

Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι που, ανάμεσα σε ένα σερφάρισμα στο Internet, σε μια «έκθεση που πρέπει να είναι έτοιμη σε μιαν ώρα», σε μια ματιά στα μπούτια της συναδέρφου ή στα αντρικά «προσόντα» του συναδέρφου, μπορούν να ανταλλάσσουν πληροφορίες και να στέλνουν απελπισμένα μηνύματα για βοήθεια. «…Mayday…Mayday…To Matrix τα έχει παίξει... Red Alert… Αν υπάρχουν κι άλλες ανθρώπινες υπάρξεις εδώ γύρω, ελάτε σε επαφή μαζί μας. Αμέσως!»

EΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ... ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΟΥ ΜΟΥ ΗΡΘΕ...

Στο facebook έχω μόλις 30 φίλους. Αυτό δεν είναι απαραιτήτως κακό, αρκεί να πιστεύεις πως διαθέτεις περισσότερους στην πραγματική ζωή. Η καλή υπηρεσία μού προώθησε μία διαφήμιση με την οποία με προτρέπει να αγοράσω ένα βιβλίο προκειμένου, εύκολα και γρήγορα, να διπλασιάσω τον αριθμό των ηλεκτρονικών μου φίλων. Δεν θέλω, αν και για τα ήθη του δικτύου θα έπρεπε. Είναι, τουλάχιστον, υποτιμητικό να διαθέτεις μόλις 30 φίλους σε ένα περιβάλλον 60 εκατομμυρίων ανθρώπων. Το facebook θα ήθελε να γίνουμε όλοι φίλοι μεταξύ μας. Ει δυνατόν, όλοι οι άνθρωποι που περπατούν και αναπνέουν στον πλανήτη.
Να αναρτήσουμε φωτογραφία, στοιχεία ταυτότητας και να συμμετέχουμε με χαρά στις ηλεκτρονικές εφαρμογές που μας ζητούν να δηλώσουμε ποια είναι η αγαπημένη μας στάση στο σεξ. Εκ των πραγμάτων, για αρκετούς ανθρώπους που περνούν τη μέρα τους στο facebook η αγαπημένη τους στάση είναι το 11, κοινώς δύο κορμιά παραλλήλως ξαπλωμένα χωρίς καμία απολύτως επαφή. Αλλά, μισό λεπτό, εδώ χρειάζονται κάποιες εξηγήσεις, αν και όσοι δεν γνωρίζετε τι ακριβώς είναι το facebook θα ήταν καλύτερο να προσπεράσετε το κείμενο.
> Ομως, σας θέλουμε εδώ. Το facebook, λοιπόν, περιγράφεται εύσχημα ως μια υπηρεσία κοινωνικής δικτύωσης, όπου οι άνθρωποι μπορούν να επικοινωνούν με τους φίλους τους, να δημιουργήσουν καινούργιες σχέσεις, να συγκροτήσουν ομάδες κοινού ενδιαφέροντος. Ο μέσος χρήστης ξοδεύει 20 λεπτά τη μέρα στο facebook. Τις τρεις πρώτες εβδομάδες, όμως, διαθέτει ώρες ολόκληρες αναζητώντας φίλους και ανταλλάσσοντας μηνύματα. Αυτή είναι η καλή επεξήγηση της υπηρεσίας. Η κακή λέει πως το facebook είναι ένα παγκόσμιο φακέλωμα προς χάρη των μεγάλων πολυεθνικών και των διαφημιστών, που αποθεώνουν τα εξειδικευμένα δημογραφικά στοιχεία. Φιλικό στο χρήστη.Μπορείτε να δημιουργήσετε μία προσωπική σελίδα, η οποία ουσιαστικά υποδηλώνει το δικτυακό σας στίγμα. Αν θέλετε, όμως, να σας βρουν οι παλαιοί συμμαθητές και οι φίλοι, είστε υποχρεωμένοι να χρησιμοποιήσετε το όνομα που αναγράφεται στην ταυτότητά σας. Για πρώτη φορά στην Ιστορία τόσα εκατομμύρια άνθρωποι έδωσαν με προθυμία το αληθινό τους όνομα σε ένα μέσο που είναι προσβάσιμο από όλους. Η εγγραφή, όμως, δεν μπορεί να γίνει χωρίς μία έγκυρη ηλεκτρονική διεύθυνση. Έχουμε, λοιπόν, περίπου 60 εκατομμύρια ονόματα που αντιστοιχούν σε ίδιο αριθμό ηλεκτρονικών διευθύνσεων. Το σύστημα σε προτρέπει να αναρτήσεις τη φωτογραφία σου και φωτογραφίες φίλων.

Χαριτωμένο; Οχι και τόσο. Το facebook είναι η μεγαλύτερη φωτογραφική βάση δεδομένων που δημιουργήθηκε ποτέ. Στους υπολογιστές του είναι αποθηκευμένες 2 δισεκατομμύρια φωτογραφίες, ούτε το σύστημα συνοριακών ελέγχων των ΗΠΑ δεν έχει τόσες. Μέχρι να διαβάσετε αυτήν την πρόταση στη βάση θα έχουν προστεθεί εκατοντάδες χιλιάδες φωτογραφίες. Κάθε μέρα 14 εκατομμύρια φωτογραφίες εμπλουτίζουν το φωτογραφικό άλμπουμ της υπηρεσίας. Η συντριπτική πλειονότητα των χρηστών έχει τοποθετήσει προσωπική φωτογραφία. Μπορεί να είναι και η δική σας κάπου εκεί, εν αγνοία σας και μάλιστα ταυτοποιημένη στο πρόσωπό σας. Πώς; Κάποιος φίλος σας «ανέβασε» φωτογραφία σας στο προσωπικό του άλμπουμ, χρησιμοποίησε τη δυνατότητα λεζάντας και έτσι όταν ο δείκτης του mouse περάσει πάνω από το πρόσωπό σας, αποκαλύπτεται και το όνομά σας. Οι χρήστες έχουν κάποιους περιορισμούς στην περιήγηση των προφίλ. Ούτως ή άλλως, δεν μπορείς να βουτήξεις σε εκατομμύρια εγγραφές, θα πνιγείς. Αλλά το facebook μπορεί να τους δει όλους. Και να τους περάσει από λεπτό κόσκινο. Ως υπηρεσία είναι εξαιρετικά εύχρηστη ως και χαριτωμένη.

Διατίθεται ένα πλήθος εφαρμογών με τεστ προσωπικότητας, τα οποία σου αποκαλύπτουν πόσο καλός εραστής είσαι ή σε ποιο είδος καταστροφής αντιστοιχείς. Για να δεις, όμως, τα αποτελέσματα, θα πρέπει να καλέσεις και άλλους είκοσι φίλους να ακολουθήσουν το ίδιο μονοπάτι, δηλαδή να χρησιμοποιήσουν την ίδια εφαρμογή. Ετσι, όσο εσύ απαντάς σε ερωτηματολόγια για να μάθεις με ποιον τρόπο φιλάς, προσφέρεις στην καλή υπηρεσία την ευκαιρία να μάθει όχι μόνο τα δημογραφικά σου στοιχεία, αλλά και από ποιο πλευρό κοιμάσαι το βράδυ. Και φαίνεται ότι κοιμάσαι βαθιά.

Δωρεάν τυρί

Το facebook δεν κρύβει πως δωρεάν τυράκι σερβίρεται μόνο σε ποντικοπαγίδες.
Οι μεγαλύτερες εταιρίες μετρήσεων συνεργάζονται μαζί του, όπως, βέβαια, και οι ισχυρότερες πολυεθνικές, αφού διαπιστώνουν ότι μπορούν να κατευθύνουν τη διαφημιστική τους καμπάνια στο πλέον εξειδικευμένο κοινό που δημιουργήθηκε ποτέ.
Ηδη οι μεγαλύτερες εμπορικές επωνυμίες του πλανήτη έχουν υπερήφανα ανακοινώσει τη συνεργασία τους με την υπηρεσία. Μπορείτε, όμως, να δοκιμάσετε και εσείς να διαφημιστείτε σε κοινό της επιλογής σας με προσιτό κόστος. Η διαφημιστική πλατφόρμα του facebook είναι τόσο έξυπνη που το μήνυμά σας θα φτάσει μόνο στους σωστούς αποδέκτες. Μεταξύ μας, πρόκειται για ένα τεράστιο πείραμα του σύγχρονου καπιταλισμού. Μπορείς να κάνεις λεφτά από τη φιλία; Ναι, μπορείς, αρκεί να αντικαταστήσεις τα λόγια από τον ήχο του πληκτρολογίου. Αρκεί να δείξεις πως το εύρος της δικτυακής κοινωνικότητας είναι σημαντικότερο από την ουσία της πραγματικής επαφής. Ετσι, διαβάζουμε στις τελευταίες μελέτες για το φαινόμενο πως η επιτυχία του βασίζεται στην τάση των ανθρώπων να ομαδοποιούνται και να μιμούνται ο ένας τον άλλο. Ο ένας φίλος προσελκύει τον άλλο. Για τις νεαρές ηλικιακά ομάδες η εγγραφή στο facebook είναι τόσο απαραίτητη όσο η κατοχή κινητού τηλεφώνου. Αφού είναι όλοι εκεί! Οι άνθρωποι λένε τα πάντα στο facebook και τα υπογράφουν με το πραγματικό τους όνομα, την ηλεκτρονική διεύθυνσηκαι τη φωτογραφία τους. Και το facebook διαθέτει τεράστια μνήμη και όλη την καλή διάθεση για να συνεργαστεί με τις αρμόδιες υπηρεσίες, αν του ζητηθεί. Δεν χρειάζεται να σας το πει κάποιος τρίτος, το λέει και η άδεια χρήσης της υπηρεσίας, εκείνο το μακρύ κείμενο κάτω από το οποίο πάντα δηλώνουμε πως συμφωνούμε με όσα γράφει. Μεταφράζουμε: «Οταν χρησιμοποιείτε το facebook ίσως δημιουργήσετε το προσωπικό σας προφίλ, σχέσεις, ανταλλάξετε μηνύματα και κάνετε χρήση των εφαρμογών του διοχετεύοντας προσωπικές πληροφορίες σε διάφορα κανάλια. Εμείς συλλέγουμε αυτές τις πληροφορίες για να σας προσφέρουμε εξατομικευμένες εφαρμογές». Τι μας λέει; Πως επεξεργάζονται προσωπικά στοιχεία. Το κάνουν όλοι, αλλά στο facebook οι χρήστες κάνουν μια καθημερινή online ψυχανάλυση καταθέτοντας τις προτιμήσεις τους ακόμα και για τα πλέον προσωπικά θέματα.

Το facebook δεν χρειάζεται να δημιουργεί περιεχόμενο για να προσελκύσει χρήστες. Οι χρήστες δημιουργούν περιεχόμενο και αυξάνουν τον αριθμό των συνδέσεων. Το facebook μόνο ρωτάει με έξυπνο τρόπο. Ρωτάει αλλά δεν ξεχνάει:

«Οταν τροποποιείτε τις προσωπικές πληροφορίες που έχετε διαθέσει, το facebook κρατάει αντίγραφο των προηγούμενων πληροφοριών για ένα εύλογο χρονικό διάστημα». Ευτυχώς, όμως, μας λέει πως πρέπει να έχουμε κατά νου ότι τα προσωπικά μας δεδομένα μπορεί να εκτεθούν σε κακόβουλα μάτια: «Δεν μπορούμε να σας εγγυηθούμε ότι τα προσωπικά σας δεδομένα δεν θα εκτεθούν σε μη εξουσιοδοτημένα άτομα. Αντιλαμβάνεστε και αποδέχεστε ότι ακόμα και αν διαγράψετε τις προσωπικές σας πληροφορίες, αυτές μπορεί να έχουν μείνει αποθηκευμένες σε σελίδες τρίτων». Θέλετε ένα παράδειγμα; Πολύ πρόσφατα γόνοι γνωστών πολιτικών και επιχειρηματικών οικογενειών της χώρας είδαν να ξετυλίγεται στις σελίδες κυριακάτικης εφημερίδας όλο το κουβάρι των κοινωνικών γνωριμιών τους. Οι περισσότεροι χρήστες δεν αξιοποιούν τη δυνατότητα να απομονώσουν το προφίλ τους, επιτρέποντας την προβολή του μόνο στους φίλους τους. Αν, όμως, έχουμε να κάνουμε με εξουσιοδοτημένες κρατικές υπηρεσίες των ΗΠΑ, τότε το facebook θα χαρεί να εξυπηρετήσει:

«Χρησιμοποιώντας το facebook συμφωνείτε στη μεταφορά προσωπικών σας δεδομένων στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Μπορεί να υποχρεωθούμε να διαθέσουμε τα προσωπικά σας στοιχεία έπειτα από νομικές αιτήσεις ή δικαστικές αποφάσεις. Αυτό μπορεί να σημαίνει τη διανομή πληροφοριών σε τρίτες εταιρίες, δικηγόρους ή πράκτορες κυβερνητικών υπηρεσιών».

