Παρασκευή, 12 Δεκεμβρίου 2008

16χρονος νεκρος το μισος μεγαλωνει....

Δυστυχως δεν μπoρω να ανανεωνω αυτο το blog οσο συχνα θα ηθελα γιατι δεν προλαβαινω
Αυτες ομως τις ομορφες μερες αυτες τις μερες εξεγερσης ηθελα να γραψω 2 λογια
Ημουν κ εγω εκει η μαλλον ειμασταν και εμεις εκει...
Στη πορεια με το βραδυ του σαββατου που χιλιαδες ανθρςποι βγηκαν αυθορμητα στο δρομο
Την κυριακη προς την ΓΑΔΑ οπου δεν καταφεραμε να φτασουμε απο τα δακρυγονα των δολοφωνων
Την δευτερα προς την βουλη οπου οι μπατσοι μας κυνηγαγαν μες την πλατεια συνταγματος με την φισουνα των χημικων σε μια απο τις μεγαλυτερες ποριες που εγιναν στην ελλαδα
Την τριτη στο πανεκπαιδευτικο
Την τεταρτη στην πανεργατικητη τερασστια πορεια
Σημερα παρασκευη στην πορεια προς την βουλη οπου οι μπατσοι παλι μας ψεκασαν, παλι μας χτυπησαν
Οσεςκι αν χτιζουν φυλακες και αν ο κλοιος στενευει ο νους μας ειναι αληταριο και ολο δραπετευει λεει ο ποιητης
Αλλα αυτες της μερες δεν δραπετευει μονο ο νους μας
Η εν ψυχρο δολοφωνια του 15χρονου Αλεξη απο το μακρυ χερι του κρατους, εναν μπατσο ηταν η σταγονα που ξεχειλησε το ποτηρι η μαλλον τον χειμαρο της οργης που ξεχυθικε στους δρομους και δεν αφησε τιποτα ορθιο
ΔΕν θα ανεχτουμε ποτε ξανα μια μανα να χανει ετσι το παιδι της δεν θα ανεχτουμε ποτε ξανα μια ολοκληρη γενια μια ολοκληρη χωρα να τρομοκρατειται απο ενστολους δολοφωνους
Η δολοφονια αυτη ερχεται να παρει θεση διπλα σε μια σειρα αλλων κρατικων δολοφονιων αλλα το αιμα του παιδιου αυτου που δεν προλαβε να ζησει θα βαψει κοκκινες τις μερες και τις νυχτες μας... Ας ποτησει την καρδια μας ανεξιτηλα και ας μας πονεσει οπως πονεσε η μανα που ειδε το παιδι της στο φερετρο
Ας κανει ολους εμαςνα βγουμε στους δρομους και να απιτησουμε κατι πολυ περισσοτερο απο λιγοτερη καταστολη η απο εκπαιδευτικα αιτηματα
Ας μας κανει να απαιτησουμε και να κερδισουμε τις ζωες μας πισω γιατι δεν τις χροσταμε σε κανεναν

ΑΘΑΝΑΤΟΣ

6 σχόλια:

radiogeorgios είπε...

Ζούμε τις καλύτερες μέρες. Ημουν στον ηλεκτρικό από Πειραιά με κατεύθυνση Μαρουσι. Στο Μοναστηράκι μπηκαν τα παιδιά. Κάθησαν διπλα μου. Σε δυο αντικρυστές διπλές θεσεις 3 κοριτσάκια 2ας Λυκείου κι εγώ. Πιάσαμε κουβέντα "όχι δεν θα τους περάσει" μου είπαν. "Κι όυτε εμείς προκειται να το ξεχάσουμε και να το ξεπεράσουμε", συνέχισαν...no passaran συμπλήρωσα. Χαμογέλασαν Ταμάτια τους έλαμπαν ζωή και με τα κινητά τους δεν ασχολήθηκαν καθόλου. ΚΡΑΤΑΜΕ ΓΕΡΑ ΒΑΣΤΑΜΕ ΚΑΛΑ

Ανώνυμος είπε...

