Πέμπτη, 4 Ιουνίου 2009

Ψηφίζουμε ΣΥΡΙΖΑ, ενισχύουμε τη Ριζοσπαστική Αριστερά

Στις 7 Ιουνίου, στις Ευρωεκλογές, μπορούμε με την ψήφο μας να δώσουμε ένα ηχηρό μήνυμα: «Φτάνει πια!»
Με τις ευρωεκλογές δεν εκλέγουμε κυβέρνηση. Μπορούμε όμως να συμβάλλουμε ώστε να αλλάξει το τοπίο:
Να αποδοκιμάσουμε την πολιτική της Νέας Δημοκρατίας που κυβερνά στην Ελλάδα. Να δηλώσουμε ότι δεν ξεχάσαμε την πολιτική του ΠΑΣΟΚ που εφάρμοσε τον νεοφιλελευθερισμό ως κυβέρνηση και επιμένει σε αυτόν ως αντιπολίτευση. Να απορρίψουμε τον δικομματισμό που βυθίζει την πολιτική ζωή στα σκάνδαλα και τη διαπλοκή. Που με ψευτοδιλήμματα προσβάλει τη νοημοσύνη των πολιτών. Να διακηρύξουμε ότι δεν θέλουμε στη χώρα μας να ριζώσει ο ρατσισμός και η ξενοφοβία. Θέλουμε να αποδυναμωθεί η ακροδεξιά! Να αποδυναμώσουμε τη «Μεγάλη Συμμαχία» του νεοφιλελευθερισμού των δεξιών και σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων που διοικεί την Ευρωπαϊκή Ένωση, συχνά συνεπικουρούμενη από το Κόμμα των Ευρωπαίων Πράσινων.
Περισσότεροι άνδρες και γυναίκες βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ στην Ευρωβουλή σημαίνουν:
Ενίσχυση της φωνής των εργαζομένων στην Ελλάδα, της νεολαίας, των γυναικών, των μεταναστών. Ενίσχυση της φωνής των κινημάτων για αξιοπρεπείς μισθούς και συντάξεις, για σταθερή δουλειά, για τη σωτηρία του περιβάλλοντος, για ίσα δικαιώματα. Ενίσχυση της ενιαίας κοινοβουλευτικής ομάδας της Αριστεράς στην Ευρωβουλή. Ενίσχυση της ελπίδας για ριζικές αλλαγές με γνώμονα τις ανάγκες των πολλών και όχι τα συμφέροντα των λίγων. Ενίσχυση της προοπτικής για τον σοσιαλισμό στην Ελλάδα και στην Ευρώπη.
Φτάνει πια! Να αλλάξουμε το τοπίο!
Εδώ και δεκαετίας καταστρέφονται συστηματικά όσα είχαν πετύχει με αγώνες οι Ευρωπαίοι εργαζόμενοι, οι Ευρωπαϊκοί λαοί. Αυτή η πολιτική μείωσε το εισόδημά τους. Ξεπούλησε τη δημόσια περιουσία. Άδειασε τα δημόσια ταμεία και γέμισε τα ταμεία των τραπεζών. Ενίσχυσε την ασυδοσία των κερδοσκόπων. Οδήγησε στην οικονομική κρίση.
Οι μονομάχοι του δικομματισμού στην Ελλάδα δεν έχουν καμία δικαιολογία: Ό,τι αποφασίστηκε στις Βρυξέλλες είχε την υπογραφή και των κυβερνήσεων στην Αθήνα!
***
Όλα αυτά τα χρόνια υπήρξαν αντιστάσεις. Εργαζόμενοι, φοιτητές και μαθητές, νέοι και νέες της ανασφάλιστης και επισφαλούς εργασίας, αγρότες, μετανάστες και μετανάστριες, άνεργοι, ζωογόνησαν μεγάλα κινήματα για την εργασία, για την ειρήνη, την ισότητα, για τα δικαιώματα, για το περιβάλλον, και πέτυχαν σημαντικές νίκες. Τα αιτήματα και οι προτάσεις τους δείχνουν ότι ο στόχος για μια διαφορετική Ευρώπη είναι εφικτός.
Τα τρία ΟΧΙ των Γάλλων, των Ολλανδών και των Ιρλανδών στο Ευρωσύνταγμα και τη Συνθήκη της Λισσαβόνας δηλώνουν πως οι λαοί της Ευρώπης δεν θέλουν τη δικτατορία των τραπεζών. Απορρίπτουν τη διαρκή αύξηση των εξοπλισμών. Αντιστέκονται στον αυταρχισμό.
Οι μεγάλες κινητοποιήσεις στην Ελλάδα από τις απεργίες και τις διαδηλώσεις για το ασφαλιστικό και κατά του πολέμου, για τη νικηφόρα υπεράσπιση του άρθρου 16 του Συντάγματος, μέχρι τον νεανικό ξεσηκωμό του περσινού Δεκέμβρη ενώθηκαν με τις διαμαρτυρίες των άλλων Ευρωπαίων.
Δίδαγμα αυτών των κινημάτων είναι η ανάγκη για ενότητα των δυνάμεων της Αριστεράς και της Ριζοσπαστικής Οικολογίας. Η απόρριψη της διχαστικής λογικής στην αριστερά και του χωρισμού των αγώνων για το περιβάλλον από τον αγώνα για μια δίκαιη κοινωνία. Γέννημα της προσπάθειας για την ενότητα και έκφρασή της στην Ελλάδα είναι ο Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς.
Ο ΣΥΡΙΖΑ βρέθηκε εξαρχής στην πρώτη γραμμή όλων αυτών των αγώνων. Σε όλους τους κοινωνικούς αγώνες στην Ελλάδα. Πρωταγωνιστής μέσα και έξω από τη Βουλή. Στις μεγάλες πανευρωπαϊκές κινητοποιήσεις. Στην Ευρωβουλή με σημαντική παρουσία και δράση.
***
Σήμερα, σε συνθήκες οικονομικής κρίσης, σε όλη την Ευρώπη ακούγεται το σύνθημα:
«Δεν μοιραστήκαμε τα κέρδη σας – δεν θα πληρώσουμε την κρίση σας!»