Στο facebook θα παραμείνεις έστω και νεκρός. Μπορεί να ακούγεται γλυκό καθώς οι φίλοι σου σπεύδουν στη σελίδα σου και γράφουν διάφορα όμορφα, αλλά από ένα σημείο και μετά γίνεσαι ένας ηλεκτρονικός βρικόλακας. Η υπηρεσία θέλει στοιχεία και ένα φορτίο χαρτιά για να διαγράψει το προφίλ ενός ανθρώπου που πέθανε. Ισως να είναι, τελικά, η σύγχρονη εκδοχή της έννοιας για τη μετά θάνατο ζωή, που μπορεί να είναι και καλύτερη από μια ζωή στο facebook.


Οι άνθρωποι πίσω από το facebook

Το facebook δεν πωλείται, τουλάχιστον προς το παρόν. Η κεφαλαιοποίησή του αποτιμάται στα 15 δισεκατομμύρια δολάρια. Εχει προσελκύσει τις μεγαλύτερες εταιρίες της δικτυακής οικονομίας, αλλά περιόρισε τη συμμετοχή τους σε μικρό ποσοστό των μετοχών. Ακούστηκαν αρκετές ενδιαφέρουσες φήμες περί εξαγοράς, αλλά καμία δεν ανταποκρίνεται, όπως φαίνεται, στην αλήθεια. Εξίσου ενδιαφέρουσα, όμως, είναι η πραγματικότητα για τη μετοχική σύνθεση της εταιρίας. Ο σταρ, αυτός που αναλαμβάνει να δανείζει πρόσωπο και φωνή στο facebook, είναι ο Μαρκ Ζούγκεμπεργκ, ο πρώην φοιτητής που δημιούργησε την υπηρεσία. Ο ίδιος έχει κατηγορηθεί πως «έκλεψε» την ιδέα από μια άλλη υπηρεσία. Στο διοικητικό συμβούλιο υπάρχουν άλλοι δύο άνδρες. Ο Τζιμ Μπρέιερ, που εκπροσωπεί ένα venture capital, και ο Πίτερ Θίελ. Ο Θίελ ξέρει από επενδύσεις. Είχε συμμετάσχει στη δημιουργία της πετυχημένης υπηρεσίας ηλεκτρονικών πληρωμών, του paypal. Ετσι, δέχθηκε να τοποθετήσει και 500.000 δολάρια στο facebook. Σήμερα το μερίδιό του αξίζει πάνω από 1 δισ. δολάρια.

«Μπορείς να έχεις μια τράπεζα που δεν κινδυνεύει από επανάσταση, αρκεί να την εγκαταστήσεις στο Βανουάτου», λέει ο Θίελ, που λατρεύει τους φορολογικούς παραδείσους και μισεί τους φόρους. Δεν είναι ο μόνος που το πιστεύει. Πιστεύει και άλλα. Πως ο ιδανικός κόσμος είναι έξω από τα όρια του πραγματικού, είναι εικονικός και ελέγχεται από μηχανές με νοημοσύνη υψηλότερη της ανθρώπινης. Αν πείτε πως λέει βλακείες, θα σας απαντήσει ότι με κάτι τέτοια έγινε πλούσιος και δεν θα έχει άδικο. Ας δούμε και το τρίτο μέλος του διοικητικού συμβουλίου, τον Τζιμ Μπρέιερ. Ο Τζιμ, μέσω των συμμετοχών του σε άλλες εταιρίες, είναι στενά, πολύ στενά, συνδεδεμένος με την Q-Tel. Τι είναι πάλι αυτό; Είναι ένα venture capital, ένα επενδυτικό κεφάλαιο, που ελέγχεται, επισήμως, από τη CIA. Σκοπός του είναι να συνδέει την καλή υπηρεσία με την τεχνολογία αιχμής, επενδύοντας σε εταιρίες με αντικείμενο χρήσιμο για τα ζωτικά συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών.
Αν μη τι άλλο, φακέλωμα τέτοιου μεγέθους έχει και ενδιαφέρον, αλλά και ζωτική χρησιμότητα για τα συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών.'

Ερευνα...που πραγματοποιήθηκε σε αμερικανικά πανεπιστήμια έδειξε πως το facebook είναι το δεύτερο πιο σημαντικό πράγμα στον κόσμο, μαζί με το σεξ και την μπίρα. Πρώτο είναι το ipod. Κάθε μέρα 200.000 άνθρωποι δημιουργούν σελίδα στην υπηρεσία. Κάθε χρήστης «ανεβάζει» κατά μέσο όρο 44 φωτογραφίες συνδεδεμένες με το προφίλ του. Το facebook είναι ο έκτος δημοφιλέστερος δικτυακός τόπος στο Internet. Χώρες με τους περισσότερους χρήστες: ΗΠΑ, Καναδάς, Βρετανία, Αυστραλία, Τουρκία.

Τρίτη, 29 Απριλίου 2008

Λεσβος-Λεσβιοι-Λεσβιες

Μαλλον το θεμα με το ονομα της δημοκρατιας της Μακεδονιας εχει επιρασει πολυ κοσμο και η απαγορευση χρησης ονομάτων που θεωρουμε δικα μας λαμβανει διαστασεις εθνικου παραληρήματος...
Πως αλλιως μπορει να εξηγησει κανεις την κινιση 3 συντοπιτών μου να καταθεσουν αγωγη για να απαγορευτει η χρηση του χαρακτηρισμου λεσβια απο τις ομοφυλοφυλες γυναικες και τις ομοφυλοφιλικες οργανωσεις (Ο.Λ.Κ.Ε. κλπ)εξηγησει κανεις
Σου λεει το ονομα ειναι δικο μας δεν μπορει να το χρησιμοποιει ο καθενας για τις ορεξεις του... Σε λιγο θα πουν και οτι Θεσσαλος σημαινει κοπρολαγνος ενω τα ιονια νησια θα παραπεμπουν στους κατοικους της νεας ζηλανδιας...!
Ας σοβαρευτουμε...
H χρηση του ορου λεσβια για να δηλωσει την συγκεκριμένη σεξουαλικη επιλογη ειναι διαδεδομενη ανα τον κοσμο εδω και παρα πολλα χρονια και ειναι γνωστη η επιλογη της ερεσσου για διακοπες απο τις ανα τον κοσμο λεσβιες...
Τετοια φαινομενα συντηριτισμου ειναι -η τουλαχιστον θα επρεπε να ειναι- οδυνηρα για καθε σκεπτομενο ανθρωπο! Και οσο σκεφτομαι την αποφαση του δικαστη για το βιβλιο
" ζιγκ ζαγκ στις νεραντζιες" που μετα απο αγωγη του ναζιστη πλευρη απαγορευτικε απο τις σχολικες βιβλιοθηκες ανησυχω για την εκβαση τις υποθεσης...
Γιατι οπως εχω ξαναγραψει συμφωνα με τον einstein "η διαφορα ιδιοφυιας και βλακιας εινα οτι η δευτερη δεν εχει ορια...

Υ.Γ.Ποια θα ειναι αραγε η σταση της τοπικης του ΚΚΕ?http://www.youtube.com/watch?v=JJu05PLfrZc

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=861018

Τρίτη, 15 Απριλίου 2008

Ηλιθιος μεν -γαμικος δε


Το πόσο ηλίθιος ήταν, είναι γνωστό. Αυτό που δεν ξέραμε είναι ότι ο Ραν Ταν Πλαν ήταν και γαμίκος. Και πρέπει να ήταν μεγάλος τέτοιος. Οι απόγονοί του έχουν πλημμυρίσει τη σημερινή Ελλάδα.

Ο Αλογοσκούφης ισχυρίζεται ότι ο υψηλός πληθωρισμός οφείλεται και στις αυξήσεις που δόθηκαν στη ΓΣΕΕ! Στη ΓΣΕΕ της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Ο Φώλιας λέει ότι για την ακρίβεια ευθύνονται και οι καταναλωτές. Επειδή it takes two to tango. Ξεχνώντας ότι it takes one to be a jerk. Ο Χου Τσιν Ιακώβου δήλωσε ότι δεν έδωσε αναβολικά στους αθλητές του. Απλά οι Κινέζοι έστειλαν λάθος χαπάκια. Μόνον εμάς έχουν πελάτες; Γιατί δεν άκουσα να δημιουργήθηκε το ίδιο πρόβλημα σε άλλη χώρα. Οι Κινέζοι πάντως είναι ευγενείς. Ζήτησαν συγγνώμη μέσω e-mail. Το οποίο περιφέρει στα κανάλια, λες και είναι DVD, ο δικηγόρος του Χου Τσιν Ιακώβου. Η κατάθεση Ζαχόπουλου στον ειδικό ανακριτή ολοκληρώνεται κατά πάσα πιθανότητα σήμερα. Ο λόγος του Ζαχόπουλου πρέπει να είναι πολύ περιεκτικός. Δεν εξηγείται διαφορετικά ότι οι υπόλοιποι κατηγορούμενοι, με πρώτην την Τσέκου, κατέθεταν επί 14ωρα και πολλές φορές. Αλήθεια, δεν υπάρχει νόμος που τιμωρεί την εκμετάλλευση εργαζομένης από τον προϊστάμενο, με δέλεαρ την επαγγελματική εξέλιξη; Εκμετάλλευση που πηγάζει από την εξουσία που περιέχει η δεσπόζουσα θέση του προϊσταμένου.