Πομπώδη λόγια...
.
Του Rowan Thorpe
από το sobaresapopseis.blogspot.com
.
Στις 6 Δεκεμβρίου 2008, ένας νεαρός έπεσε νεκρός από πυροβολισμούς από την αστυνομία στα Εξάρχεια. Σύμφωνα με την αστυνομία ήταν μια ομάδα "από περίπου 30 άτομα που ρίχνουν πέτρες" προς το περιπολικό. Σύμφωνα με άλλες πηγές, ήταν "μια μικρή ομάδα". Σύμφωνα με άλλες πηγές ήταν μετά από λογομαχία. Αυτό έχει κλιμακωθεί σε ταραχές σε πολλές περιοχές της Ελλάδας, ιδιαίτερα στην Αθήνα. Όσον αφορά αυτές τις παράλογες εκδηλώσεις , ως συνήθως, είμαι αηδιασμένος από τον τρόπο που τα περισσότερα μέσα μαζικής ενημέρωσης δράττωνται της ευκαιρίας να χειραγωγήσουν τους θεατές / αναγνώστες διαστρεβλώνοντας ιστορίες και υποκινώντας προκαταλείψεις, και απόψεις εντυπωσιασμού. Για τα πραγματικά εμπλεκόμενα μέρη, έχω να πω τρία πράγματα ... ... για τη λεγόμενη "αστυνομία", παραθέτω: Ο νομοθέτης, απ'όλους τους ανθρώπους, οφείλει περισσότερη υποταγή στο δίκαιο. Αυτόν περισσότερο απ'όλους πρέπει να υποχρεώνει ο νόμος. Αλλά είναι καθολική αδυναμία της ανθρωπότητας, αυτό που μας δίνεται για να διαχειριστούμε να το φανταζόμαστε δικό μας. - H. G. Wells ... και για τους λεγόμενους "αναρχικούς", παραθέτω: Το σήμα του ανώριμου ανθρώπου είναι ότι θέλει να πεθάνει ευγενικά για μια αιτία, ενώ το σήμα του ώριμου ανθρώπου είναι να θέλει να ζήσει ταπεινά για ένα. - Wilhelm Stekel ... και για τους λεγόμενους "δημοσιογράφους", παραθέτω: Πάντα υπάρχει ελπίδα όταν οι άνθρωποι αναγκάζονται να ακούσουν και τις δύο πλευρές. Είναι όταν παρίστανται μόνο σε μία που ισχυροποιούν τα λάθη σε προκαταλήψεις, και έτσι η ίδια η αλήθεια παύει να έχει ως αποτέλεσμα την αλήθεια, διότι μεγαλοποιείται σε ψεύδος. - John Stuart Mill ( "On Liberty"), 1859 Κατά τα άλλα αναφέρομαι στην "αστυνομία", "αναρχικούς", και "δημοσιογράφους" σε εισαγωγικά, με σκόπιμο σαρκασμό, επειδή όσο μπορώ να δω, μια ανησυχητική πλειοψηφία όλων αυτών των τριών κατηγοριών δεν είναι πράγματι αυτό που ισχυρίζονται ότι είναι. Ανησυχητικά, οι περισσότεροι από αυτούς είναι στην πραγματικότητα ανώριμα άτομα, αγράμματοι ημιμαθείς που τρέχουν και παίζουν "κλέφτες και αστυνόμους", κάνοντας την κατάσταση να επιδεινώνεται σταθερά για εμάς που προσπαθούμε να κάνουμε μια πραγματική, διαρκή, θετική διαφορά. Έχω χάσει τον λογαριασμό πόσες φορές έχω έλθει σε συζήτηση με νέους που κάνουν μεγάλους, ηρωικούς ισχυρισμούς για το επίπεδο των γνώσεων και των κινήτρων που διακατέχονται αυτοί και οι συμμαθητές τους όσον αφορά τον "αναρχικό σκοπό", αλλά όταν διερεύνησα το βάθος των γνώσεών τους σχετικά με την πραγματική αναρχική θεωρία (ως ένα σύστημα πολιτικών και οικονομικών εννοιών που χρονολογείται από το 1600 κιόλας, ενδεχομένως και νωρίτερα, και η οποία δεν έχει τίποτα να κάνει με τη χαοτική βία), γρήγορα επανέρχονται χωρίς ανάσα και με στόμφο,σε τίποτα άλλο παρά "κάτω το σύστημα, φίλε!". Επίσης, είχα πολλές ευκαιρίες να παρευρίσκομαι και να παρακολουθώ ευερέθιστους μικρούς σε ηλικία αστυνομικούς να κάνουν πράγματα που συνορεύουν με βίαιες αντιδράσεις, σε τομείς όπως η Ομόνοια και Εξάρχεια, και μπόρεσα να διακρίνω ότι ο μεγαλύτερος λόγος που βάζουν τον εαυτό τους μέσα στην αστυνομική ακαδημία ήταν ότι θα μπορούσαν νόμιμα να φέρουν όπλο. Για αυτούς τους ανθρώπους παραθέτω (από http://www.wikipedia.org): Η λέξη "αναρχία" χρησιμοποιείται συχνά από μη αναρχικούς ως υποτιμητικός όρος, που προορίζεται να υποδηλώνει την έλλειψη ελέγχου και αρνητικά χαοτικό περιβάλλον. Για αυτό το λόγο, ορισμένοι ακτιβιστές έχουν αυτο-προσδιοριστεί ως σοσιαλιστές ελευθερίας. Σε πιο πρόσφατες περιόδους η λέξη αντιεξουσιαστές έχει προσφέρει