Η οικονομική κρίση θέτει επί τάπητος όλα τα ζητήματα των κοινωνιών μας και τα ζητήματα της ευρωπαϊκής ενοποίησης.
• Θέλουμε τον άνευ ορίων ανταγωνισμό, που διαλύει την κοινωνική συνοχή και καταστρέφει ανθρώπινες υπάρξεις;
• Θέλουμε το κέρδος να είναι κυρίαρχο κριτήριο για την Παιδεία και την Υγεία, για την απασχόληση, για την προστασία του περιβάλλοντος και τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας; Θέλουμε οι νέοι και οι νέες να έχουν μπροστά τους ένα μέλλον αβέβαιο και εχθρικό;
• Θέλουμε οι γυναίκες να είναι ο εφεδρικός στρατός της ελαστικής και κακοπληρωμένης εργασίας;
• Θέλουμε αγροτική πολιτική που ερημώνει την ύπαιθρο;
• Θέλουμε διεθνές εμπόριο με εκβιασμό των φτωχών χωρών και με απειλές για ένοπλες επεμβάσεις ή οικονομικό στραγγαλισμό;
• Θέλουμε οι άνθρωποι από άλλες χώρες που αναζητούν εδώ δουλειά ή προστασία να ζουν χωρίς δικαιώματα και να επιλέγονται με κριτήριο αν συμφέρει η παραμονή τους τις επιχειρήσεις;
• Θέλουμε στην Ευρώπη ένα μόρφωμα χωρίς δημοκρατική νομιμοποίηση και έλεγχο και με αποδυνάμωση των θεσμών λαϊκής κυριαρχίας;
• Θέλουμε διαρκείς εξοπλισμούς, ευρωστρατό που θα επεμβαίνει μέσα κι έξω από τα σύνορα της Ένωσης. Θέλουμε οι στρατοκράτες του ΝΑΤΟ να ορίζουν τις σχέσεις μας με τις άλλες χώρες;
Αυτό είναι το πρόγραμμα του νεοφιλελευθερισμού για την Ευρώπη, αυτή την Ευρώπη οικοδομεί η «Μεγάλη Συμμαχία» του νεοφιλευθερισμού. Η εφαρμογή του καλλιέργησε το έδαφος για την οικονομική κρίση. Αυτή δεν είναι η Ευρώπη που οραματιζόμαστε.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, και η ριζοσπαστική Αριστερά στην Ευρώπη αγωνίζονται για την ανατροπή αυτού του σκηνικού. Ζητούν στροφή 180 μοιρών:
Ευρώπη ειρηνική, που θα βασίζει την ασφάλειά της στη μείωση των εξοπλισμών και τη συνεννόηση, στον εξοβελισμό των πυρηνικών και των άλλων όπλων μαζικής καταστροφής. Που θα απαγορεύει την αποστολή στρατιωτών εκτός συνόρων. Ευρώπη χωρίς ΝΑΤΟ και ευρωστρατό. Ούτε ένα ευρώ, ούτε ένας στρατιώτης για νατοϊκές εκστρατείες! Να αποσυρθούν αμέσως οι δυνάμεις από το Ιράκ και το Αφγανιστάν! Να φύγουν οι βάσεις των ΗΠΑ και τα πυρηνικά όπλα!
Ευρώπη κοινωνική, στην οποία οι άνθρωποι θα μπορούν να ζήσουν με αξιοπρέπεια από τη δουλειά και τη σύνταξή τους. Στην οποία η Παιδεία και η Υγεία θα είναι κοινωνικά αγαθά με ελεύθερη πρόσβαση για όλους. Ευρώπη στην οποία την παραγωγή θα την ελέγχουν οι άνθρωποι που δουλεύουν και δημιουργούν, και όχι οι διοικήσεις των τραπεζών και οι κάθε λογής κερδοσκόποι.
Ευρώπη οικολογική, στην οποία η προστασία του περιβάλλοντος δεν θα εξαρτάται από τα κέρδη, αλλά θα είναι κριτήριο για την παραγωγή και την κατανάλωση. Ευρώπη που θα προστατεύει τα φυσικά της τοπία και τους οικισμούς της και θα απαγορεύει τη μεταφορά οικολογικών προβλημάτων σε άλλες χώρες. Ευρώπη στην οποία η ενέργεια θα παράγεται από ανανεώσιμες πηγές, χωρίς ρύπανση της ατμόσφαιρας. Ευρώπη χωρίς πυρηνικά εργοστάσια.
Ευρώπη φεμινιστική, στην οποία τα δικαιώματα των γυναικών στη ζωή, στη δουλειά και στην πολιτική εκπροσώπηση δεν θα είναι κενό γράμμα. Όπου η ισότητα των γυναικών δεν θα είναι η πρόφαση για την κατάργηση των γυναικείων κοινωνικών κατακτήσεων (ηλικία συνταξιοδότησης, προστασία της μητρότητας, νυχτερινή εργασία κ.λπ.).
Ευρώπη ανοιχτή στον κόσμο που δεν θα εκβιάζει τις φτωχές χώρες, αλλά θα μεταφέρει πόρους για την καταπολέμηση της φτώχειας, με πρώτο μέτρο τη διαγραφή των χρεών των φτωχών χωρών. Που θα υποδέχεται και θα στηρίζει τους μετανάστες και πρόσφυγες. Στην οποία δεν θα υπάρχουν άνθρωποι «χωρίς χαρτιά» και χωρίς ίσα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα.