Ποιος θα το φανταζόταν ότι θα πληρώναμε στην Ελλάδα του 2008 τις ορέξεις του ηλίθιου σκύλου του Λούκυ Λουκ;

apo to swell-swell.blogspot.com

Περι πολιτικης

Τον τελευταιο καιρο με την αλματωδη ανοδο του συνασπισμου ριζοσπαστικης αριστερας εχουν αναψει οι συζητησεις για το πως πρεπει να κινιθει ο χώρος απο εδω και περα...
Εχει ακουστει οτι "η αριστερα μονη της δεν φτανει" οτι "το πασοκ ειναι γειτονικος χωρος και τωρα ειναι ευκερια για μια ισοτιμη συνεργασια" οτι "ο ΣΥΡΙΖΑ ειναι αμετροεπης" κλπ κλπ
Ας δουμε λοιπον τους στοχους του ενωτικου εγχειρηματος και πιστευω οτι απο κει θα βγαλουμε μια ακρη για το πως πρεπει να κινηθουμε...
Ο αμεσος βασικος και αδιαπραγματευτος στοχος του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. ειναι η ανατροπη του νεοφιλελευθερισμου και του δικοματισμου...
Απο εκει λοιπον συμπερένουμε οτι το πασοκ (αντιθετα με το Κ.Κ.Ε.) δεν ειναι στην ιδια γειτονια με εμας...
Αντιθετα στην ειμαστε γειτονες "ειμαστε στην ιδια οχθη" με οποιον επιθυμει και αγωνιζεται "για μια ευρώπη χωρις ΝΑΤΟ", για "μια ευρωπη των λαων", για το κλεισιμο καθε ρυπογονου εργοστασιου ,για τον διαχωρισμο εκκλησιας κρατους, για την αναγνωριση των δικαιωματων των μειωνοτητων ειτε αυτοι ειναι τουρκοι ειτε ειναι ομοφυλοφιλοι κλπ...
ΔΕΝ θελουμε να διαχειριστουμε το υπαρχον συστημα...
θελουμε να το αλλαξουμε ....
Εμεις εχουμε, και το λεμε καθαρα, ως στρατηγικο στοχο τον σοσιαλιστικο μετασχηματισμο της κοινωνιας... τον σοσιαλισμο με δημοκρατια και ελευθερια...
Οπερ μεθερμηνευομενον εστι, την αταξικη κοινωνια, τον διεθνισμο, την καταργηση της εκμεταλευτριας ταξης!
Μια κοινωνια που θα λειτουργει συμφωνα με το "ο καθενας συμφωνα με τις ικανοτητες του στον καθενα συμφωνα με τις ανακγες του"
Η αριστερα πρεπει να εχει ως βασικο της στοχο την αλλαγη συνηδησεων...
Μονο ετσι θα καταφερει να οικοδομησει την κοινωνια που οραματίζεται...
Μπορει δεν μπορει μονη της, μονη της πρεπει να παλεψει...
Αλλα οταν λεω μονη εννοω μονη αλλα ενωμενη...
ΣΥΡΙΖΑ ΚΚΕ ΚΚΕμλ μλΚΚΕ ΕΝΑΝΤΙΑ ΜΕΡΑ ΝΑΡ ειναι στην ιδια οχθη, και οσοι δεν το εχουν συνηδητοποιησει πρεπει να το κανουν πριν να ειναι πολυ αργα...
Γιατι μετα θα φερουν βαρος στην συνηδηση τους οτι απετυχαν να κανουν το μεγαλο βημα...Οτι εχασαν ακομη μια ιστορικη ευκαιρια...
Απετυχαν να βγαλουν εκατομμυρια ψυχες απο τον βουρκο της εκμεταλευσης...
Γιατι η εκμεταλευση ανθρωπου απο ανθρωπο ειναι βουρκος...
Ας αγωνιστουμε μαζι για μια κοινωνια χωρις εκμεταλευτες αλλα και χωρις δικτατορες ,μια κοινωνια που ο ανθρωπος θα ειναι πραγματικα ελευθερος...

Σάββατο, 29 Μαρτίου 2008

ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΜΟΥ...

Φετος παω 3 λυκειου...
ειχα ακουσει πολλα
αλλα αυτο το πραγμα...
ειναι αδιανοητο, αδιανοητο...
εχω βαλει 15 κιλα, εχω ξεχασει πως ειναι να περπατας γιατι για πηγαινω απο μαθημα σε μαθημα και για εξοικονομηση χρονου περνω το μηχανακι συνεχια... μου λενε για το καλο μου
δεν εχω διαβασει ουτε ενα λογοτεχνικο βιβλιο δεν εχω δει 5 ταινιες τις προκοπης... δεν ειναι μονο το διαβασμα ειναι η απολυτη αισθηση ανελευθεριας...
για το καλο μου..
κοιμαμαι 6 βια 7 ωρες την ημερα...
και βλεπω στον υπνο συναρτησεις να με κηνηγανε...
δεν ασχολουμαι ουτε στο μισο απο οσο θα θελα με οτι μου αρεσει...
ουτε με τους φιλους μου ουτε με την μουσικη ουτε με την πολιτικη...
για το καλο μου...
και την ΑΥΓΗ με τυψεις την διαβαζω γιατι θα επρεπε να διαβαζω διοικηση επιχηρησεων...
να μαθαινω παπαγαλια οτι οι εργοδοτες και οι εργαζομενοι εχουν κοινα συμφεροντα... τι μαλακιες μας μαθαινουν...
πρεπει να μαθουμε να ειμαστε ανταγωνιστικοι να θελουμε να πατησουμε τον διπλανο μας για να ανεβουμε...
για το καλο μας...
και εγω παλι καλα... με 7 ωρες σχολειο 3 ωρες διαβασμα και αλλες 3 φροντιστιριο καθε μερα διαβαζω σχετικα λιγο αλλα παω καλα...
εχω φιλους που περνουν ψυχοφαρμακα...
για το καλο τους...
τα μαθηματα σε ακολουθουν και στις πιο ιδιεταιρες στιγμες...
για το καλο σου...
δε πα να πεινανε ανθρωποι να σου κλεβουν το μελλον να ξεπουλανε τα παντα ...
εσυ πρεπει να διαβασεις να μαθεις το απαυγασμα της ανθρωπινης μαλακιας...
μα γιατι αλλο ? για το καλο σου...
δεν μπορω να χουζουρεψω...
δεν μπορω να αραξω δεν μπορω να ξεχασω...
δεν μπορω να παιξω, να γελασω
εχεις δει ανθρωπο να λιποθυμαει στην ταξη απ το αγχος
και οι μισοι συμμαθητες του να λενε οτι η πανελληνιες ειναι καλες και δεν πρεπει να καταργηθουν? γιατι ειναι το μοναδικο αξιοκρατικο και δικαιο πρμα στην χωρα που εχει μεινει...
κι ομως... μας κανουν το μυαλο σκατα...
που ειναι το δικαιο? οι δικοι μου δινουν 1000 ευρω το μηνα σε ιδιεταιρα... οχι οτι τους περισευουν... εχουν ολα τα παιδια αυτη τη δυνατοτητα? τα παιδια απο χωρια που κανουν 90 χιλιομετρα την μερα για να πανε σε μαθηματα εχουν τις ιδιες ευκαιριες με εμενα? απο αυτη την αποψη ειμαι τυχερος τουλαχιστον...
μας κλεβουν την εφηβεια... μια ηλικια που δεν θα ξαναζησουμε ποτε σε καμια ζωη... αυτη η ζωη δεν ειναι προβα για την επομενη το κερατο μου...
ξοδευω ανουσια την ζωη μου γιατι καπιοι αποφασισαν οτι ετσι πρεπει...
για το καλο μου? ΟΧΙ ! για το δικο τους...
για να μαθω να σκυβω το κεφαλι και να κανω αυτο που αλλοι μου λενε...
για το καλο μου

δεν τον θελω αυτον τον κοσμο που μου δινεται ! παρτε τον πισω και βαλτε τον εκει που ξερετε...
εγω θα αγωνιστω να φτιαξω εναν καλυτερο...
ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΜΟΥ!!!




Είδα ένα κόσμο να γκρεμίζεται μπροστά μου
είδα να γίνεται γιαπί η γειτονιά μου
για το καλό μου

Είδα τα δέντρα που σκαρφάλωνα κομμένα
σε φορτηγό τα όνειρά μου φορτωμένα
για το καλό μου

Είδα το δάσκαλο να με χτυπάει με ζήλο
είδα τα χέρια μου πρησμένα από το ξύλο
είδα τα νεύρα μου σιγά σιγά να σπάνε
με καλοσύνη και στοργή να με χτυπάνε

Για το καλό μου για το καλό μου
ώσπου δεν άντεξε στο τέλος το μυαλό μου
πήρε ανάποδες στροφές για το καλό μου
και είμαι στο θάλαμο εννιά για το καλό μου
στην ηρεμία για να βρω τον εαυτό μου

Είδα να κόβουν τη μπουκιά για την μπουκιά μου
ρούχα να φτιάχνουν απ' τα ρούχα τα παλιά μου
για το καλό μου

Είδα τη μάνα μου να κλαίει απελπισμένα
είδα το γέρο μου να φεύγει για τα ξένα
για το καλό μου

Είδα τους φίλους μου να σκίζονται για μένα
είδα να θέλουν να ξεκόψω από σένα
είδα χαράματα να με τραβάν στο τμήμα
για να γλιτώσω το κελί να πω το ποίημα

Για το καλό μου για το καλό μου
ώσπου δεν άντεξε στο τέλος το μυαλό μου
πήρε ανάποδες στροφές για το καλό μου
και είμαι στο θάλαμο εννιά για το καλό μου
στην ηρεμία για να βρω τον εαυτό μου

Για το καλό μου για το καλό μου
έχει μουδιάσει το κορμί και το μυαλό μου
ενέσεις χάπια ηλεκτροσόκ για το καλό μου
σήμερα πήρανε νεκρό τον διπλανό μου
ενώ παλεύω για να βρω τον εαυτό μου
κι έχω κρυμμένο το σουγιά για το καλό μου

Σάββατο, 22 Μαρτίου 2008


Οι τακτικοι αναγνώστες του blog ισως να θυμάστε την αναρτηση εκεινη που ειχε να κανει με την μιζα και τα μπλουζακια...
το θεμα αξιοποιηθηκε απο την Πειραικη εφημεριδα "Δημοτης Ανταποκριτης" η οποια προ ολιγων ημερων ειχε το θεμα στο πρωτοσελλιδο της με ιδιεταιρα θερμα λογια...
Την ευχαριστω πολυ, τοσο για την αναδειξη του θεματος οσο και για τον τροπο που αναφερόταν στο προσωπο μου
Ωστοσο θα ηθελα να σημειώσω οτι τα ευσημα δεν θα επρεπε να αποδοθουν σε εμενα αλλα στο συνολο των μελων του 15μελους καθως και οτι αυτη η "σπανια πολιτικη αντιληψη των πραγματων" που μου αποδίδεται δεν ειναι και τοσο σπανια -ευτυχως-! Και αυτο φανηκε στις εκατονταδες χιλιαδες των συνομιληκων μου που και περυσυ και φετος και παντα αγωνιστικαν και θα αγωνίζονται για μια καλυτερη παιδεια, για εναν καλυτερο κοσμο...

Υ.Γ.1 το POST δεν εγινε με διαθεση κριτικης προς την εφημεριδα και τον εκδοτη που ευχαριστω για ακομη μια φορα

Υ.Γ.2 στην σελιδα 4 που αναφερεται στην εφημεριδα υπαρχει το κειμενο που υπαρχει και στο blog

Παρασκευή, 21 Μαρτίου 2008

Πώς θα αντιμετωπιζόταν στην Ελλάδα αυτός ο Δήμαρχος ;

Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχε μια πολύ άσχημη πόλη. Βία, εγκλήματα,
κυκλοφοριακό, ατυχήματα, ναρκωτικά, βρωμιά και γκρίζοι δυστυχισμένοι πολίτες.
Και δεν ήταν καμιά μικρή πόλη, είχε έξι μύρια κατοίκους που είχαν παραδοθεί
εντελώς στην μαυρίλα. Ένα πρωί, ο διευθυντής του Πανεπιστημίου της πόλης που ήταν μαθηματικός και φιλόσοφος, εκεί που πήγαινε στη δουλειά του και βλέποντας την κατάντια της πόλης του, πήρε μια πολύ περίεργη απόφαση. Δήλωσε την παραίτησή του στο Πανεπιστήμιο, λέγοντας πως ήθελε να διευρύνει την διδασκαλία του και στα έξι εκατομμύρια κατοίκους. Στους μαθητές του στο Πανεπιστήμιο, ο καθηγητής αυτός ήταν γνωστός για τους περίεργους τρόπους διδασκαλίας του.
Για παράδειγμα, μια φορά που επικρατούσε χάβρα στο μάθημα, κατάφερε να επαναφέρει την τάξη κατεβάζοντας τα βρακιά του. Γενικά δηλαδή, εφεύρισκε αστείους και εντελώςανορθόδοξους τρόπους για να πετυχαίνει το σκοπό του και περιέργως, πάντα τα κατάφερνε.
Για την προεκλογική καμπάνια του λοιπόν, φόρεσε μια στολή σούπερμαν,
αυτοχρίστηκε "υπερπολίτης" και αμολύθηκε στους δρόμους βάζοντας ταυτόχρονα υποψηφιότητα για δήμαρχος.
Έφερε πολύ γέλιο στον κόσμο αλλά επειδή όπως έλεγαν, είχε αρκετά ειλικρινή φάτσα, τον ψήφισαν.
Ο καινούργιος δήμαρχος όμως δεν είχε καμία σχέση με τους προηγούμενους. Η πρώτη του κίνηση ήταν να προσλάβει 20 μίμους και να τους σκορπίσει στους δρόμους της πόλης. Η δουλειά τους ήταν να χλευάζουν όσους παραβίαζαν τον κώδικα οδικής κυκλοφορίας.
Οι πολίτες, περιέργως, άρχισαν να συμμορφώνονται γιατί αποδείχτηκε πως τους πείραζε πολύ περισσότερο η δημόσια κοροιδία, παρά τα πρόστιμα. Αμέσως μετά, βγήκε σε διάφορες τηλεοπτικές εκπομπές και έκανε ντους κατατσίτσιδος live, κλείνοντας την παροχή νερού ενώ σαπουνιζόταν, για να δείξει στους πολίτες πώς μπορούν να εξοικονομούν νερό. Η κατανάλωση νερού αμέσως έπεσε.
Όρισε Ημέρα Γυναίκας όπου οι άντρες θα φρόντιζαν τα παιδιά και οι γυναίκες
θα έβγαιναν βόλτα στην πόλη. Αυτό, ήταν ανήκουστο γιατί η συγκεκριμένη
πόλη ήταν πολύ επικίνδυνο μέρος τα βράδια, ενώ οι γυναίκες δεν έβγαιναν
βόλτες σχεδόν ποτέ ως τότε. 700.000 γυναίκες γέμισαν τους δρόμους
πανηγυρίζοντας ενώ ακόμη και o αρχηγός της αστυνομίας ήταν γυναίκα εκείνο
το βράδι.
Το καλύτερο; Μοίρασε στους πολίτες ταμπέλες με thumbs up και thumbs down για να επιδοκιμάζουν ή να αποδοκιμάζουν δημόσια τις πράξεις των συμπολιτών τους. Πράγμα φυσικά που δεν έχασαν την ευκαιρία να το ξεφτιλίσουν δεόντως αλλά όλως περιέργως, ειρηνικά. Το ομαδικό κράξιμο ήταν ό,τι έπρεπε τελικά.