άλλο ένα παρόμοιο αυτο-προσδιορισμό. Ωστόσο, οι αναρχικοί υποστηρίζουν ακόμη ότι αναρχία δεν σημαίνει μηδενισμός, ανομία, ή η πλήρης απουσία κανόνων, αλλά μάλλον μία αντι-εξουσιαστική κοινωνία που βασίζεται στην αυθόρμητη τάξη των ελεύθερων ατόμων σε αυτόνομες κοινότητες, που λειτουργούν υπό τις αρχές της αμοιβαίας βοήθειας, του εθελοντικού συναιτερισμού, και της άμεσης δράσης. ... και η συμβουλή μου προς όλους αυτούς τους ανθρώπους είναι: Εκπαιδεύστε τους εαυτούς σας. Μην ισχυρίζεστε κρατάτε μια σημαία για μια αιτία που δεν καταλαβαίνετε ακόμη. Επίσης, μην ισχυρίζεστε ότι έχετε ένα επίπεδο αρχής, η οποία εκτείνεται πέρα από το επίπεδο ωριμότητας και ευθύνης σας. Αυτό προσβάλλει όσους πραγματικά έχουν κατανοήσει τα αίτια, και έχουν στην πραγματικότητα το αίσθημα της ευθύνης. Εάν χρησιμοποιείτε ένα μοντέρνο όνομα ως δικαιολογία για να βρίσκει διέξοδο ο θυμός σας κάθε φορά που δεν έχετε ότι ζητάτε από τη ζωή, τότε δεν είσαι αναρχικός, σοσιαλιστής ή "Αστυνομική Αρχή". Είστε απλώς ένας αμόρφωτος βάνδαλος, που καταστρέψει ότι κέρδισαν με σκληρή προσπάθεια τα ώριμα μέλη αυτής της κοινωνίας που είναι ήσυχα και προσπαθούν να φτιάξουν ένα καλύτερο μέρος για να ζήσουν τα παιδιά μας. Αφού έζησα στα Εξάρχεια για αρκετά χρόνια, και βλέποντας τα γελοία γεγονότα που γινόταν κάτω από το παράθυρο μου κάθε 17 Νοεμβρίου, εχω μείνει με μια εντύπωση. Με εξαίρεση κυριολεκτικά, ενός ή δύο ατόμων μόνο, ήταν μια δικαιολογία για μια ομάδα νέων κακοποιών με κουκούλες για να έχουν μια κάποια "μάχη" με μια ομάδα νέων κακοποιών με στολές. Αυτό με τη σειρά του θα δώσει την ευκαιρία σε ορδές ανεύθυνων "Ρεπόρτερ" να γράψουν ή να μεταδώσουν με παράλογο τρόπο μη ρεαλιστικά "άρθρα" (με τη μουσική υπόκρουση Mahler soundtracks και ειδικά εφέ) σχετικά με τούτη τη "σύγκρουση των Τιτάνων", η οποία θα δώσει όλους τους "καναπεδάκηδες" στο σπίτι μια σύντομη στιγμή ενθουσιασμού, να τους "ταράξει" από την απογοητευτική ανία της ζωής τους για τουλάχιστον μία ημέρα ή δύο. Το επίπεδο της κακογουστιάς είναι τόσο υψηλό που με αρρωσταίνει. Εν τω μεταξύ, το μεγαλύτερο έγκλημα όλων είναι ότι "οι άνδρες πίσω από την κουρτίνα" (πολιτικοί και διεθνείς διακινητές χρημάτων) πάντα χρησιμοποιούν συστηματικά τα γεγονότα αυτά για να ξεπλύνουν, να καλύψουν, και να αποπροσανατολίσουν την προσοχή του κοινού, ενώ ταυτόχρονα προωθούν τις πιο ελεεινές πολιτικές και νομοθεσίες. Εάν εσείς, οι άνθρωποι στους δρόμους συνειδητοποιήσετε πόσο πολύ σας χρησιμοποιούν σε αυτό το διεστραμμένο παιχνίδι σκακιού, ως πιόνια περισπασμού ώστε οι βασιλιάδες και βασίλισσες (και στις δύο πλευρές) να κάνουν ακριβώς αυτό που θέλουν (και πάντα ήθελαν), τότε θα θυμώσετε πραγματικά. Και τότε πραγματικά θα θέλετε να κάνετε κάτι πιο ουσιαστικό απ' το να πετάτε μολότωφ και να καδραίνετε αστυνομικά ρόπαλα. Και αν ήταν οι "ρεπόρτερ" να συνειδητοποιήσουν πόσο πολύ η ελατότης τους γίνεται κυνικά αντικείμενο εκμετάλλευσης από πλούσιους, ισχυρούς άνδρες για την αύξηση του πλούτου τους και τον έλεγχο, θα είσασταν ίσως αρκετά θυμωμένοι ώστε να ελευθερώσετε τον εαυτό σας από το με χρήματα τροφοδοτούμενο τσίρκο των μέσων μαζικής ενημέρωσης και να αναφέρετε πράγματι κάποια Αλήθεια. Η βία και ο αυθόρμητισμός δεν είναι Μεγάλοι, και δεν είναι Έξυπνοι. Είναι παιδιάστικο και όταν ο καθένας συμπεριφέρεται παιδαριωδώς για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα, τα παιδιά αναπόφευκτα καταλήγουν να χάσουν τη ζωή, και όλοι παιδαριωδώς δείχνουν με το δάχτυλο όλους τους λάθος ανθρώπους. Εκπαιδεύστε τους εαυτούς σας. Ή όλοι θα πνιγούμε σε μια γεμάτη μίσος άγνοια ...
--------------------