Ευρώπη δημοκρατική, χωρίς ανεξέλεγκτα στεγανά, όπως σήμερα η Κεντρική Τράπεζα. Ευρώπη στην οποία κανείς δεν θα φοβάται ότι τον παρακολουθούν. Χωρίς τρομονόμους, Σένγκεν και FRONTEX. Ευρώπη χωρίς περιορισμούς στην ελευθερία της έκφρασης, της οργάνωσης, των απεργιών, του απόρρητου των επικοινωνιών. Χωρίς διακρίσεις λόγω φύλου, εθνικότητας, θρησκείας, σεξουαλικού προσανατολισμού. Ευρώπη στην οποία δεν θα επιβάλλονται Συνθήκες και Σύμφωνα χωρίς να κρίνουν οι λαοί. Όπου οι θεσμοί της λαϊκής κυριαρχίας, στα κράτη μέλη και στην Ένωση θα ενισχύονται, αντί να αφυδατώνονται. Όπου το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα έχει ουσιαστικά δικαιώματα ελέγχου και αποφασιστικό λόγο για την πολιτική της Ένωσης.
Ο ΣΥΡΙΖΑ και η ριζοσπαστική Αριστερά στην Ευρώπη αγωνίζονται ώστε την κρίση να μην την πληρώσουν οι εργαζόμενοι, με άμεσους στόχους:
• Να ελαφρυνθούν οι λαϊκές τάξεις, με πρώτο μέτρο την κατάργηση του ΦΠΑ στα είδη της λαϊκής κατανάλωσης.
• Να προστατευθούν οι θέσεις εργασίας, οι μισθοί και οι συντάξεις. Να καταργηθεί η επισφαλής απασχόληση κάθε μορφής σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Να υπάρξει αμέσως γενναία αύξηση των κατώτερων μισθών και συντάξεων. Να μειωθεί ο χρόνος εργασίας: 5ήμερο, 35ωρο, χωρίς μείωση μισθού. Να αυξηθούν τα επιδόματα των ανέργων και να χορηγούνται όσο διαρκεί η ανεργία. Εξασφάλιση του δημόσιου, κοινωνικού, καθολικού και αναδιανεμητικού ασφαλιστικού συστήματος.
• Να προστατευτεί το εισόδημα των αγροτών με άμεσα μέτρα, στην κατεύθυνση της ριζικής αναθεώρησης της ΚΑΠ προς όφελος των μικρών και μεσαίων αγροτών και της οικολογικής αγροτικής παραγωγής. Προστασία της ορεινής και νησιωτικής αγροτικής παραγωγής.
• Να πληρωθούν με άμεσες προσλήψεις τα κενά στην Παιδεία, την Υγεία, την Κοινωνική Πρόνοια και το Περιβάλλον. Να δημιουργηθούν δεκάδες χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας σε αυτούς τους τομείς που να αντιστοιχούν στις πραγματικές κοινωνικές ανάγκες.
• Να καταργηθούν αμέσως Σύμφωνα και κανόνες, από το Μάαστριχτ ως τη Λισσαβόνα που επιβάλλουν στις χώρες της Ευρώπης τον ασφυκτικό κορσέ του νεοφιλελευθερισμού, με πρώτο το Σύμφωνο Σταθερότητας και το καθεστώς ασυδοσίας της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, που πρέπει να τεθεί υπό δημοκρατικό πολιτικό έλεγχο. Να ανατραπούν νομοθετικά οι αντεργατικές αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου και του Αρείου Πάγου.
• Να τεθεί υπό κοινωνικό έλεγχο το τραπεζικό σύστημα. Να απαγορευτεί η κερδοσκοπία με «χρηματοπιστωτικά παράγωγα» και οι τράπεζες να περιοριστούν στην αποταμίευση και τη χρηματοδότηση παραγωγικών επενδύσεων με κριτήριο την απασχόληση και την προστασία του περιβάλλοντος.
• Καμία ιδωτικοποίηση πιά! Να ανακτηθούν από το Δημόσιο οι Οργανισμοί και επιχειρήσεις που έχουν εκχωρηθεί στο ιδιωτικό κεφάλαιο.
• Να υπάρξει μεγάλο πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων σε εθνικό και σε ευρωπαϊκό επίπεδο που θα αναμορφώσει την οικονομία στην κατεύθυνση της ενίσχυσης των δημόσιων αγαθών, της κοινωνικής κατανάλωσης και της προστασίας του περιβάλλοντος. Σε αυτό το πλαίσιο να ενισχυθούν, με τη βοήθεια ενός ισχυρού δημόσιου χρηματοπιστωτικού τομέα, οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις με έλεγχο της δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας πλήρους και σταθερής απασχόλησης.
Οι πρόσθετοι πόροι που απαιτούνται για όλα αυτά υπάρχουν. Μπορούν να εξασφαλιστούν σε εθνικό και σε ευρωπαϊκό επίπεδο με τη φορολόγηση των κερδών των επιχειρήσεων, των μεγάλων εισοδημάτων και περιουσιών, της πολυτελούς κατανάλωσης και με τη γενναία μείωση των στρατιωτικών δαπανών.
Με αυτούς τους προγραμματικούς στόχους ο Συνασπισμός της Ριζοσπαστικής Αριστεράς διεκδικεί την ψήφο των Ελλήνων και των Ελληνίδων πολιτών στις 7 Ιουνίου.
Κάθε ψήφος στον ΣΥΡΙΖΑ, κάθε γυναίκα ή άνδρας βουλευτής της ριζοσπαστικής Αριστεράς μειώνει τη δύναμη της «Μεγάλης Συμμαχίας» του νεοφιλελευθερισμού σε Ελλάδα και Ευρώπη, ενισχύει τις αντιστάσεις των εργαζομένων και της νεολαίας σε όλες τις χώρες της ηπείρου μας.