Γενικώς σκαρφιζόταν αστείες ή περίεργες καμπάνιες για κάθε τί που ήθελε να
πετύχει, όπως όταν ζήτησε να του τηλεφωνήσει (στο προσωπικό του γραφείο
μάλιστα) όποιος πολίτης συναντούσε έστω κι έναν υποδειγματικό ταξιτζή.
Σύντομα, 150 τηλεφωνήματα συντέλεσαν στο να δημιουργηθεί ομάδα ταξιτζίδων
που ο δήμαρχος ονόμασε Ιππότες της Ζέβρας και είχαν την προσωπική
του υποστήριξη.
Ίδρυσε επίσης ταμείο εθελοντικών φόρων για όσους ήθελαν να
δώσουν παραπάνω χρήματα (!) στο δημοτικό ταμείο. Φυσικά και μάζεψε
χρήματα. Τέλος, προσπαθώντας να δείξει πόσο σημαντική είναι η ανθρώπινη
ζωή, ζωγράφισε αστέρια σε κάθε σημείο θανάτου από τροχαίο στην πόλη,
πράγμα εξαιρετικά έξυπνο γιατί το αποτέλεσμα ήταν πανέμορφο αλλά και
ιδιαίτερα σοκαριστικό.
Όχι, δεν είναι παραμύθι. Πρόκειται για τον Κολομβιανό Antanas Mockus, τον
δήμαρχο της Μποκοτά από το 1993. Μετά το πέρας της θητείας του, ο
παράξενος αυτός δήμαρχος, ξεκίνησε διαλέξεις αναλύοντας τα συμπεράσματά
του από το κοινωνικό του πείραμα. Ένα από τα συμπεράσματά του είναι πως η
γνώση δίνει δύναμη αρκεί να καταφέρεις να τη μεταδώσεις μέσω της τέχνης,
του χιούμορ και της δημιουργικότητας. Μόνο έτσι οι άνθρωποι αποδέχονται
τις αλλαγές.

Όλο το άρθρο και τα αποτελέσματα των πρακτικών του σε νούμερα, εδώ:
http://www.hno.harvard.edu/gazette/2...01-mockus.html

Τρίτη, 11 Μαρτίου 2008

Μια διδακτικη ωρα...

Το περιστατικο που ακολουθει συνεβει (δεν κανω πλακα) στο σχολειο μου πριν λιγες μερες... τα σχολια δικα σας...
Μαθημα: εκθεση
Θεμα συζητησης :internet
Η κουβεντα κυλουσε κανονικα και η καθηγητρια ανεφερε οτι υπαρχουν πολλοι που αρεσκονται να ψωνιζουν μεσω του διαδυκτιου... Mia μαθητρια ειπε οτι η ιδια προτιμα να αγοραζει απο κανονικα μαγαζια γιατι αρεσκετε να δοκιμάζει ρουχα παπουτσια κλπ...
εγω (με ειρωνικο υφος το παραδεχομαι) ειπα οτι δεν μου κανει εντυπωση..
αν η μαθητρια ειχε επιτεθει σε εμενα για το υφος μου (το οποιο οφειλοταν σε παλαιοτερες διενέξεις) θα ειχε απολυτο δικιο
Ομως οχι
η μαθητρια γνωριζοντας την πολιτικη μου ταυτοτητα -που καθε αλλο παρα κρυφη ειναι- αρχισε να λεει οτι ολοι εμεις οι αριστεροι ντυνομαστε χαλια (αποψη της δεν μπορουμε να της την απαγορεψουμε) οτι δεν εχουμε γουστο οτι οι αριστερες ειναι αξυριστες και ασκημες και οτι αριστερος γινεται καποιος μονο αν ειχει αριστερους γονεις ... ελληπης ενημερωση ισως, αλλα το θεμα δεν ειναι εκει:
πριν προλαβω να απαντησω παιρνει τον λογο η καθηγητρια
ας μην ξεχναμε οτι ο καθηγητης σε μια ταξη βρισκεται σε πλεονεκτικη θεση και επηρεαζει τους μαθητες ως προτυπο συμφωνα με αρκετους ψυχολογους...

αρχιζει λοιπον η καθηγητρια:-
ε οχι και ολοι οι αριστεροι ετσι...
ο τσιπρας φερ ειπειν ντυνεται μοντερνα εχει και πανακριβη μηχανη bmw... (sic) αυτοι ειναι οι αριστεροι του συνασπισμου... κολυμπαν στα λεφτα...
ολοι οι αριστεροι εναι βολεμένοι καλοπερασακηδες δεν κανουν τιποτα στη ζωη τους...
Ειπε και αλλα αλλα ημουν ηδη αρκετα εκνευρισμενος για να προσεξω τα υπολοιπα...

Διακοπτω τον ανυποστατο μονολογο και απανταω...
Ανακαλεστε αμεσως... Αυτη την στιγμη... ειστε απαραδεκτη και απορω πως διδασκεται σε δημοσιο σχολειο... Πως Μπορειτε, Ποιος σας επιτρεπει να μιλατε ετσι για την αριστερα? Εχω θειο που του καναν φαλαγκα και εικονικες εκετλεσεις για τις ιδεες του στα μακρονησια... Ανθρωποι χανουν καθε μερα τα παντα, χανουν την ζωη τους αυτοι ειναι ιο καλοπερασκηδες? Αυτοι που αγωνιζονται για εναν καλυτερο κοσμο? Ανακαλεστε τωρα η βγειτε απο την ταξη...
σε αυτο το σημειο καποια παιδια αρχισαν να με υπερασπιζονται και σημειωνω την φραση ''πεστα συντροφε'' απο τα χειλη ενος μαθητη που αυτοπροσδιοριζεται ως φιλος του ΚΚΕ
ωστοσο παρα του οτι παραπανω απο το μισο τμημα της ζητουσε να ανακαλέσει(οι υπολοιποι δεν ειχαν λαβει μερος στη συζητηση) εκεινη χαμογελουσε στοϊκά...
Και συνεχίζω...
Εχω δει παιδια να κατουρανε αιμα μετα απο πορειες απο τις γκλοπιες των μπατων στα νεφρα... εχω φιλους του τα δακρυγονα, τα χημηκα των μπατσων τους εχουν αφησει μονιμα προβληματα... αυτοι ειναι βολεμένοι? Ειστε απαραδεκτη...
Μπορει να ειπώθηκαν και αλλα αλλα δεν τα θυμαμαι αυτη τη στιγμη...
Αποχωρησα απο την ταξη σε ενδειξη διαμαρτηριας...
Αλλωστε οπως ειπε και ο Αινσταιν η διαφορα μεταξυ βλακιας και ιδιοφυιας ειναι οτι η δευερη εχει ορια...

Τρίτη, 26 Φεβρουαρίου 2008

Η υποθεση του press-gr,ηταν μαλλον η αρχη του τελους, για την ελευθεροτυπια των blogs...


Η υποθεση του press-gr,ηταν μαλλον η αρχη του τελους,
για την ελευθεροτυπια των blogs στην Ελλαδα.

Με το προσχημα της προστασιας των πολιτων,
η Ελληνικη Κυβερνηση,
ετοιμαζει νομοθετικο πλαισιο,
με το οποιο τα blogs,
θα υπαγονται και θα δινουν αναφορα στο ΕΣΡ,
ενω παραλληλα,ολοι οι blooggers
θα ειναι υποχρεωμενοι
να γραφουν στη κεντρικη τους σελιδα,
το ονομα του βασικου διαχειριστη...

Πιο συγκεκριμενα,οπως αναφερει και ο Ε.Τ:
"Πρώτον, οι διαχειριστές των blogs ενημερωτικού χαρακτήρα
θα έχουν την ευθύνη να αναγράφουν
στην κεντρική ιστοσελίδα τον κατά νόμο υπεύθυνο του blog.
Δεύτερον, το νομοσχέδιο επιφυλάσσει
στα αδικήματα που τελούνται μέσω των blogs
προβλέψεις ανάλογες με αυτές
του νόμου περί Τύπου.

Τρίτον, διευκολύνεται η πρόσβαση
των διωκτικών αρχών
στα ηλεκτρονικά ίχνη ώστε να αποκαλύπτεται
με πιο γρήγορες διαδικασίες ο υπεύθυνος
μιας συκοφαντικής ή εκβιαστικής δημοσίευσης.

Τέταρτον, το ΕΣΡ αποκτά δικαίωμα παρέμβασης
σε περίπτωση που οι χρησιμοποιούμενες
φωτογραφίες ή το audio και video υλικό
που αναρτάται σε κάποιο blog
δημιουργούν ζητήματα που εμπίπτουν
στη δικαιοδοσία του.

ΟΙ ΕΛΛΗΝEΣ BLOGGERS
ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΦΗΣΟΥΜΕ
ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ ΝΑ ΣΥΜΒΕΙ...

ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ

Δευτέρα, 25 Φεβρουαρίου 2008

αυτη εινα η δημοκρατια τους...