radiogeorgios είπε...

Μια πολύ ενδιαφέρουσα και σημαντική μέτρηση που ξεφεύγει από τα τετριμένα-την οποία όμως τα κανάλια "αγνόησαν"...- δημοσιεύει η κυριακάτικη "Αυγή". Την έχει διενεργήσει η εταιρεία V.PRC και είναι σημαντική γιατί καταγράφει το πώς τοποθετείται η κοινή γνώμη απέναντι στις αντιδράσεις που ακολούθησαν τη δολοφονία του 15χρονου μαθητή. Είναι η ακτινογραφία της κοινωνικής διαμαρτυρίας.
Από τις απαντήσεις φαίνεται λοιπόν ότι στο εσωτερικό της κοινωνίας υπάρχει μεγάλη πόλωση και εκφράζονται σε ισχυρά ποσοστά απόψεις που θεωρούνται "ακραίες"
Σύμφωνα με τα ευρήματα της έρευνας, εγκρίνει:
-τις πορείες και διαμαρτυρίες για τη δολοφονία του Αλέξη, το 72,5%
-τις επιθέσεις σε Αστυνομικά Τμήματα το 16,6%
-τις επιθέσεις σε βάρος δημοσίων κτιρίων το 24,8%
-τις επιθέσεις σε καταστήματα Τραπεζών το 12%
-αντίθετα, τους εμπρησμούς καταστημάτων μόλις το 1,8% και
-τους εμπρησμούς αυτοκινήτων μόλις το 1,4%.
Επίσης, εγκρίνει τις καταλήψεις δρόμων το 40,6% και
συμφωνεί με την πραγματοποίηση πανελλαδικής απεργίας το 80,5%.
Στο ερώτημα αν πείθονται ότι ο ΣΥΡΙΖΑ καλύπτει τις αναταραχές απαντά "ναι" το 29,2%, το 56,2% δεν πείθεται και το 14% δήλώνει ότι δεν ξέρει.
Για τη στάση της κυβέρνησης, ικανοποίηση εκφράζει μόνο το 14% ενώ το 83,5% δηλώνει ότι δεν είναι ικανοποιημένο.
Διχασμός παρατηρείται στην κοινωνία ως προς τον χαρακτηρισμό για τον θάνατο του 15χρονου. Το 54,2% θεωρεί ότι ήταν δολοφονία, το 24,4% ότι ήταν ατύχημα και το 21,4% απαντά ότι δεν ξέρει.
Για το αν προστατεύονται τα δικαιώματα των πολιτών, μόλις το 6,7% απαντά ότι αυτό συμβαίνει σχεδόν πάντοτε, το 17,6% τις περισσότερες φορές ενώ το 74,4% θεωρεί ότι αρκετές φορές δεν προστατεύονται.
Για τον χαρακτήρα των αντιδράσεων των τελευταίων ημερών, το 46,1% θεωρεί ότι πρόκειται για εξέγερση και το 41,9% ότι πρόκειται για δράση ακραίων ομάδων. Το 6% απαντά ότι δεν είναι "τίποτα" αυτά που συμβαίνουν και 6% ότι δεν ξέρει.
-------------------------------------------