Τετάρτη, 8 Απριλίου 2009

Μολδαβία: "Εξέγερση" υποκινούμενη από τη Δεξιά, μετά τη σαρωτική εκλογική νίκη των Μολδαβών Κομμουνιστών

(κείμενο από το blog Alterglobal (http://bournous.blogspot.com)

"Εξέγερση" βρίσκεται σε εξέλιξη στην πρωτεύουσα της Μολδαβίας, Κισινάου, μετά τη σαρωτική εκλογική νίκη (3η στη σειρά) του Κόμματος των Μολδαβών Κομμουνιστών (PCRM) με ποσοστό 50%, στις Εθνικές Εκλογές της Κυριακής (5/4/09).
Ομάδες φοιτητών, κρατώντας μολδαβικές σημαίες και με προτεταμένα τα δεξιά τους χέρια σε όρθια θέση (...), έφτασαν ως το Κοινοβούλιο, φωνάζοντας συνθήματα όπως "Είμαστε Ρουμάνοι", "Κάτω ο Κομμουνισμός" και "Θέλουμε την Ευρώπη". Την ίδα ώρα, κι ενώ οι αναφορές μιλούν για "καλά οργανωμένο σχέδιο" (εξοπλισμός, συντονισμένα ραντεβού, μέσω Twitter, ταυτόχρονο "ξέσπασμα" συγκεντρώσεων "αλληλεγγύης στους εξεγερμένους" σε πόλεις της γειτονικής Ρουμανίας κ.α.), τα (κεντρο)δεξιά κόμματα της μολδαβικής αντιπολίτευσης "νίπτουν τας χείρας τους" και δηλώνουν πως δεν έχουν καμία εμπλοκή με τα επεισόδια, παρόλα αυτά στηρίζουν δημόσια το αίτημα των "εξεγερμένων" για παραίτηση του Προέδρου και επιμένουν πως η εκλογική διαδικασία ήταν "νοθευμένη". Την ίδια στιγμή, οι παρατηρητές του ΟΑΣΕ μίλησαν για "εκλογές που τήρησαν τα περισσότερα από τα διεθνή standards", γεγονός που δεν αρνήθηκε ούτε καν ο Χαβιέ Σολάνα (!).
Οι διαδηλωτές πολιόρκησαν το Κοινοβούλιο, την Προεδρική Κατοικία και το κτίριο της Κεντρικής Εκλογικής Επιτροπής στο Κισινάου. Κατάφεραν να βάλουν φωτιά στο Κοινοβουλιο και σε άλλα κυβερνητικά κτίρια. Ζητούν την άμεση παραίτηση του Προέδρου, Βλαντιμίρ Βορόνιν (ο οποίος ήδη έχει συμπληρώσει δύο θητείες και σύμφωνα με το Σύνταγμα θα αντικατασταθεί από τη νέα Βουλή). Το πραγματικό πρόβλημά τους είναι ότι το Κόμμα των Μολδαβών Κομμουνιστών κατάφερε (για 3η συνεχή εκλογική αναμέτρηση) να επικρατήσει - και μάλιστα με ποσοστό 50%- και να καταλάβει 61 από τις 101 έδρες του Κοινοβουλίου, γεγονός που επιτρέπει την επανεκλογή Κομμουνιστή Προέδρου στη χώρα.
Να σημειωθέι ότι οι Μολδαβοί Κομμουνιστές παρέλαβαν μια χώρα με αμειγώς αγροτική οικονομία και στα πρόθυρα της κατάρρευσης, καταφέρνοντας με εξαιρετικά πενιχρά μέσα και με την πίεση της Ρωσίας πάντα υπαρκτή (φυσικό αέριο, ρωσική στρατιωτική κατοχή της επαρχίας της Υπερδνυστερίας), να ανεβάσουν, μέσα σε δύο θητείες τους, το μέσο μηνιαίο εισόδημα, από 30 δολάρια (!) που ήταν το 2002, σε 230 δολάρια σήμερα. Η Μολδαβία παραμένει σήμερα μια από τις φτωχότερες χώρες της Ευρώπης, παρόλα αυτά κανείς δεν διαψεύδει το γεγονός ότι έχουν γίνει (σε συνάρτηση πάντα με τα υπαρκτά οικονομικά-παραγωγικά μέσα) βήματα για τη σταδιακή βελτίωση των συνθηκών ζωής.
Αξίζει να σημειωθεί ότι το Κόμμα των Μολδαβών Κομμουνιστών εντάχθηκε στα τέλη του 2007 στο Κόμμα Ευρωπαϊκής Αριστεράς. Πρόκειται για ένα κόμμα που έκανε θεαματική στροφή από τη φιλοσοβιετική (και αργότερα φιλορωσική) στην φιλοευρωπαϊκή θεώρηση των πραγμάτων, έχοντας ως κεντρικό σημείο του προγράμματός του το αίτημα για την ένταξη της χώρας στην Ε.Ε. (διαδικασία που πολεμάται με σφοδρότητα από την πλευρά της Ρουμανίας, για ευνόητους λόγους).
Κάπου εδώ τίθεται, κατά τη γνώμη μου, το κρίσιμο ερώτημα για τις επόμενες ώρες και μέρες: Θα προστατεύσει ο ίδιος ο μολδαβικός λαός τις κατακτήσεις του και τη δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνησή του; Η απάντηση αυτού του ερωτήματος θα κρίνει τα πάντα...

Πέμπτη, 26 Μαρτίου 2009

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ

Παρέμβαση στην παρέλαση για την 25η Μαρτίου έγινε σήμερα από την Αντιεθνικιστική - Αντιμιλιταριστική Πρωτοβουλία(στην οποια συμμετεχει κ η νεολαια συνασπισμου) και το Σύνδεσμος Αντιρρησιών Συνείδησης κατά των εξοπλισμών, της στρατιωτικής θητείας και του ΝΑΤΟ.Μοιράσαμε ενημερωτικό φυλλάδιο και χαρτονομίσματα κόστους εξοπλισμών (430 ευρώ αντιστοιχούν σε κάθε κάτοικο της χώρας για εξοπλισμούς) στον κόσμο - οι αντιδράσεις ποικιίλλαν, από ουδέτερες ως σχετικά εχθρικές, καθώς καταλαβαίνετε τι κόσμος πάει σε γενικές γραμμές στην παρέλαση με τα σημαιάκια του.







οσοι ειμασταν στο μοιρασμα - 25 με 30 άνθρωποι - βρέθηκαμε κάποια στιγμή με ΕΚΑΜίτες, δημοτόμπατσους και κάποιους φασίστες γύρω του, αλλά δεν υπήρξε κάτι χειρότερο από κάποιες φραστικές αντεγκλήσεις. Η παρέμβαση ολοκληρώθηκε κατα τις 2

+ Κάποιο δημοτόμπατσοι εκεί κοντά κατέσχεσαν την πραμάτεια μεταναστών πλανόδιων πωλητών, προκαλώντας την αντίδραση του κόσμο που ήταν εκεί για την παρέμβαση.

+ Στα Προπύλαια υπάρχει πλέον πανό για το θάνατο της Κατερίνας Γκουλιώνη: «Ο θάνατος ενός φυλακισμένου ανθρώπου είναι κρατική δολοφονία»





ΑΝΕΥ ΣΧΟΛΙΟΥ...



ΠΩΣ ΕΣΚΑΣΑΝ ΟΙ ΔΑΠΙΤΕΣ ΚΑΙ ΔΑΠΙΤΙΣΕΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΝΟΜΙΚΗΣ 24 ΜΑΡΤΙΟΥ....
ΠΡΙΝ ΕΙΧΑΝ ΠΑΕΙ ΛΕΕΙ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΑΡΕΛΑΣΗ...

Παρασκευή, 13 Μαρτίου 2009

Μήπως;

Διακρίνω ότι οι κλιμακούμενες και ενορχηστρωμένες επιθέσεις που δέχεται, μέσα και έξω από τον Συνασπισμό, έχουν εκνευρίσει τον Αλέξη Τσίπρα. Κάνει λάθος. Επρεπε να χαίρεται. Για να τον χτυπάει όλο το οικονομικοπολιτικό «εστάμπλισμεντ» και οι «οργανικοί διανοούμενοί» του, σημαίνει ότι τον φοβούνται.
Οτι βλέπουν σε αυτό που εκπροσωπεί έναν κίνδυνο αποσταθεροποίησης του συστήματος. Και το σύστημα όταν αισθάνεται ότι απειλείται δεν παίζει. Χρησιμοποιεί όλα τα μέσα, κυρίως αθέμιτα, για να εξαλείψει την απειλή. Γι΄ αυτό ο πρόεδρος του Συνασπισμού θα πρέπει να αναμένει, όσο πλησιάζουν οι εκλογικές αναμετρήσεις, πολλαπλασιασμό των επιχειρήσεων πολιτικής και ηθικής εξόντωσής του. Θα κατηγορηθεί το επόμενο διάστημα ότι είναι τρομοκράτης, τραμπούκος, δεξιός, πλούσιος, αντιπαναθηναϊκός, διαπλεκόμενος, πράκτορας, βιαστής, ομοφυλόφιλος, παιδόφιλος. Μέσα και έξω από το κόμμα του.
Οι «πολιτικά ορθοί» πολιτικοί και διαμορφωτές γνώμης δεν θα διστάσουν να είναι politically incorrect, να στρεβλώσουν γεγονότα, να επικαλεσθούν εθνικούς κινδύνους, να κάνουν ανίερες συμμαχίες για να εξορκίσουν το κακό και τους κακούς της αποσταθεροποίησης του πολιτικού συστήματος.
Δεξιοί, αριστεροί και αριστεροδεξιοί εκσυγχρονιστές καθώς και πραγματιστές πρώην επαναστάτες δεν τα θέλουν, δεν τα μπορούν αυτά τα «κωλόπαιδα του Συνασπισμού», γιατί αμφισβητούν τον κομφορμισμό τους, αποκαλύπτουν τους συμβιβασμούς τους. Γιατί όταν λένε ότι θέλουν να πολεμήσουν το σύστημα, να αλλάξουν τον κόσμο, το εννοούν. Και τουλάχιστον το προσπαθούν, έστω κάνοντας λάθη. Και αυτό προκαλεί προβλήματα στους βολεμένους αριστερούς. Τους χαλάει το παραμύθι της υπευθυνότητας, της σταθερής διακυβέρνησης, της κοινωνικής ειρήνης. Γιατί επαναφέρει τις διαχωριστικές γραμμές και τις κοινωνικές συγκρούσεις.
Και είναι μεν αστείο να διαβάζεις τα προς «τσιπράκια» μαθήματα συνεπούς αριστεροσύνης εκείνων που εδώ και δεκαετίες είχαν αναγγείλει το τέλος της Αριστεράς υπογράφοντας τον κλινικό θάνατό της, αλλά είναι λυπηρό να βλέπεις να συμφωνούν και να υπερθεματίζουν σε αυτό εκείνοι που υποτίθεται ότι βρίσκονται από την ίδια πλευρά του οδοφράγματος.
Ή μήπως όχι; Μήπως δεν βρίσκονται από την ίδια πλευρά, μήπως οι διαχωριστικές γραμμές, τα οδοφράγματα, τους τρομάζουν; Μήπως αισθάνονται πιο κοντά σε εκείνους που βρίσκονται από την άλλη πλευρά;
Μήπως η εσωκομματική αντιπολίτευση αποδομεί μεθοδευμένα την ομάδα Τρίπρα για να ηττηθεί ο Συνασπισμός στις εκλογές; Ετσι θα «δικαιωθούν», θα προσπαθήσουν να πάρουν πάλι την ηγεσία, θα διαλύσουν τον ΣΥΡΙΖΑ και θα ξανακάνουν τον Συνασπισμό ένα κόμμα του περιθωρίου. Θεωρίες συνωμοσίας, θα μου πείτε. Αλλά μήπως;Διακρίνω ότι οι κλιμακούμενες και ενορχηστρωμένες επιθέσεις που δέχεται, μέσα και έξω από τον Συνασπισμό, έχουν εκνευρίσει τον Αλέξη Τσίπρα. Κάνει λάθος. Επρεπε να χαίρεται. Για να τον χτυπάει όλο το οικονομικοπολιτικό «εστάμπλισμεντ» και οι «οργανικοί διανοούμενοί» του, σημαίνει ότι τον φοβούνται.
Οτι βλέπουν σε αυτό που εκπροσωπεί έναν κίνδυνο αποσταθεροποίησης του συστήματος. Και το σύστημα όταν αισθάνεται ότι απειλείται δεν παίζει. Χρησιμοποιεί όλα τα μέσα, κυρίως αθέμιτα, για να εξαλείψει την απειλή. Γι΄ αυτό ο πρόεδρος του Συνασπισμού θα πρέπει να αναμένει, όσο πλησιάζουν οι εκλογικές αναμετρήσεις, πολλαπλασιασμό των επιχειρήσεων πολιτικής και ηθικής εξόντωσής του. Θα κατηγορηθεί το επόμενο διάστημα ότι είναι τρομοκράτης, τραμπούκος, δεξιός, πλούσιος, αντιπαναθηναϊκός, διαπλεκόμενος, πράκτορας, βιαστής, ομοφυλόφιλος, παιδόφιλος. Μέσα και έξω από το κόμμα του.
Οι «πολιτικά ορθοί» πολιτικοί και διαμορφωτές γνώμης δεν θα διστάσουν να είναι politically incorrect, να στρεβλώσουν γεγονότα, να επικαλεσθούν εθνικούς κινδύνους, να κάνουν ανίερες συμμαχίες για να εξορκίσουν το κακό και τους κακούς της αποσταθεροποίησης του πολιτικού συστήματος.
Δεξιοί, αριστεροί και αριστεροδεξιοί εκσυγχρονιστές καθώς και πραγματιστές πρώην επαναστάτες δεν τα θέλουν, δεν τα μπορούν αυτά τα «κωλόπαιδα του Συνασπισμού», γιατί αμφισβητούν τον κομφορμισμό τους, αποκαλύπτουν τους συμβιβασμούς τους. Γιατί όταν λένε ότι θέλουν να πολεμήσουν το σύστημα, να αλλάξουν τον κόσμο, το εννοούν. Και τουλάχιστον το προσπαθούν, έστω κάνοντας λάθη. Και αυτό προκαλεί προβλήματα στους βολεμένους αριστερούς. Τους χαλάει το παραμύθι της υπευθυνότητας, της σταθερής διακυβέρνησης, της κοινωνικής ειρήνης. Γιατί επαναφέρει τις διαχωριστικές γραμμές και τις κοινωνικές συγκρούσεις.
Και είναι μεν αστείο να διαβάζεις τα προς «τσιπράκια» μαθήματα συνεπούς αριστεροσύνης εκείνων που εδώ και δεκαετίες είχαν αναγγείλει το τέλος της Αριστεράς υπογράφοντας τον κλινικό θάνατό της, αλλά είναι λυπηρό να βλέπεις να συμφωνούν και να υπερθεματίζουν σε αυτό εκείνοι που υποτίθεται ότι βρίσκονται από την ίδια πλευρά του οδοφράγματος.
Ή μήπως όχι; Μήπως δεν βρίσκονται από την ίδια πλευρά, μήπως οι διαχωριστικές γραμμές, τα οδοφράγματα, τους τρομάζουν; Μήπως αισθάνονται πιο κοντά σε εκείνους που βρίσκονται από την άλλη πλευρά;
Μήπως η εσωκομματική αντιπολίτευση αποδομεί μεθοδευμένα την ομάδα Τρίπρα για να ηττηθεί ο Συνασπισμός στις εκλογές; Ετσι θα «δικαιωθούν», θα προσπαθήσουν να πάρουν πάλι την ηγεσία, θα διαλύσουν τον ΣΥΡΙΖΑ και θα ξανακάνουν τον Συνασπισμό ένα κόμμα του περιθωρίου. Θεωρίες συνωμοσίας, θα μου πείτε. Αλλά μήπως;