Θαυμάστε, θαυμάστε, θαυμάστε μια ανάμνηση από τη δεκαετία του '80. Βρισκόμαστε στο Μάρτιο του 1985 και μια ομάδα διαδηλωτών διαμαρτύρεται «για την αστυνόμευση των Εξαρχείων και την αστυνομική βία», τότε ήταν σε εφαρμογή το διαβόητο σχέδιο «επιχείρηση Αρετή» από τον υπουργό Αντώνη Δροσογιάννη και εκτελεστή την Αστυνομία, δήθεν για την «εκκαθάριση» των Εξαρχείων από τους αναρχικούς. Μία ομάδα από ΕΠΕΝίτες, οπλισμένης με ρόπαλα, σιδηρολοστούς και κράνη ορμάει στους διαδηλωτές κι αυτοί αμύνθηκαν εξωθώντας τους στα τότε γραφεία της χουντικής οργάνωσης στην Ακαδημίας και Κιάφας. Ένας από τους συμμετέχοντες στη συμμορία των φασιστών μπήκε λίγη ώρα πριν στο κάδρο ενός φωτογράφου: ήταν ο Μαυρουδής (Μάκης) Βορίδης που κραδαίνει ένα... αυτοσχέδιο τσεκούρι!Ιδού ένα σύντομο βιογραφικό, αυτό που θα έπρεπε να είχε κατατεθειμένο στην ιστοσελίδα της Βουλής, στο λήμμα Εξωκοινοβουλευτικές Αντιδημοκρατικές Δραστηριότητες:




Δημιουργός του εθνικιστικού κινήματος Ελεύθεροι Μαθητές κατά το 1979 που ξεκίνησαν ως μαθητική παράταξη από το Κολλέγιο Αθηνών όπου σπούδαζε ο τσεκουράτος Βορίδης. Διετέλεσε και πρόεδρος του 15μελούς σε αυτό το φυτώριο αυριανών πολιτικών και επιχειρηματικών προσωπικοτήτων. Οι Ελεύθεροι Μαθητές γνώρισαν μεγάλη απήχηση στα βόρεια προάστια απ' όπου στρατολογούσαν τα (ανήλικα) μέλη τους από ένα οργανωμένο δίκτυο στα σχολεία των περιοχών αυτών. Στις στρατολογήσεις των Ε.Μ. συμμετείχε ενεργά και η ΝΟΠΟ, το σκληροπυρηνικό παρακλάδι της Θύρας 13, δηλαδή η διαβόητη Ναζιστική Οργάνωση Παναθηναϊκών Οπαδών. Το 1984 ο τσεκουράτος Βορίδης, φοιτητής πλέον της Νομικής Σχολής, διαγράφεται από τη Γενική Συνέλευση των φοιτητών ως φασίστας. Ειρωνεία: στη διαγραφή πρωτοστάτησε η ΔΑΠ-Νομικής. Προηγήθηκε την ίδια χρονιά η ανάληψή του στην προεδρία της νεολαίας της ΕΠΕΝ στη θέση του Νίκου Μιχαλολιάκου και μάλιστα με τις ευλογίες του δικτάτορα Παπαδόπουλου τον οποίον επισκέφτηκε στις φυλακές του Κορυδαλλού. Από κείνη ακριβώς την περίοδο προέρχεται η φωτογραφία που εξασφαλίσαμε κατά αποκλειστικότητα... Παραθέτουμε τη συνέχεια από τον ΙΟ: Ένα χρόνο αργότερα, στις 22 Απριλίου 1986, θα πραγματοποιηθεί αιματηρή επιδρομή ΕΠΕΝιτών στη Νομική με αποτέλεσμα να τραυματιστούν αρκετοί φοιτητές. Αντιγράφουμε από το ρεπορτάζ της "Ελευθεροτυπίας": "Επιδρομή από φασιστοειδή στοιχεία και μέλη της ΕΠΕΝ οπλισμένα με στιλέτα και λοστούς έγινε χθες το πρωί στη Νομική Σχολή της Αθήνας, με αποτέλεσμα να τραυματιστούν εννιά φοιτητές και να προκαλέσουν ζημιές στο κτίριο. Την ίδια ώρα συνεδρίαζε το κεντρικό Συμβούλιο της ΕΦΕΕ, που αποφάσισε να υποβάλει μήνυση κατά του Μάκη Βορίδη (πρόκειται για φοιτητή της Νομικής σχολής που έχει διαγραφεί από τον φοιτητικό σύλλογο για φασιστική δράση) που ηγείτο της ομάδας των φασιστών". Για το επεισόδιο έβγαλαν ανακοινώσεις καταγγελίας όλες οι φοιτητικές παρατάξεις, συμπεριλαμβανομένης της ΔΑΠ. Η συνέχεια, με το Ελληνικό Μέτωπο και τις κουμπαριές με τον Λεπέν είναι λίγο πολύ γνωστή. Όμως το χαρακτηριστικότερο περιστατικό αυτής της περιόδου μέχρι την μεταπήδησή του στο ΛΑ.Ο.Σ. είναι οι υπόγειες σχέσεις του με την ΜΑΒΗ, την παραστρατιωτική οργάνωση που η ίδια καμαρώνει με προκηρύξεις στην Ελευθεροτυπία την ανάμειξή της στην επίθεση σε αλβανικό στρατόπεδο στην Επισκοπή δολοφονώντας δύο στρατιώτες, παίρνοντας ομήρους τρεις και να «απαλλοτριώνει» δεκαπέντε όπλα. Όταν σε μπλόκο της αστυνομίας συνελήφθησαν δύο «πρωτοπαλίκαρα», ο Γιώργος Αναστασούλης και ο Απόστολος Καρβελάς, με πλουσιότατο οπλικό εξοπλισμό στο αυτοκίνητό τους και σε ένα διαμέρισμα, ο Μάκης Βορίδης πρόσφερε άλλοθι στον ηγέτη της ΜΑΒΗ Γιώργο Αναστασούλη λέγοντας πως το βράδυ της επίθεσης στην Επισκοπή, ο τελευταίος ήταν στο ιδρυτικό συνέδριο του Ελληνικού Μετώπου στην Αθήνα...

Σάββατο, 9 Φεβρουαρίου 2008

Η ΜΙΖΑ ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ...

Ειχα αναλαβει εκ μερους του σχoλειου μου να κανονισω με μια εταιρια για την προμηθεια t-shirts για τους μαθητες οταν συνεβη το απιστευτο...: η εταιρια μου προτεινε να παρω μιζα για να την προτημησω... (προφανως αρνηθηκα)
ακολουθει το κειμενο διαμαρτηριας του δεκαπενταμελους το οποιο δημοσιευτηκε στον τοπικο τυπο (αιολικα νεα)


ΣΤΟΝ ΠΑΤΟ

«Ακούγοντας για διαφθορά σε τούτη τη χώρα το μυαλό μας πάει σε υψηλόβαθμες θέσεις στελεχών που έχουν γαντζωθεί για τα καλά στα γρανάζια του συστήματος. Για κουτιά από πάμπερ (Κοσκωτάς), φακελάκια, ομόλογα κ.λπ.
Όμως όχι!
Η διαφθορά σε μια εποχή που τα κέρδη μπαίνουν πάνω από τον άνθρωπο και το προσωπικό συμφέρον υπεράνω του συλλογικού ξεκινάει στα 17 και διδάσκεται στο σχολείο. Πώς αλλιώς εξηγείται ότι η υπεύθυνη Εταιρείας που πουλάει μπλουζάκια σε μαθητές προτείνει στο μέλος του 15μελούς του 5ου Λυκείου Μυτιλήνης που ήταν υπεύθυνο για την προμήθεια των t-shirts μίζα 3 ευρώ για κάθε μπλουζάκι για να προτιμηθεί η συγκεκριμένη Εταιρεία; (δηλαδή οι μαθητές θα έδιναν στον υπεύθυνο 15 ευρώ π.χ. για κάθε t-shirts, ενώ εκείνος θα έδινε 12 στην Εταιρεία και θα κρατούσε 3 για τον εαυτό του δηλ. σε 200 t-shirts, 600 ευρώ). Η εταιρεία έβαζε τον μαθητή να κλέψει τους συμμαθητές του για να ωφεληθεί η Εταιρεία και ο ίδιος.
Το θέμα είναι πως η μίζα δεν προτάθηκε μόνο στο συγκεκριμένο σχολείο ούτε μόνο για το συγκεκριμένο θέμα, αλλά αποτελεί ένα γενικευμένο φαινόμενο για μπλουζάκια, εκδρομείς, πάρτι κ.λπ. Αν στα σχολικά αιρετά όργανα χτίζονται τέτοιοι άνθρωποι (διότι η άρνηση της μίζας είναι η εξαίρεση) γιατί αναρωτιόμαστε για την κατάντια μας;
Πόσο πιο κάτω μπορεί να φτάσουμε;
Ας θεωρήσουμε αντιπάλους μας αυτούς που τεμαχίζουν τα όνειρά μας για ένα καλύτερο κόσμο, χωρίς διαφθορά, εκμετάλλευση και αδικία. Έναν κόσμο που είναι εφικτός, αλλά και αναγκαίος».

Πέμπτη, 7 Φεβρουαρίου 2008

ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΑΙ ΞΕΚΑΘΑΡΑ … (προσυνεδριακο)

Ο δρόμος για το 5ο Συνέδριο βρίσκει τον χώρο μας σε μια από τις καλύτερες φάσεις του. Η σύγχρονη ριζοσπαστική κινηματική και οικολογική αριστερά απέσπασε ένα καθόλου ευκαταφρόνητο ποσοστό στις βουλευτικές εκλογές της 16ης Σεπτεμβρίου ενώ οι πρόσφατες δημοσκοπήσεις δείχνουν το ποσοστό αυτό να διπλασιάζεται.

Όμως όπως είπε και ο σύντροφος Αλέκος Αλαβάνος αυτό το ποσοστό είναι υπό δοκιμή . Είναι ένα ποσοστό που πρέπει να κερδίζουμε κάθε μέρα με την παρουσία και την στάση μας. Ο κόσμος που στήριξε και στηρίζει τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. δεν είναι κλειδωμένος στα μπαούλα της Κουμουνδούρου. Σε αυτό το πλαίσιο δεν πρέπει να αφήνουμε το βάρος στην Κ.Π.Ε. ή στον πρόεδρο αλλά να λειτουργούμε ως κόμμα μελών , να προσπαθούμε συνεχώς για αυτόν τον άλλον κόσμο τον εφικτό.

Η απόφαση του Αλέκου Αλαβάνου να μην θέσει υποψηφιότητα ( μία απόφαση που με λύπησε ιδιαίτερα) άλλαξε τα δεδομένα και δύο άξιοι σύντροφοι « διεκδικούν» την προεδρία

Προσωπικά υποστηρίζω την υποψηφιότητα του συντρόφου Αλέξη. Τόσο για τις πολιτικές του θέσεις , τον ανατρεπτικό του λόγο , για την ριζοσπαστικότητά του και για τα εξαιρετικά δείγματα που έχει δώσει με κυριότερο το εγχείρημά της Ανοιχτής Πόλης (ένα πρότυπο για την λειτουργία του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.) , όσο και για την πλευρά που τον στηρίζει.

Αν και βλέπω με σκεπτικισμό την ύπαρξη των τάσεων δεν μπορούμε να παραβλέψουμε το γεγονός ότι στην σημερινή πλειοψηφία οφείλουμε την αριστερή στροφή του κόμματος , τις πιο ξεκάθαρες θέσεις για την σχέση μας με την Σοσιαλδημοκρατία ( και ιδιαίτερα την δεξιά εκδοχή της, το ΠΑ.ΣΟ.Κ.) την επαφή του κόμματος με την νέα γενιά, την σχέση του με τα κινήματα, και προφανώς το εγχείρημα του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.

Ωστόσο δεν θεωρώ την εκλογή προέδρου το μείζων ζήτημα του Συνεδρίου . Γνωρίζω ότι το Συνέδριο δεν είναι καταστατικό ούτε επανιδρυτικό αλλά τακτικό, πιστεύω όμως ότι πρέπει να συζητηθούν αρκετά ζητήματα που απουσιάζουν από την ατζέντα. Έτσι πιστεύω πως το κόμμα μας πρέπει να γίνει πιο ξεκάθαρο (προς τους μη ενταγμένους) σε ζητήματα θέσεων , ιδεολογικής ταυτότητας και στρατηγικής.

Η προβολή του Στρατηγικού μας στόχου , του Σοσιαλιστικού Μετασχηματισμού της Κοινωνίας (θεωρώ την ελευθερία και την δημοκρατία συνώνυμα του Σοσιαλισμού), της ευρωκουμμουνιστικής μας ταυτότητας και των θέσεων μας σε ζητήματα όπως τα ναρκωτικά ,τον γάμο των ομοφυλοφίλων κ.λ.π. δεν θα έπρεπε απουσιάζουν από τον λόγο των μελών και των στελεχών του κόμματος.

Στα ζητήματα των συνεργασιών είναι πολύ ευοίωνες οι προοπτικές για συνεργασία με τον λεγόμενο σοσιαλιστικό χώρο (δηλαδή με κομμάτια που ίσως αποχωρήσουν από το ΠΑ.ΣΟ.Κ. ή βρίσκονται γύρω από αυτό στα πλαίσια της DIE LINKE) χωρίς όμως η στόχευση αυτή να μεταλλάξει την ριζοσπαστικότητα μας και να αλλοιώσει την πορεία μας.