radiogeorgios είπε...

Χωρίς περαιρέρω σχολιασμό παραθέτω την άποψη του βήματος για την επίθεση του κκε στον
συ.ρι.ζα

Αυτό που δίστασαν να πουν ο πρωθυπουργός κ. Κ.Καραμανλής και τα αρμόδια κυβερνητικά στελέχη, αλλά ακόμη και ο ορκισμένος πολέμιος του ΣΥΡΙΖΑ πρόεδρος του ΛΑΟΣ κ. Γ. Καρατζαφέρης, το τόλμησε η Γενική Γραμματέας του ΚΚΕ κυρία Αλέκα Παπαρήγα . Η ευθεία βολή που εξαπέλυσε η «σιδηρά κυρία» του Περισσού εξερχομένη του Μεγάρου Μαξίμου, αμέσως μετά τη συνάντηση που είχε την Τρίτη με τον Πρωθυπουργό, προκάλεσε την οργή της Κουμουνδούρου και των συνοδοιπόρων της.

«Καλούμε,από αυτή τη θέση,την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ να σταματήσει να χαϊδεύει τα αφτιά των κουκουλοφόρων.Δεν λέμε ότι ταυτίζεται με αυτούς.Ωστόσο πιστεύουμε ότι τους χαϊδεύει τα αφτιά,βλέποντας μπροστά του την κάλπη,ψήφους,καρέκλες, μαξιλάρια,δεν ξέρω τι» είπε η κυρία Παπαρήγα, προκαλώντας αισθήματα ανακούφισης στο Μέγαρο Μαξίμου. Ανώτατη κυβερνητική πηγή η οποία διαδραμάτισε κεντρικό ρόλο στη διαχείριση της κρίσης των ημερών διέψευδε πάντως ότι της ζητήθηκε από τον κ. Καραμανλή να προβεί σε μια τέτοια δήλωση.

Manos είπε...

Ενδιαφερον blog σε προσκαλώ και στο δικό μου.

Ανώνυμος είπε...

Κυριακή, 28 Δεκέμβριος 2008
Η διχασμένη κοινωνία, ο πολιτικός καθοδηγητής μας, οι νέοι, η επανάσταση, της επανάστασης, την επανάσταση, ω επανάσταση!