APO TO BHMA
vmoulopoulos@dolnet.gr

Πέμπτη, 12 Φεβρουαρίου 2009

ΔΙΑΡΚΕΣ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ

Σημερα αρχιζουν οι εργασιες του διαρκους συνεδριου του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ της αριστερας των κινηματων και της οικολογιας.
Ενα συνεδριο με βασικο του αξονα την συμβολη του Συνασπισμου στο προγραμμα του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.

Απο μονη της η προσπαθεια καταρτισης προγραμματος απο τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. σε μια τετοια συγγυρια ειναι ιδιαιτερα σημαντικη καθως σηματοδοτει την συνδεση του κινιματικου του χαρακτηρα με μια σαφη σοσιαλιστικη προοπτικη.
Προφανως στο συνεδριο θα συζητηθουν κ αλλα θεματα οπως τα γεγονοτα του δεκεμβρη καθως και οι δηλωσεις ορισμενων στελεχων της ανανεωτικης πτερυγας σε οποιο ΜΜΕ βρεθηκε στον δρομο τους

Το πρωτο ειναι ιδιαιτερα σημαντικο καθως ειναι κατι προτογνωρο που γραφτηκε ανεξιτιλα στην μνημη ολων οσων γνωρισαμε τον εαυτο μας καλυτερα, μεσα απο τους πυρινους δρομους της εξεγερσης..
Εκει μαθαμε τις δυναμεις και τις αδυναμιες μας πρωσοπικα και συλογικα.
Ειδαμε αυτο που δεν τολμουσαμε να ονειρευτουμε και ζησαμε αυτο που δεν μπορουσαμε να δουμε. Καταλαβαμε τα καθηκοντα μας και τις αναγκες μας στερεωσαμε τα πιστευω μας και αφησαμε τους φοβους μας πισω καθως μπροστα μας καλουσε η ιστορικη ευθηνη! Ειδαμε την ιστορια απο μεσα και βαδισαμε μαζι της καθως εκεινη κηναγε μπροστα... Δεθηκαμε με τους συντροφους μας μεσα στις αλυσιδες -που ηταν τοσο δυσκολο να κρατησουμε- και νοιωσαμε την ομορφια του να παλευεις χωρις να ξερεις που θα σε βγαλει, επειδη δεν μπορεις να κανεις αλλιως... Νοιωσαμε την χαρα του να εισαι αριστερος....

Το δευτερο (οι δηλωσεις ορισμενων στελεχων της ανανεωτικης πτερυγας) ειναι ιδιεταιρα ασημαντο καθως αν και η εκαστοτε μειοψηφικες αποψεις ειναι σεβαστες σε ενα κομμα με την δικη μας κουλτουρα, οταν οι αποψεις αυτες δεν εκφραζονται στα οργανα αλλα στις εφημεριδες ,οταν οι αποψεις αυτες δυσχαιρενουν την θεση του κομματος αποδεδειγμενα και κυριως οταν οι αποψεις αυτες δεν εκφραζονται για συμβολη στον διαλογο αλλα για εσωκομματικη πολωση, οποιαδηποτε εσωστρεφεια αυτες προκαλουν λειτουργει ως τροχοπεδη στους στοχους και τις επιδιωξεις του κομματος.
Ετσι καλο θα ηταν να μην αναλωθουμε σε μια συζητηση γυρο απο αυτες ειδικα οταν το επικυδευμα τους (η κεντροαριστερα και η συνεργασιολογια) εχει αποριφθει συνεδριακα

Επι του προγραμματος:
Το προγραμμα αυτο αποτελει ενα κειμενο σταθμο στην ιστορια της ανανεωτικης ριζοσπαστικης αριστερας.
Περα απο το ευρυ φασμα των θεσεων που συμπικνώνει εχει ενα βασικο χαρακτιριστικο.
Συγγραφεις του δεν ειναι οι συντροφοι που αναφερονται στις πρωτες σελιδες, ουτε οι επιτροπες του κομματος που συνεβαλαν σε αυτο, ουτε καν ολοκληρη η βαση του κομματος!

