Παρασκευή, 11 Ιανουαρίου 2008

ΠΡΟΣΥΠΟΓΡΑΦΩ ΑΠΟ ΤΟ http://npapatri.wordpress.com

Γιατί σφίγγω το χέρι των γυναικών που έσπασαν το Άβατο
Αντιδράσεις προκάλεσε η συμβολική ενέργεια κάποιων διαδηλωτριών στην Ουρανούπολη της Χαλκιδικής να παραβιάσουν το Άβατο του Αγίου Όρους. Η διαδήλωση διοργανώθηκε από τη Διαδημοτική Κίνηση Πολιτών Χαλκιδικής (Χαλκιδική SOS), ενώ συμμετείχε και η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Ε. Αμμανατίδου. Αφορμή για τη μεγάλη διαδήλωση (συμμετείχαν πάνω από 1.500 άτομα) αποτέλεσε η χρόνια διαμάχη ανάμεσα σε ιδιώτες και δήμους της περιοχής από τη μία και Μονές του Αγίου Όρους από την άλλη, οι οποίες καταπατούν δημόσιες και ιδιωτικές εκτάσεις, που τους έχουν παραχωρηθεί με τα περίφημα βυζαντινά “χρυσόβουλα” και τα “μολυβδόβουλα” επί τουρκοκρατίας (λεπτομέρειες εδώ).


Θέλω να σφίξω το χέρι των γυναικών που διαμαρτυρήθηκαν με αυτόν τον έντονα συμβολικό τρόπο. Γιατί διαμαρτυρήθηκαν για τη συστηματική καταπάτηση τεράστιων εκτάσεων, καταπάτηση που έχει καταστεί θεσμός, καταπάτηση που εκτείνεται σε διάφορες περιοχές της Βόρειας Ελλάδας.

Διαμαρτυρήθηκαν απέναντι σε μία Εκκλησία, η οποία έχει μπλέξει τους ρόλους, ερμηνεύει κάθε φορά διαφορετικό μονόπρακτο. Άλλοτε καλεί λαοσυνάξεις επαναστατικού χαρακτήρα (βλ. ταυτότητες), άλλοτε συμπεριφέρεται ως μέλος του κοινοβουλίου και της κοσμικής (sic) πολιτικής ζωής. Κι άλλοτε σχεδιάζει κερδοσκοπικά business plans, απορροφώντας τεράστια δημόσια και κοινοτικά κονδύλια, τα οποία χρηματοδοτούν το κοινωφελές της έργο (βλ. ΜΚΟ Αλληλεγγύη), αλλά δυστυχώς όχι μόνο αυτό. Η σύγχρονη εκκλησιαστική επιχειρηματική πρακτική βασίζεται σε μακρόπνοα σχέδια εκμετάλλευσης εκτάσεων με τη μορφή γηπέδων γκολφ ή συνεδριακών κέντρων. Ακόμη και στον Υμηττό θέλουν να ρίξουν “ευλογημένο” τσιμέντο.

Διαμαρτυρήθηκαν απέναντι σε μία λογική, που δείχνει ανοχή στις καταπατήσεις, την ίδια ώρα που οι κυβερνήσεις αποδέχονται καθεστώς φοροασυλίας για την εκκλησιαστική και μοναστική περιουσία, και τα έσοδα που προκύπτουν από την εκμετάλλευσή της. Την ίδια ώρα, που όλοι εμείς πληρώσαμε 1 εκ ευρώ για να γίνει η “εκπαιδευτική” χριστιανική βαρκάδα στο Αιγαίο, πέρσι το καλοκαίρι.

Και για ένα λόγο ακόμη συγχαίρω τις ακτιβίστριες της Ουρανούπολης. Θα ήθελα πράγματι να κάνω μια έρευνα για να διαπιστώσω, σε πόσα τετραγωνικά χιλιόμετρα στον κόσμο ολόκληρο απαγορεύεται δια ροπάλου (δια αβάτου) η πρόσβαση στις γυναίκες. Αμφιβάλω αν θα βρω πολλούς τέτοιους τόπους. Όλα αυτά στην εκ-συγχρονισμένη δυτική κοινωνία του 2008. Όλα αυτά, ενώ οι σύμμαχοί μας (και εμείς) πολέμησαν τους Ταλιμπάν (με τις ευλογίες;).

Τι θα πει Άβατο; Αποτελούν οι γυναίκες μίασμα; Κατώτερα όντα, μη ικανά να μετέλθουν τη μέθεξη της μυσταγωγίας; Ζει ο διάβολος μέσα τους; Αν αφορούσε ζήτημα πίστης, θα χρησιμοποιούσα άλλη προσέγγιση. Επειδή, όμως, κρίνω ότι αποτελεί ζήτημα εμμονής, τότε νομίζω θεμελιώνεται το αίτημα για κατάργηση του Άβατου.

1 σχόλιο:

αυλή σκέψεων είπε...

eleos re mlk antwni ti link einai auto....karategos....Pare me til gia auto pou me i8eles gt ksexasa na se parw...