Σόλων δεν είναι ο Καραμανλής, συνειρμικά ίσως κολλάει με το Σόλωνα από κείνο το τετράστιχο που ακούγεται στις αυλές των γυμνασίων, στο διάλλειμα μετά το μάθημα της Ιστορίας. «Σόλων! Σόλων! …». Οπότε η «σεισάχθεια» όνειρο θερινής νυκτός του δανειολήπτη, που πήγε διακοπές μ’ εορτοδάνειο, είναι, και τίποτα παραπάνω.
Η «πραγματική οικονομία»,-τί έκφραση κι αυτή- χάθηκε στον αέρα όλων των εορτοδανείων , θαλασσοδανείων, τοκογλυφοδανείων που φούσκωσαν το αερόστατό της για ν ανεβάσουν τα νούμερα, τις προσδοκίες, τα φούμαρα και τις μετοχές.
Η κλωστή, το νήμα που συγκρατούσε το μπαλονάκι, δεν ήταν από καλό υλικό, Η κλωστοϋφαντουργία που το παρήγαγε κήρυξε πτώχευση.
Τ’ όνειρο (made in U.S.A.) αποκτά τώρα εφιαλτική πλοκή. Παρ’ όλα αυτά οι βολεμένοι εξακολουθούν να πιστεύουν πως οι καθεύδοντες δεν θα ξυπνήσουν και σπεύδουν να εξασφαλίσουν τ’αφεντικά τους προσφέροντας σε χρήμα ζεστό και πραγματικό, όλον, ναι Σόλων! Όλον τον αέρα που προσδοκούσαν να εισπράξουν οι μακάριοι –και πτωχοί τω πνεύματι- Κροίσοι.
Όμως «μηδένα προ του τέλους μακάριζε». Η Μαρία Αντουανέτα θεωρούσε πιο ηθικό το παντεσπάνι, κι ο Νικόλαος Ρωμανώφ ούτε που το φανταζότανε, όπως κι ο μακάριος Κροίσος.
Πάνω από 100.000 πτυχιούχοι βρίσκονται στις λίστες της ανεργίας,
Από δημοσκοπικό εύρημα της προηγούμενης εβδομάδας προκύπτει πως η κοινωνία είναι διχασμένη στην ερώτηση «εσείς επιθυμείτε να αντέξει η κυβέρνηση και να εξαντλήσει την τετραετία ή να πέσει», το 46,1% του δείγματος απαντά ότι «επιθυμεί να πέσει» και το περίπου ισόποσο 45,9% ότι επιθυμεί να «αντέξει και να εξαντλήσει την τετραετία».
Σε κείμενό του στο «Βήμα» της 21ης 12ου ο πολιτικός μας καθοδηγητής Pretendέρης αναρωτιέται
«Πόσο μακριά όμως μπορεί να βαδίσει μια [έτσι] διχασμένη κοινωνία; Και πώς μπορεί να διαχειριστεί τον διχασμό της, την ίδια στιγμή που τα επίπεδα της βίας εκτινάσσονται ανεμπόδιστα; Διότι εμένα δεν με προβληματίζει αν έχουμε ή δεν έχουμε 'κοινωνική εξέγερση των νέων'. Με προβληματίζει ότι υπάρχουν άνθρωποι που θα ήθελαν να έχουμε. Και που κάνουν ό,τι μπορούν για να την υποκινήσουν. Που δεν αντιπαλεύουν μια πολιτική, αλλά καταλύουν την κοινωνική συνοχή. Με αυτούς τους ανθρώπους, λοιπόν, ποια είναι τα όρια της ανοχής και της συνύπαρξης; Πώς μπορούμε να βαδίζουμε μαζί, όταν μας χωρίζουν τα στοιχειώδη; Θέτω το ερώτημα με αγωνία. Χωρίς να διαθέτω απάντηση. Ή ίσως επειδή με τρομάζει η απάντηση που αυτονόητα προκύπτει».

Kι εμένα με προβληματίζει ότι υπάρχουν άνθρωποι, σαν τον Pretendέρη που μάλιστα, σύμφωνα με το «εύρημα» όσο αναξιόπιστο και καθοδηγούμενο να μου φαίνεται, επιθυμούν να εξαντλήσει η κυβέρνηση την τετραετία, λες κι όλα πάνε καλά κι όποιος έχει διαφορετική άποψη, είναι εκτός ορίων ανοχής και συνύπαρξης.
Δε με προβληματίζει όμως καθόλου το γιατί οι νέοι ανάμεσα στα όσα κατήγγειλαν φωνάζοντας συνθήματα στους δρόμους , τα ‘βαλαν με την οξύμωρη «ανατροπή» του pretendέρη.
«H ανατροπή δεν είναι εκπομπή…»
Είναι άκρατη συκοφαντία και σκόπιμη διαστρέβλωση, είναι η κουκούλα , ή μάλλον η μάσκα του χούλιγκαν που μεταμφιέστηκε σε δημοσιογράφο.
Αναρτήθηκε από radiogeorge στις 4:54 πμ 0 σχόλια