Συγγραφεας, ουσιαστικος του συγγραφεας ειναι η ιστορια. Δεν εννοω (μακρια απο μενα τετοιες λογικες) οτι ειναιενα αψεγαδιαστο κειμμενο-ισα ισα διαφωνω σε αρκετα σημεια-ουτε ακομη περισσοτερο οτι ειναι κατι που υπερβαινει τον συλλογικο μας φορεα.
Αυτο που εννοω ειναι οτι ειναι ειναι ενα προγραμμα αποτοκο της ζημωσης μας με τα κινιματα, της ζημωσης μας την παγγοσμια αντισταση και τον παγγοσμιο αγωνα για εναν αλλο κοσμο, εναν κοσμο σοσιαλιστικο! Θετοντας ξεκαθαρα τον στρατιγικο μας στοχο τον σοσιαλισμο με δημοκρατια και ελευθερια βαζει σημεια παλης και αιτηματα εφαρμοσημα στο σημερα! Αιτηιματα που η πιθανη επιτευξη τους δεν θα σημαινει την ελευση του σοσιαλισμου στην ελλαδα. Ετσι κ αλλιως σοσιαλισμος σε μια μονο χωρα ουτε υπηρξε ουτε υπαρχει και θεωρω μαλλον απιθανο να υπαρξει ποτε! Μας βαζουν ομως σε μια λογικη, σε μια πορεια,σοσιαλιστικου μετασχηματισμου!

Μια κριτικη που εχει ακουστει απο συντροφους της εξοκοινοβουλευτικς αριστερας (προτου καν το διαβασουν) ειναι οτι προκειται για ενα ρεφορμιστικο προγραμμα.
Συντροφοι ειναι σημαντικο να το ληξουμε αυτο και οταν θα κλιθουμε να υπερασπιστουμε αυτο το προγραμμα να εχουμε την αυτοπεποιθηση να το κανουμε.
Τα προγραμματα και οι γραμμες δεν κρινονται σε δοκιμαστικους σωληνες μεσα στα βαρετα κομματικα γραφεια. τα προγραμματα και οι γραμμες κρινονται στους δρομους στην κοινωνια στην ταξικη παλη!

Ποια ειναι λοιπον τα βασικα χαρακτιριστικα του προγραμματος αυτου?
Ειναι η εθνικοποιηση της εθνικης τραπεζας και η διμιουργεια μαζι με την ατε και το ττ ενος πυλωνα δημοσιου τραπεζικου συστηματος
ειναι η επανακτηση του οτε της δεη των λιμανιων και των πλουτοπαραγωγων μοναδων της ελληνικης οικονομιας με δημοσιο και εργατικο ελενχο
ειναι το (αρχικα)5% για την παιδεια η αναπτυξη της δημοσιας ερυνας, η στιριξητου δημοσιου οχι σαν κομματικο εκτροφειο μιας νεας νομεκλατουρας αλλα σαν εναν χωρο ικανο να επανακατανειμει τον πλουτο δικαια δηλαδη σε εκεινους που τον παρηγαγαν
Ειναι ενα σχεδιο εξοδου απο την κριση απο την αριστερη πορτα!
Και αυτα ειναι προφανως μονο η αρχη... Η αρχη στον δυσκολο δρομο που εχουμε διαλεξει!
Τον δρομο του αγωνα της ριξης και της ανατροπης...

Και ολα αυτα συντροφοι, εμενα κατι μου θυμιζουν.. χωρις αντιγραφες και μητρες χωρις σχεδια καιξεπατικοματα, γιατι καθε συγγυρια διαφερει, μου θυμιζουν τις αποκρημνες βουνοκορφες της λατινικης αμερικης οπου με παρομοιους τροπους με αυτους που αναφερονται στο προγγραμμα μας οι εκει συντροφοι, απο την βενεζουελα μεχρι την τσιαπας και απο την βολιβια μεχρι το εκουαδορ κανουν επανασταση...
Και αυτη ειναι η απαντηση μας σ οσους μας λενε ρεφορμιστες....
Εμεις εχουμε ξεκαθαρη απαντηση εμεις εχουμε διαλεξει οχθη εμεις εχουμε καθηκον απενατι στην ιστορια
Καλο μας αγωνα...