Ακόμα προσπάθειες και προτάσεις πρέπει να γίνουν και προς την εξωκοινοβουλευτική αριστερά (ΜΕ.Ρ.Α , ΕΝ.ΑΝΤΙ.Α , Μ-Λ χώρος κλπ. ) καθώς και να εντατικοποιηθούν οι προσπάθειες κοινής πλεύσης με το Κ.Κ.Ε. στοχεύοντας στην μεγάλη ενωμένη αριστερά!

Τέλος η κυκλοφορία μηνιαίου θεωρητικού εντύπου (σε συνεργασία με το ίδρυμα Πουλατζά π.χ.), η δημιουργία περισσότερων επιτροπών ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και η δημιουργία ενός «χώρου υποδοχής» των ανένταχτων αριστερών (χωρίς την έννοια της κομματικής ένταξης) πρέπει να τεθούν ως άμεσες προτεραιότητες μας.

Ας τολμήσουμε να ξεπεράσουμε τους φόβους μας

Ας τολμήσουμε να γίνουμε καλύτεροι


(δημοσιετηκε στην ΑΥΓΗ)

Πέμπτη, 24 Ιανουαρίου 2008

Ποιος τους δίνει το δικαίωμα (ενα κειμενο απο 2 συντρόφους απο χαλκίδα)

Ποιος τους δίνει το δικαίωμα να καταδικάζουν τους εργαζόμενους που παράγουν τον πλούτο, σε ανέχεια;

Ποιος τους δίνει το δικαίωμα να οδηγούν τους νέους στην ανεργία, την επισφαλή εργασία, την ανασφάλεια του μέλλοντος τους; Ποιος τους δίνει το δικαίωμα

Ποιος τους δίνει το δικαίωμα να ξεπουλούν την δημόσια κοινή περιουσία μας, αντί πινακίου φακής στους φαταούλες του συστήματος, αφού πρώτα με τους κολλητούς και κουμπάρους την απαξιώσουν.

Ποιος τους δίνει το δικαίωμα να εμπορεύονται τα κοινωνικά αγαθά της υγείας και της παιδείας, αφού πρώτα τους έκοψαν το οξυγόνο της χρηματοδότησης.

Ποιος τους δίνει το δικαίωμα να κλέβουν τις ανάσες μας υποβαθμίζοντας το περιβάλλον με τις οικοπεδοποιήσεις η τα σχεδία για μεγάλα έργα

Ποιος τους δίνει το δικαίωμα να αναγορεύουν σε τιμητές της ηθικής της αξιοκρατίας της πολιτικής τους μπούλιδες τους μαυροτρυπόπουλους κ ζουγκλάκιδες που έχουν ανάγει σε δημοσιογραφία την κλειδαρότρυπα τον εκχυδαϊσμό της γυναικείας παρουσίας.

Ποιος τους δίνει το δικαίωμα να απαξιώνουν την καθαρή ενέργεια της φύσης συγκεντρώνοντας απίστευτους αριθμούς επιδοτούμενων ανεμογεννητριών σε μια κ μόνο περιοχή –είναι πολλά τα λεφτά- προβάλλοντας ως λύση τους λιθανθρακικούς σταθμούς που οδηγούν στην «επί γης» κόλαση

Ποιος τους δίνει το δικαίωμα να καταστρέφουν την ομορφιά της άμυλας κ αλληλεγγύης, της αγάπης και του έρωτα προβάλλοντας ως πρότυπα την ατομική λύση, τον ανταγωνισμό, την ρουφιανιά, τον αγοραίο έρωτα, τον εθισμό στην κομπίνα;

Ποιος τους δίνει το δικαίωμα να καταστρέφουν την Δημοκρατία μας, την προσωπική μας ζωή να υποσκάπτουν την ελευθερία μας και να πατούν τα δικαιώματα μας
Ποιος τους δίνει το δικαίωμα να διαχωρίζουν τους πολίτες σε δικούς μας και τους άλλους (εχθρούς;)

Ποιος τους δίνει το δικαίωμα να χειρίζονται τις ζωές μας τον χρόνο μας την ύπαρξη μας σαν να είμαστε υπήκοοι της απολυταρχίας;

Ποιος τους δίνει το δικαίωμα να κλέβουν την θέληση μας να αρπάζουν την ψήφο μας μέσα από τα συστήματα των εκλογομαγείρων

Ποιος τους δίνει το δικαίωμα να εμπορεύονται την κοινή μας πολιτιστική και πολιτισμική κληρονομιά


Αργυρώνητοι κολλητοί, σεξομανή γουρούνια

Χτίσανε ένα σύστημα στηριγμένο στις ιδεοληψίες του φιλελευθερισμού –παλιού και νέου- και επέβαλαν μέσα από ιδεολογική και ψυχολογική τρομοκρατία σ’ ένα περήφανο λαό, το χαϊλίκι των Βαλκανογιάπιδων, τις Αμερικανιές. Γλύφτες και κλακαδόροι της κάθε εξουσίας, οι Θεμάκιδες, προσπαθούν με κάθε τρόπο να κρατήσουν αποχαυνωμένους τους νεοέλληνες καναπεδόβιους παθητικούς, απαθής. Να μισούν τους διπλανούς τους και να τους υποπτεύονται, όσους διαφέρουν-διαφωνούν, συκοφαντήστε…. Συκοφαντήστε (θυμίζει SS!)

Τους πήρανε χαμπάρι –όσοι ακόμα δεν τους είχαν- και δεν μασάνε πια! Σας βαρέθηκαν πια! Ψεύτικα λόγια, μεγάλα λόγια…

Όλοι εμείς θα είμαστε εκεί, απέναντι σας:

Να υπερασπιστούμε το εισόδημα των εργαζομένων, το δικαίωμα στην εργασία, το δικαίωμα στην ασφάλεια, το δικαίωμα στην σύνταξη, τον ελεύθερο χρόνο μας
Να υπερασπιστούμε και να επεκτείνουμε τα κοινωνικά αγαθά της υγείας, της παιδείας και της κοινωνικής ασφάλισης
Να υπερασπιστούμε την δημόσια περιουσία (ΔΕΗ ΟΤΕ Ολυμπιακή Αεροπορία τα Δημόσια κτήματα, τις ελεύθερες παραλίες και χώρους),
Να υπερασπιστούμε το περιβάλλον (τα δάση, το νερό την θάλασσα και τον αέρα)τον πολιτισμό, την κληρονομιά μας
Να υπερασπιστούμε την ενημέρωση, την ελεύθερη δημοσιογραφία και να αντισταθούμε στον εκχυδαϊσμό
Να υπερασπιστούμε το άβατο της ιδιωτικής μας ζωής της δημοκρατίας, της ελευθερίας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όλων μας –Ελλήνων και ξένων-
Να υπερασπιστούμε την ισότητα της ψήφου των πολιτών. Να καθιερωθεί άμεσα η απλή αναλογική


Θα είμαστε εκεί απέναντι τους. Μέσα στα νέα κινήματα των πολιτών, μέσα στην νέα δυναμική που αναπτύσσεται. Θα είμαστε εκεί διαμορφώνοντας μια νέα πολιτική και κοινωνική πλειοψηφία. Μια εναλλακτική πρόταση εξουσίας. Δημοκρατική συμμετοχική αυτοοργανώμενη που διαπερνά όλο το σώμα της κοινωνίας. Γιατί για εμάς ο σοσιαλισμός που θέλουμε και οραματιζόμαστε είναι δημοκρατικός ελεύθερος και οικολογικός.

Εμείς θα τους αφαιρέσουμε το δικαίωμα

Είναι δικαίωμα μας!!!!!

Παρασκευή, 11 Ιανουαρίου 2008

ΠΡΟΣΥΠΟΓΡΑΦΩ ΑΠΟ ΤΟ http://npapatri.wordpress.com

Γιατί σφίγγω το χέρι των γυναικών που έσπασαν το Άβατο
Αντιδράσεις προκάλεσε η συμβολική ενέργεια κάποιων διαδηλωτριών στην Ουρανούπολη της Χαλκιδικής να παραβιάσουν το Άβατο του Αγίου Όρους. Η διαδήλωση διοργανώθηκε από τη Διαδημοτική Κίνηση Πολιτών Χαλκιδικής (Χαλκιδική SOS), ενώ συμμετείχε και η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Ε. Αμμανατίδου. Αφορμή για τη μεγάλη διαδήλωση (συμμετείχαν πάνω από 1.500 άτομα) αποτέλεσε η χρόνια διαμάχη ανάμεσα σε ιδιώτες και δήμους της περιοχής από τη μία και Μονές του Αγίου Όρους από την άλλη, οι οποίες καταπατούν δημόσιες και ιδιωτικές εκτάσεις, που τους έχουν παραχωρηθεί με τα περίφημα βυζαντινά “χρυσόβουλα” και τα “μολυβδόβουλα” επί τουρκοκρατίας (λεπτομέρειες εδώ).


Θέλω να σφίξω το χέρι των γυναικών που διαμαρτυρήθηκαν με αυτόν τον έντονα συμβολικό τρόπο. Γιατί διαμαρτυρήθηκαν για τη συστηματική καταπάτηση τεράστιων εκτάσεων, καταπάτηση που έχει καταστεί θεσμός, καταπάτηση που εκτείνεται σε διάφορες περιοχές της Βόρειας Ελλάδας.

Διαμαρτυρήθηκαν απέναντι σε μία Εκκλησία, η οποία έχει μπλέξει τους ρόλους, ερμηνεύει κάθε φορά διαφορετικό μονόπρακτο. Άλλοτε καλεί λαοσυνάξεις επαναστατικού χαρακτήρα (βλ. ταυτότητες), άλλοτε συμπεριφέρεται ως μέλος του κοινοβουλίου και της κοσμικής (sic) πολιτικής ζωής. Κι άλλοτε σχεδιάζει κερδοσκοπικά business plans, απορροφώντας τεράστια δημόσια και κοινοτικά κονδύλια, τα οποία χρηματοδοτούν το κοινωφελές της έργο (βλ. ΜΚΟ Αλληλεγγύη), αλλά δυστυχώς όχι μόνο αυτό. Η σύγχρονη εκκλησιαστική επιχειρηματική πρακτική βασίζεται σε μακρόπνοα σχέδια εκμετάλλευσης εκτάσεων με τη μορφή γηπέδων γκολφ ή συνεδριακών κέντρων. Ακόμη και στον Υμηττό θέλουν να ρίξουν “ευλογημένο” τσιμέντο.

Διαμαρτυρήθηκαν απέναντι σε μία λογική, που δείχνει ανοχή στις καταπατήσεις, την ίδια ώρα που οι κυβερνήσεις αποδέχονται καθεστώς φοροασυλίας για την εκκλησιαστική και μοναστική περιουσία, και τα έσοδα που προκύπτουν από την εκμετάλλευσή της. Την ίδια ώρα, που όλοι εμείς πληρώσαμε 1 εκ ευρώ για να γίνει η “εκπαιδευτική” χριστιανική βαρκάδα στο Αιγαίο, πέρσι το καλοκαίρι.

Και για ένα λόγο ακόμη συγχαίρω τις ακτιβίστριες της Ουρανούπολης. Θα ήθελα πράγματι να κάνω μια έρευνα για να διαπιστώσω, σε πόσα τετραγωνικά χιλιόμετρα στον κόσμο ολόκληρο απαγορεύεται δια ροπάλου (δια αβάτου) η πρόσβαση στις γυναίκες. Αμφιβάλω αν θα βρω πολλούς τέτοιους τόπους. Όλα αυτά στην εκ-συγχρονισμένη δυτική κοινωνία του 2008. Όλα αυτά, ενώ οι σύμμαχοί μας (και εμείς) πολέμησαν τους Ταλιμπάν (με τις ευλογίες;).