Τετάρτη, 7 Ιανουαρίου 2009

Ποιον ωφελεί η δολοφονική επίθεση; Ανάλυση του Στέλιου Κούλογλου

Δημοσίευση: 06-01-2009 09:14 από Ομάδα TVXS
"...Ήδη από την προηγούμενη εβδομάδα, το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης και ο κ. Παυλόπουλος είχαν πληροφορίες, σύμφωνα με τις οποίες θα γινόταν επίθεση με στόχο τη ζωή αστυνομικών, ως εκδίκηση για την δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου. Δεν χρειαζόταν άλλωστε και κανένα τρομερό δίκτυο πληροφοριοδοτών: υπήρχε ηδη το προηγούμενο των πυροβολισμών εναντίον κλούβας των ΜΑΤ στην Πολυτεχνειούπολη του Ζωγράφου,15 μέρες πριν. Παρόλα αυτά, δεν πάρθηκε κανένα έκτακτο μέτρο προστασίας για τους αστυνομικούς που κάνουν περιπολίες ή φρουρούν κτίρια όπως αυτοί στα Εξάρχεια. Οι τρεις αστυνομικοί που δέχθηκαν την επίθεση δεν φορούσαν καν αλεξίσφαιρα γιλέκα. Δύο πράγματα μπορεί να συμβαίνουν: είτε η κυβέρνηση θεωρούσε ότι μια παρόμοια ενέργεια θα την ευνοούσε πολιτικά για να επανασυσπειρώσει την σιωπηλή πλειοψηφία και τις διαλυμένες τάξεις της αστυνομίας και δεν έκανε τίποτα για να την αποτρέψει. Ή ότι η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου αλλά και οι αρχηγοί της αστυνομίας είναι τελείως ανίκανοι και επομένως πρέπει να παραιτηθούν. Αν η δεύτερη εκδοχή της ανικανότητας είναι σωστή, τότε θα πρέπει να αντιμετωπιστεί με προσοχή και η σπουδή της αστυνομίας να ανακοινώσει ότι το ένα από τα όπλα της επίθεσης είχε χρησημοποιηθεί στου Ζωγράφου αλλά το άλλο το 2007, σε πυροβολισμούς εναντίον του αστυνομικού τμήματος της Νέας Ιωνίας. Την ευθύνη είχε τότε αναλάβει η οργάνωση «Επαναστατικός Αγώνας», γεγονός που έδωσε την ευκαιρία στα βραδινά δελτία ειδήσεων να αποφανθούν ότι επρόκειτο περί τρομοκρατικής επίθεσης. Οι πολιτικές συνθήκες μέσα στις οποίες εξελίχτηκαν τα γεγονότα ξεχάστηκαν τελείως από τις κοκορομαχίες στα τηλεοπτικά παράθυρα: η τρομοκρατία έκανε απειλητικά την εμφάνισή της πάνω από τη χώρα. Τα ερωτήματα είναι πολλά: σπάνια στην παγκόσμια ιστορία τρομοκρατικές οργανώσεις έχουν προσπαθήσει να δολοφονήσουν απλούς αστυνομικούς. Συνήθως τα θύματα είναι κάποια πρόσωπα ή σώματα (όπως τα ΜΑΤ) που θεωρούνται υπεύθυνα ή συμβολίζουν κάτι. Γιατί στην επίθεση στην Πολυτεχνειούπολη του Ζωγράφου ρίχτηκαν δύο σφαίρες ενώ χθες γαζώθηκαν τα μισά Εξάρχεια; Οι τρομοκράτες σπάνια... προειδοποιούν και ποτέ δεν εκτίθενται σε κίνδυνο δύο φορές για να κάνουν την ίδια δουλειά. Υπάρχουν άραγε τόσο ανεγκέφαλοι τρομοκράτες που να μην καταλαβαίνουν ότι η συγκεκριμένη ενέργεια, τη συγκεκριμένη στιγμή, ευνοεί την αστυνομία και την κυβέρνηση; Ήδη χθες, όπως μετέδωσε το Tvxs, στην Πτολεμαΐδα η αστυνομία συνέλαβε μαθητές που συνεδρίαζαν μέσα στο σχολείο τους για να οργανώσουν τη συμμετοχή τους στο Πανεκπαιδευτικό Συλλαλητήριο. Όσοι δολοφονούν ανθρώπους για να λύσουν πολιτικά προβλήματα σίγουρα δεν είναι ιδιοφυείς, αλλά εδώ ακόμη και ένας μαθητής Δημοτικού θα καταλάβαινε ότι η ενέργεια αυτή προκαλεί αστυνομικά μέτρα αλλά και βάζει εμπόδια στις εκπαιδευτικές κινητοποιήσεις των επόμενων ημερών. Ορισμένες απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά θα πρέπει να δώσει μια προκήρυξη που να αναλαμβάνει την ευθύνη, αν εκδοθεί. Το βέβαιο είναι ότι η πορεία μιας χώρας δεν μπορεί να εξαρτάται από τον δείκτη ευφυΐας των τρομοκρατών , των παρακρατικών ή όπως μερικές φορές συμβαίνει και των δύο μαζί. Το πρόβλημα είναι πολιτικό. Αμέσως μετά τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου η κυβέρνηση θα έπρεπε να είχε πάρει δραστικά μέτρα για να περιορίσει τη ζημιά. Οι αρμόδιοι υπουργοί θα έπρεπε αντί για θεατρινισμούς να παραιτηθούν πραγματικά, μαζί με την ηγεσία της Αστυνομίας. Η νέα ηγεσία θα έπρεπε να ζητήσει συγγνώμη από την οικογένεια του θύματος. Ο πρωθυπουργός που ξύπνησε από το λήθαργο του και επισκέφτηκε το νοσοκομείο με τον τραυματία αστυνομικό θα έπρεπε να κάνει το ίδιο με την οικογένεια του Αλέξη. Η κυβέρνηση θα έπρεπε να ανακοινώσει αμέσως μέτρα εκδημοκρατισμού και σωστής εκπαίδευσης της αστυνομίας και παράλληλες κινήσεις συμφιλίωσης της τελευταίας με τους πολίτες. Από το νέο υπουργό Δημόσιας Τάξης θα έπρεπε να δοθούν εξηγήσεις για τη συνεργασία και τη δράση των κουκουλοφόρων-συνεργατών της αστυνομίας. Αντί για όλα αυτά, η κυβέρνηση έχει εδώ και ένα μήνα μετατρέψει την αστυνομία σε σάκο του μποξ με την ελπίδα ότι θα εκτονωθεί η αγανάκτηση και τις ελληνικές πόλεις σε θάλαμους αερίων ώστε να περιοριστούν οι ζημιές στα καταστήματα. Τίποτα δεν έχει καταφέρει από τα δύο: οι μαθητές και οι νέοι επιμένουν γιατί φοβούνται και δικαίως ότι τα ίδια πράγματα θα επαναληφθούν και κανείς δεν τιμωρείται. Οι αστυνομικοί αισθάνονται σαν θηρία στο κλουβί, παρατημένοι από την πολιτική ηγεσία που στο κάτω-κάτω αυτή είχε δώσει το πράσινο φως για τις αστυνομικές αυθαιρεσίες, οι οποίες όπλισαν το χέρι του ειδικού φρουρού ένα μήνα πριν. Εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με κυβέρνηση. Πρόκειται για έναν απερίγραπτο θίασο που αυτοσχεδιάζει τρέχοντας πίσω από τα γεγονότα με την ελπίδα ότι η τύχη θα είναι με το μέρος της. Δεν πρόκειται για έλλειψη πληροφοριών, που υπάρχουν και για την γενική κατάσταση της χώρας και υπήρχαν για τη χθεσινή επίθεση: έχουμε να κάνουμε με πλήρη αδυναμία εγκεφάλων να τις επεξεργαστούν. Ευτυχώς ο 21χρονος αστυνομικός δεν έχασε την ζωή του και μακάρι να επιζήσει, αλλιώς ο κύκλος του αίματος θα είχε ξεκινήσει από χθες. Μπορεί όμως να ξεκινήσει από ένα άλλο τυχαίο περιστατικό με θύματα από τη μια ή την άλλη πλευρά είτε με οτιδήποτε εμπνευστεί η τύχη, αν αποφασίσει να μας εγκαταλείψει. Γιατί, εδώ και ένα τουλάχιστον μήνα, η τύχη της χώρας είναι κυριολεκτικά θέμα τύχhς."