Τι θα πει Άβατο; Αποτελούν οι γυναίκες μίασμα; Κατώτερα όντα, μη ικανά να μετέλθουν τη μέθεξη της μυσταγωγίας; Ζει ο διάβολος μέσα τους; Αν αφορούσε ζήτημα πίστης, θα χρησιμοποιούσα άλλη προσέγγιση. Επειδή, όμως, κρίνω ότι αποτελεί ζήτημα εμμονής, τότε νομίζω θεμελιώνεται το αίτημα για κατάργηση του Άβατου.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ Α. ΤΣΙΠΡΑ

Η όλη διαδικασία κύλησε τεχνικά άψογα, και αξίζουν συγχαρητήρια τόσο στον Τσιμιτάκη (Μετά την εφημερίδα), που είχε την όλη πρωτοβουλία, όσο και στους υπόλοιπους που συνδράμανε.
Για μια ακόμη φορά, ο Αλέξης Τσίπρας απέδειξε, ότι το μεγάλο του προσόν είναι η ικανότητά και η άνεσή του στο να εξηγεί και να τεκμηριώνει την άποψή του. Ήταν άνετος, σαφής και συγκεκριμένος. Και τελικά έμεινε η εντύπωση, ότι τα 100 περίπου λεπτά της συνέντευξης ήταν λίγα. Το Under Const-Action αναμετέδωσε το stream της συνέντευξης, ενώ θα φιλοξενήσει και το μονταρισμένο video που θα ανεβεί στο YouTube.

Στην ουσία της συνέντευξης, τέθηκαν και απαντήθηκαν οι 13 από τις 15 ερωτήσεις που είχαν αρχικά επιλεγεί, μια και προέκυψαν κατά τη διάρκεια της διαδικασίας νέα ερωτήματα, τα οποία διαβιβάστηκαν μέσω του πολιτικού μπλογκ. Σταχυολογώντας τις απαντήσεις του Αλέξη Τσίπρα, ξεχώρισα τα παρακάτω σημεία:

Στον πρόλογό του έκανε λόγο για τη διαδικασία, συγχαίροντας τους συντελεστές για την εθελοντική δουλειά τους, ενώ τόνισε ότι τα blogs μπορούν να έχουν το ρόλο ενός εναλλακτικού μέσου ενημέρωσης.

Στην ερώτηση για το ιδεολογικό στίγμα του ΣΥΝ (οι πλήρεις ερωτήσεις βρίσκονται εδώ), απάντησε ότι κατ’ αρχήν είναι υπέρ ενός συστήματος με ισχυρή φορολογία στα κέρδη. Στη σημερινή νεο-φιλελεύθερη πραγματικότητα κάτι τέτοιο δεν εφαρμόζεται. Και ενώ η σοσιαλδημοκρατία ουσιαστικά πάσχει από έλλειψη προσανατολισμού, εκείνο που απαιτείται από την Αριστερά είναι ένα εναλλακτικό πρόγραμμα εξουσίας. Τελικός στόχος είναι βέβαια ο σοσιαλισμός με δημοκρατία και ελευθερία, αλλά μέχρι τότε πρέπει να εξασφαλίσουμε, ότι θα δουλεύουμε και θα ζούμε αξιοπρεπώς από τη δουλειά μας, χωρίς γίνουν τσιμέντο όλοι οι δημόσιοι χώροι, χωρίς να παρακολουθούμαστε από κάμερες.
Οι ριζοσπαστικές διεκδικήσεις σήμερα αποτελούν επαναστατική πράξη. Συνεπώς, είναι στις μέρες μας πλαστό το δίλημμα μεταρρύθμιση ή επανάσταση.

Ειδικότερα για το Maastricht, ο Αλέξης Τσίπρας εξήγησε, ότι ήταν μια συνθήκη για τη σύσταση της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης, απέναντι στην οποία κάποιος μπορούσε να έχει αρνητική ή κριτικά ανεκτική στάση σε κοινωνική και δημοκρατική κατεύθυνση. Όλη η Ευρωπαϊκή Αριστερά, πλήν ΚΚΕ και ΚΚ Πορτογαλίας, υιοθέτησε τη λογική αυτή. “Θεωρούμε την Ευρωπαϊκή Ένωση πεδίο πάλης“, τόνισε. “Δε συμφωνούμε με τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές”. Εκτίμησε, τέλος, ότι τα “διακυβεύματα σήμερα είναι σύνθετα” και ότι εκείνο που χρειάζεται είναι μια Αριστερά ανταγωνιστική στο σύστημα, ώστε από μέσα να αλλάξουμε τους συσχετισμούς.

Στην ερώτηση για την αποπολιτικοποίηση των νέων, ο Αλέξης Τσίπρας απάντησε, ότι και ο ίδιος κάποιες φορές ένιωσε ότι δεν εκφράζεται απόλυτα από συγκεκριμένες οργανώσεις, αλλά επέλεξε την οργανωμένη δράση, ενώ πρότεινε ως εναλλακτικό μοντέλο δράσης την αυτενέργεια και την αυτοργάνωση σε νέες συλλογικότητες, μέσα από τα κινήματα που υπάρχουν και αντιμάχονται την ιδεολογική κυριαρχία του νεοφιλελευθερισμού.

Στην ερώτηση για την παιδεία και για τις σχετικές προτάσεις του Συνασπισμού, συμφώνησε, ότι τεχνικά μπορεί να γίνει κριτική στην πρόταση για ελεύθερη εισαγωγή στα Πανεπιστήμια. Η συγκροτημένη πρόταση του ΣΥΝ για την παιδεία βασίζεται, όμως, σε μια αντίληψη, ότι το εκπαιδευτικό σύστημα είναι σε λαθεμένη πορεία και πρέπει να αλλάξει ριζικά. Και παρότι είμαστε οι τελευταίοι στην Ευρώπη σε ότι αφορά τη χρηματοδότηση του συστήματος, το ζήτημα δεν είναι μόνο οικονομικό, αλλά και ζήτημα κατεύθυνσης. Το σχολείο δεν μπορεί να είναι πάρεργο του φροντιστηρίου, το λύκειο δεν πρέπει να είναι προθάλαμος για το Πανεπιστήμιο, το σύστημα εισαγωγής στο Πανεπιστήμιο δεν μπορεί να βασίζεται στην παράλογη λογική της ρουλέτας.
Αφού δήλωσε ότι απορρίπτει το εξεταστικοκεντρικό σύστημα εισαγωγής, εξήγησε, ότι η πρόσβαση στο Πανεπιστήμιο μπορεί να είναι ανοικτή σε όλους, αρκεί πρώτα να καθιερωθούν δύο πυλώνες τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, η επαγγελματική και η ακαδημαϊκή, ενώ στα πλαίσια του Πανεπιστημίου μπορούν κατά το πρώτο έτος να λειτουργούν κλάδοι (πχ όλες οι Ιατρικές σχολές με κοινά μαθήματα), και στο τέλους του θα γίνεται η επιλογή και κατανομή στις σχολές, ανάλογα με την επιτυχία στα μαθήματα και την επιθυμία των ίδιων των φοιτητών.

Για την αξιολόγηση, τέλος, είπε ότι ο ΣΥΝ δεν είναι κατά, αρκεί η αξιολόγηση να μην είναι εργαλείο για παροχή χρηματοδοτήσεων στα χέρια της κυβέρνησης. Η αξιολόγηση πρέπει να αποσκοπεί στην αύξηση της παρεχόμενης ποιότητας, και γι αυτό τα κριτήρια θα πρέπει να είναι εκπαιδευτικά και όχι παραγωγικά.
Στην ερώτηση για τους κουκουλοφόρους και τον Αλαβάνο, ο Αλέξης Τσίπρας δήλωσε ικανοποιημένος από την παρουσία του Αλαβάνου. Όπως είπε χαρακτηριστικά, “όσο μεγαλώνει μας εκπλήσσει“.

Για τους κουκουλοφόρους έκανε την εκτίμηση, ότι στήθηκε ένα τηλεοπτικό γαϊτανάκι κατά τη διάρκεια των μεγάλων κινητοποιήσεων, με στόχο να πληγούν αυτές. “Εμείς το δείχνουμε το πρόσωπό μας“, είπε και τόνισε, ότι “αν ήμασταν Τσιάπας στο Μεξικό, μπορεί και να τα κρύβαμε“. Σε συνθήκες αστικής δημοκρατίας, όμως, οι αλλαγές προκύπτουν από συμμετοχή.
Ο ΣΥΝ υπερασπίζεται την απενεχοποίηση του κινήματος, όπως και την ισότητα των πολιτικών ελευθεριών, όπως καθορίζονται από το Σύνταγμα. Η Αριστερά είναι αυτή που πρέπει να μιλήσει για τα δικαιώματα, τις αρχές και τις αξίες.

Στην ερώτηση για την προσωπική του έκθεση στα ΜΜΕ με αφορμή και την πρωτοβουλία του για εισαγωγή πετρελαίου από τη Βενεζουέλα, ο Αλέξης Τσίπρας απάντησε, ότι η υπόθεση “φθηνό πετρέλαιο” είναι ακόμη σε εξέλιξη. “Δεν ανακάλυψα την Αμερική”, είπε και έκανε λόγο για συμβολική κίνηση κατά τα πρότυπα του μοντέλου που ακολούθησε ο δήμαρχος του Λονδίνου Livingstone. Διευκρίνισε, ότι πρόκειται για μια λογική, κατά την οποία οποιοδήποτε όφελος προκύπτει από την εισαγωγή φθηνού πετρελαίου από τη Βενεζουέλα, θα κατευθύνεται σε παροχή κοινωνικών υπηρεσιών.
Σε σχέση με τα ΜΜΕ, θεωρεί ότι, όταν κάποιος εκτίθεται δημόσια, δεν μπορεί να κάνει κάτι για να αλλοιώσει την εικόνα του, ενώ υπενθύμισε ότι αρχικά τα ΜΜΕ τον είχαν λοιδορήσει. Στη συνέχεια βέβαια, όπως συμβαίνει στη ζούγκλα, έσπευσαν να τον πλαισιώσουν.

Απαντώντας στις αιτιάσεις περί lifestyle Αριστεράς, αναρωτήθηκε πότε ο ΣΥΝ χρησιμοποίησε το lifestyle; Πάντα μιλάει με αιχμές. Και ο ίδιος ως δημοτικός σύμβουλος “δε μασάει τα λόγια του”, όπως είπε.
Η Αριστερά, επέμεινε, δεν έχει σχέση με το lifestyle. Και κάνοντας λογοπαίγνιο, συνέχισε, ότι η Αριστερά πρέπει να γίνει τρόπος ζωής, να γίνει lifestyle.
Τέλος αποδέχθηκε, ότι χωρίς τα ΜΜΕ δε γίνεται να κοινοποιηθεί η άποψή σου. Αυτό όμως πρέπει να γίνεται χωρίς χειραγώγηση. Αντιλαμβάνεται το διαδίκτυο ως ένα νέο δημόσιο χώρο, όπου τα media είναι στα χέρια όλων. Και κατέληξε, τονίζοντας ότι δεν δίνει συνέντευξη στους bloggers, αλλά απευθύνεται σε όσους έχουν τη δυνατότητα να παρακολουθήσουν κάνοντας χρήση της νέας τεχνολογίας. Και το Seattle, εξάλλου, έτσι είχε ξεκινήσει.

Μπορεί τα blogs να αποτελούν έναν άμεσο τρόπο πληροφόρησης και επικοινωνίας, δεν μπορεί να υποκατασταθεί, όμως η προσωπική επαφή και η συλλογική δράση.
Στην ερώτηση για την οργάνωση του ΣΥΡΙΖΑ, εκτίμησε ότι η χρήση νέων τεχνολογιών θα διευκόλυνε την οριζόντια επικοινωνία των οργανώσεων. Θύμισε, όμως, τη ρήση του Πουλαντζά, ότι “η άμεση δημοκρατία, όταν δε διαμεσολαβείται από αντιπροσώπους, κινδυνεύει να οδηγήσει σε ολοκληρωτισμό“.
Χαρακτήρισε το εγχείρημα της εκλογής του αρχηγού του ΠΑΣΟΚ αρχικά ελκυστικό, ουσιαστικά, όμως, όλοι αυτοί που ψήφισαν, επέλεξαν δυστυχώς μόνο πρόσωπο και όχι πολιτική. Με αυτόν τον τρόπο νομιμοποιείται η απόλυτη προσωπική εξουσία. Αντίθετα, θα είχε ενδιαφέρον μια ταυτόχρονη εσωτερική διαδικασία στο ΠΑΣΟΚ, για το άρθρο 16 για παράδειγμα. Η διαφορά με όλα αυτά είναι, ότι στο ΣΥΡΙΖΑ συντίθενται απόψεις.
Τέλος, ανακοίνωσε ότι στο επόμενο διάστημα θα χρησιμοποιηθούν σύγχρονες μέθοδοι που θα επιτρέπουν την οριζόντια επικοινωνία των οργανώσεων, ενώ δήλωσε ότι άμεσο μέλημά του θα είναι οι Πολιτικές Κινήσεις του Συνασπισμού να μην έχουν μόνο διεκπεραιωτικό χαρακτήρα.

Στην ερώτηση για την Εκκλησία, ο Αλέξης Τσίπρας προσυπέγραψε τον προβληματισμό όπως τέθηκε. Θεωρεί σκανδαλώδη το ρόλο που έχει η Εκκλησία στα πολιτικά και κοινωνικά πράγματα της χώρας. “Η Εκκλησία δεν μπορεί να παίζει το ρόλο της Α.Ε. να χειρίζεται κρατικά κονδύλια μέσω ΜΚΟ και να προβαίνει σε ανταποδοτικές επενδύσεις, σε βάρος της κοινωνίας και του περιβάλλοντος“.
Η πίστη είναι δικαίωμα, είπε, αλλά υπάρχει πρόβλημα όταν η πίστη εμπλέκεται με τις λειτουργίες του κράτους. Διευκρίνισε, τέλος, ότι ο απλός πιστός δεν έχει καμία σχέση με τη νομή της εξουσίας στην ηγεσία της Εκκλησίας.
Στην ερώτηση για τα εργασιακά, ο Αλέξης Τσίπρας αρχικά διαφώνησε και υποστήριξε, ότι όσο και να διαφωνεί με το ΚΚΕ, δεν παύει αυτό να αποτελεί μέρος της Αριστεράς. Εκτίμησε, ότι υπάρχει κρίση στην εκπροσώπηση μεγάλων κατηγοριών εργαζόμενων, οι οποίοι δεν εκφράζονται από τη ΓΣΕΕ. Για το λόγο αυτό απαιτείται μια νέα κοινωνική ενότητα.

Μίλησε για τους νέους εργαζόμενους, που δουλεύουν σε καθεστώς επισφάλειας, με συμβάσεις, χωρίς ασφάλιση ή σε stage, και παρατήρησε, ότι η μεγάλη αυτή κατηγορία εργαζόμενων, έχει και αυτή καταναλωτικές απαιτήσεις, τις οποίες, όμως τη φορτώνει σε βάρη στις τράπεζες και σε κάρτες. Αυτοί, λοιπόν, αποτελούν το σύγχρονο “προλεταριάτο”. Δέχονται βάναυση επίθεση και αδυνατούν να διεκδικήσουν.
Χρειάζεται μια ΓΣΕΕ των εργαζόμενων και όχι των δημοσίων υπαλλήλων. Να απορριφθεί το μοντέλο του παραγοντισμού.

Ο ρόλος του ΣΥΝ, είπε, θα πρέπει να είναι στο πλάι των διεκδικήσεων, ώστε να αποκτήσουν όλοι οι εργασιακοί χώροι σωματεία και συμβάσεις εργασίας. Ο ΣΥΝ πρέπει να συμβάλει στην πολιτικοποίηση των εργαζόμενων, ώστε μέσα από το κίνημα που θα διογκωθεί να προκύψει η αλλαγή συσχετισμών. Στην πορεία αυτή, οι διασπαστικές λογικές δεν είναι αποτελεσματικές.

Στην ερώτηση για τις κάμερες, υποστήριξε, ότι οι κάμερες δε μειώνουν την εγκληματικότητα. Δημιουργούν σύνδρομο παρακολούθησης στους πολίτες, ώστε να αποτρέπεται η συλλογική δράση. Αποτελούν, επίσης, ένα εργαλείο εκσυγχρονισμού των διωκτικών αρχών.

“Η εγκληματοφοβία είναι πιο επικίνδυνη από την εγκληματικότητα“, είπε, θυμίζοντας και μια έρευνα, σύμφωνα με την οποία η Ελλάδα είναι τελευταία στην εγκληματικότητα στην Ευρώπη. Η εγκληματικότητα δεν αντιμετωπίζεται με καταστολή ή φυλακές, αλλά μόνο αν αγγίξουμε τα πραγματικά κοινωνικά αίτια που την προκαλούν. Στη Γαλλία, πχ, που υπάρχουν και κάμερες και αστυνομία, σημειώθηκαν εξεγέρσεις από εξαθλιωμένους. Και επανέλαβε τη φράση που είπε ένας από τους εξεγερμένους στο Παρίσι στον τότε υποψήφιο πρόεδρο Μπεζανσινό: “Το παρελθόν ήταν κακό, το παρόν είναι μαύρο, και ευτυχώς δεν υπάρχει μέλλον“.

Στην ερώτηση για το δημόσιο τομέα, χαρακτήρισε εκσυγχρονιστικό κλισέ το δίλημμα “ή κακό δημόσιο ή ιδιωτικό”. Φρόντισαν πρώτα να διαλύσουν το δημόσιο τομέα και τώρα μας λένε ότι δεν μπορεί να λειτουργήσει. Ο ΣΥΝ, θέλει δημόσιες τις βασικές κοινωνικές λειτουργίες. Όχι όμως με κομματικό κράτος, όχι με κυβερνήσεις κολλητών, όχι με ευνοιοκρατία.

Θεωρεί, ότι η Αριστερά δε φέρει ευθύνη, από τη στιγμή που δεν έχει κυβερνήσει. Αποδέχθηκε, όμως, την ευθύνη που αντιστοιχεί στις συνδικαλιστικές δυνάμεις του χώρου, όταν αυτές ασχολούνται κύρια με τις μισθολογικές παροχές, και όχι με την ποιότητα που θα πρέπει να χαρακτηρίζει το επίπεδο των υπηρεσιών.
Δεν δέχτηκε ότι υπάρχουν συντεχνίες, και δικαιολόγησε απόλυτα τον αγώνα των δασκάλων για 1200 ευρώ μισθό, αφού ακόμη και αυτό το ποσό είναι σχετικά λίγο για να ζήσει κανείς. Βασικός στόχος είναι όλοι οι εργαζόμενοι να ζουν αξιοπρεπώς από τη δουλειά τους, και αυτό να επιτευχθεί με εξίσωση προς τα πάνω.
Σε ότι αφορά τις σχέσεις του ΣΥΝ με το ΚΚΕ, ο Αλ. Τσίπρας διευκρίνισε ότι αυτιστική μπορεί να είναι κάποια πολιτική, αλλά όχι κάποιο κόμμα. Ο ΣΥΝ επιθυμεί κοινή δράση με το ΚΚΕ, γι αυτό και είναι τόσο επικριτικός απέναντί του. Υπάρχουν τεράστιες ιδεολογικές διαφορές, μια και ο ΣΥΝ δεν αποβλέπει σε ανελεύθερα καθεστώτα τύπου Στάλιν ή Μπρέζνιεφ, αλλά θέλει τη χειραφέτηση σε συνδυασμό με την ελευθερία.
Αυτό που απαιτείται σήμερα, είναι η ενότητα στη δράση. Τις ιδεολογικές διαφορές θα τις λύσει η ιστορία.


Τόνισε με σαφήνεια, ότι η κριτική αφορά την ηγεσία του ΚΚΕ, και όχι τα μέλη και τους φίλους, τους οποίους τους σέβεται απόλυτα για τους αγώνες τους.
Κατέληξε λέγοντας ότι “η διαφορετικότητα είναι πλούτους“, και ότι “δεν υπάρχει η μια και μοναδική αλήθεια“.


Για τις σχέσεις του ΣΥΝ με το ΠΑΣΟΚ, ισχυρίστηκε ότι ο ΣΥΝ δεν ανέχεται την κυβέρνηση της ΝΔ, απεναντίας κάνει τη σκληρότερη κριτική, μέσα και έξω από το Κοινοβούλιο. Χαρακτήρισε τις σχέσει με τη Σοσιαλδημοκρατία “ανοιχτό ζήτημα“.
Στη συνέχεια υπενθύμισε, ότι ο ΣΥΝ μετά τις εκλογές έκανε στο ΠΑΣΟΚ πρόταση κοινής στάσης στο Ασφαλιστικό, στο Άρθρο 16 και στις ιδιωτικοποιήσεις των ΟΤΕ, ΔΕΗ και Ολυμπιακής, χωρίς όμως να πάρει απάντηση. Και αναρωτήθηκε “αν κάποιος δε συνεργαστεί στην αντιπολίτευση, μπορεί να συνεργαστεί στην κυβέρνηση;” Θεωρεί ότι συνεργασία των δύο κομμάτων με το δεδομένο προγραμματικό πλαίσιο του ΠΑΣΟΚ, αλλά και με την 20ετή κληρονομιά του, δεν είναι εφικτή.

Η τελευταία ερώτηση, από αυτές που είχαν επιλεγεί, αφορούσε το βιβλίο της Στ’ Δημοτικού. Ο Αλ. Τσίπρας δήλωσε ότι θα συνδράμει στο αίτημα για αναγνώριση των γενοκτονιών, και ότι βρίσκεται στο πλευρό του προσφυγικού κινήματος.

Το εν λόγω βιβλίο, θεωρεί ότι θα έπρεπε να είχε κριθεί, γιατί η μέθοδος που ακολουθήθηκε για τη συγγραφή του χαρακτηρίζεται από μετανεωτερικότητα. Αντί αυτού, το βιβλίο επικρίθηκε, κυρίως από εθνικιστικούς κύκλους, γιατί δεν παρουσιάζει την ιστορία μας στα πρότυπα της χολυγουντιανής παραγωγής των 300.
Μια και η διαδικασία ήταν διαδραστική, τέθηκαν και 4 ερωτήματα, που στάλθηκαν κατά τη διάρκεια της συνέντευξης:


Στο ερώτημα για την καθιέρωση του πολιτικού γάμου για τους ομοφυλόφιλους, ο Αλ. Τσίπρας απάντησε, ότι και ως υποψήφιος δήμαρχος είχε υποστηρίξει το συγκεκριμένο αίτημα.

Στο ερώτημα γιατί ο ίδιος έθεσε υποψηφιότητα και αν κομίζει κάτι καλύτερο από τον Φ. Κουβέλη, δήλωσε ότι οι δύο υποψήφιοι είναι συναγωνιστές. Θεωρεί ότι κομίζει όχι κάτι καλύτερο, αλλά κάτι διαφορετικό από τον ανθυποψήφιό του, ενώ η αντιπαράθεση γίνεται πάνω σε θέσεις και δεν έχει προσωπικά χαρακτηριστικά.

Στο ερώτημα πότε θα παρουσιάσει τις σκέψεις και τις προτάσεις του και αν θα καταθέσει κάποιο κείμενο, ο Αλ. Τσίπρας απάντησε, ότι οι προγραμματικές θέσεις για το Συνέδριο έχουν ήδη υπερψηφιστεί από τη μεγάλη πλειοψηφία της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής. Στο ΣΥΝ δε λειτουργεί αρχηγικό σύστημα, αλλά οι αποφάσεις είναι συλλογικές. Συνεπώς την Τετάρτη 9/1 θα παρουσιάσει δημόσια κάποιες σκέψεις και προτάσεις, που θα αποσαφηνίζουν το στίγμα του.

Τέλος, στο ερώτημα αν η Μακεδονία είναι μία και Ελληνική, απάντησε, ότι αυτό σηκώνει πολύ συζήτηση. Επισήμανε, όμως, ότι αν είχε υιοθετηθεί από τις ελληνικές κυβερνήσεις η άποψη του Συνασπισμού για χρήση του όρου Μακεδονία με γεωγραφικό προσδιορισμό, το θέμα θα είχε προ πολλού λυθεί.